Konferencja Episkopatu Polski

Subskrybuj Kanał Konferencja Episkopatu Polski
Konferencja Episkopatu Polski
Zaktualizowano: 23 minuty 37 sekund temu

Biskupi wybrali ks. Marka Gancarczyka nowym prezesem fundacji Opoka

pt., 06/08/2018 - 16:16

379. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski wybrało ks. Marka Gancarczyka na prezesa zarządu fundacji Konferencji Episkopatu Polski Opoka. Jednocześnie biskupi przyjęli rezygnację z tej funkcji ks. Bernarda Koja. Ks. Gancarczyk obejmie stanowisko 1 lipca.

Ks. Marek Gancarczyk urodził się 1 stycznia 1966 roku w Paniówkach na Śląsku. Ukończył Wyższe Śląskie Seminarium Duchowne w Katowicach i 16 maja 1992 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po ukończeniu seminarium posługiwał jako wikariusz w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rybniku Niedobczycach. W 1996 roku został redaktorem naczelnym miesięcznika dla dzieci i młodzieży „Mały Gość Niedzielny”. W 2003 roku został redaktorem naczelnym ogólnopolskiego tygodnika „Gość Niedzielny”. Funkcję tę pełnił do 24 stycznia 2018 roku. W tym czasie był również dyrektorem wydawnictwa Kurii Metropolitalnej „Gość Niedzielny” i asystentem kościelnym „Małego Gościa Niedzielnego”. Na początku czerwca br. ks. Gancarczyk został wyróżniony przez środowisko śląskich dziennikarzy nagrodą specjalną Silesii Press za zbudowanie pozycji rynkowej „Gościa Niedzielnego”.

Fundacja Opoka została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski 5 czerwca 1998 roku. Jej zadaniem jest służenie Kościołowi katolickiemu w Polsce w zakresie tworzenia systemu elektronicznej wymiany informacji, pomoc w opracowywaniu stron internetowych diecezji oraz tworzenie katolickiego portalu www.opoka.org.pl.

BP KEP

Zdjęcie ilustracyjny: Gość Niedzielny

Drugi dzień obrad 379. Zebrania Plenarnego KEP

pt., 06/08/2018 - 11:05

Poranną Mszą św. w bazylice mniejszej w Janowie Podlaskim rozpoczął się drugi dzień obrad 379. Zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski. Biskupi  zajmą się dziś m.in. tematem synodu o młodzieży oraz jubileuszu 1050-lecia pierwszego biskupstwa w Polsce. Po południu odwiedzą Pratulin – miejsce męczeństwa Unitów Podlaskich.

Galerie zdjęć:

 

Zobacz też:
>>Pierwszy dzień obrad

Przesłanie Kongregacji ds. Duchowieństwa na Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów 2018

pt., 06/08/2018 - 09:02

Drodzy Kapłani,

Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów, obchodzony w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, stwarza nam okazję, by zatrzymać się w obecności Pana, ażeby odnowić pamięć o naszym spotkaniu z Nim i tym samym ożywić naszą misję w służbie ludowi Bożemu. Nie należy zapominać, że fascynacja powołania, które nas pociągnęło, entuzjazm z jakim postanowiliśmy pójść drogą szczególnego poświęcenia Panu oraz cuda, które dostrzegamy w naszym życiu kapłańskim, biorą swój początek w wymianie spojrzeń jakie miało miejsce między Bogiem a każdym z nas.

Wszyscy my, w istocie, „mieliśmy w naszym życiu jakieś spotkanie z Nim” i każdy z nas ma własną pamięć duchową i może wrócić do radości tej chwili „w której poczułem, że Bóg na mnie patrzył” (Papież Franciszek, Homilia w Domu Św. Marty, 24 kwietnia 2015).

Także pierwsi uczniowie doznali radości przyjaźni z Jezusem, który na zawsze odmienił ich życie. Jednakże, po zapowiedzi Męki, ich serce spowiła zasłona ciemności, która zaciemniła drogę. Zapał naśladowania, marzenie o Królestwie Bożym zapoczątkowanym przez Mistrza i pierwsze owoce misji, konfrontują się teraz z bezlitosną i niezrozumiałą rzeczywistością, która burzy nadzieję, podsyca wątpliwości i zagraża zgaszeniem radości głoszenia Ewangelii.

To może zdarzyć się zawsze, także w życiu kapłana. Wdzięczna pamięć pierwszego spotkania, radość pójścia za Jezusem i gorliwość w posłudze apostolskiej, być może kontynuowana przez lata i nie zawsze w łatwych sytuacjach, mogą ustąpić miejsca zmęczeniu i zniechęceniu, potęgując wewnętrzną pustynię oschłości i ogarniając nasze kapłańskie życie cieniem smutku.

Jednakże w tych właśnie momentach Pan, który nigdy nie zapomina o życiu swych synów, zaprasza nas do wstąpienia z Nim na Górę, jak uczynili to Piotr, Jakub i Jan, przemieniając się wobec nich. Prowadząc ich „ku górze” i „na osobność”, Jezus sprawia, że odbywają cudowną podróż przemienienia: z pustyni na Górę Tabor i z ciemności ku światłu.

Drodzy Kapłani, trzeba, abyśmy codziennie byli przemieniani przez ciągle nowe spotkanie z Panem, który nas powołał. Dać się „prowadzić ku górze” i pozostawać z Nim „na osobności” nie jest obowiązkiem służbowym, zewnętrzną praktyką czy niepotrzebnym zabieraniem czasu obowiązkom duszpasterskim, ile tryskającym źródłem, które spływa na nas, aby zapobiegać wyschnięciu i wyjałowieniu naszego „oto jestem”.

Kontemplując scenę ewangeliczną Przemienienia Pańskiego, możemy uchwycić trzy małe kroki, które pomogą nam potwierdzić naszą przynależność do Pana i odnowić nasze życie kapłańskie: wstąpić na Górę, dać się przemieniać, być światłem dla świata.

1. Wstąpić na górę. Jeśli bowiem będziemy ciągle skoncentrowani na rzeczach, które mamy do zrobienia, to grozi nam, że staniemy się więźniami teraźniejszości, że zostaniemy wchłonięci przez powszednie obowiązki, że będziemy zbytnio koncentrować się na samych sobie, a tym samym gromadzić zmęczenie i frustrację, które mogą być zabójcze. Dlatego „wstąpienie na górę” to antidotum na owe pokusy „światowości duchowej”, które, również pod płaszczykiem religijnych pozorów, oddalają nas od Boga i od braci oraz sprawiają, że szukamy zabezpieczenia w rzeczach świata. Potrzebujemy natomiast zanurzania się każdego dnia w miłości Bożej, w sposób szczególny poprzez modlitwę. Wstąpienie na górę przypomina nam, że nasze życie jest ciągłym wznoszeniem się ku światłu, które pochodzi z wysoka, jest podróżą ku Górze Tabor Bożej obecności, która szeroko otwiera nowe i zaskakujące horyzonty. Ta rzeczywistość nie będzie nas odrywać od obowiązków duszpasterskich icodziennych wyzwań, które na nas napierają, ale będzie przypominać nam, że Jezus jest centrum posługi kapłańskiej i że wszystko możemy w Tym, który nas umacnia (Fil 4,13). Dlatego „wstąpienie uczniów na górę Tabor prowadzi nas do refleksji nad znaczeniem oderwania się od rzeczy światowych, aby podjąć pielgrzymowanie ku temu, co w górze i aby kontemplować Jezusa. Idzie o przygotowanie do uważnego i modlitewnego słuchania Chrystusa, umiłowanego Syna Ojca, poszukując chwil zażyłości w modlitwie, które pozwalają na posłuszne i radosne przyjęcie słowa Bożego” (Papież Franciszek, Anioł Pański, 6 sierpnia 2017).

2. Dać się przemieniać. Życie kapłańskie nie jest bowiem programem, gdzie wszystko zostało wcześniej urządzone, czy też urzędem administracyjnym, który działa według wcześniej ustalonego schematu. Wręcz przeciwnie, jest ono żywym doświadczeniem codziennej relacji z Panem, który czyni nas znakiem swej miłości przy ludzie Bożym. Dlatego „nie będziemy mogli przeżywać posługi z radością bez przeżywania chwil osobistej modlitwy, twarzą w twarz z Panem, rozmawiając z Nim” (Papież Franciszek, Spotkanie z proboszczami rzymskimi, 15 lutego 2018). W tym doświadczeniu oświeca nas Oblicze Pana i zostajemy przemienieni przez Jego obecność. Również życie kapłańskie jest „daniem się przemienić” przez łaskę Bożą, aby nasze serce stało się miłosierne, otwarte i współczujące jak serce Chrystusa. Chodzi o to, aby być – jak niedawno przypomniał Ojciec Święty – „księżmi normalnymi, prostymi, łagodnymi, zrównoważonymi, ale zdolnymi nieustannie pozwalać Duchowi Świętemu by nas odradzał” (Papież Franciszek, Homilia podczas Mszy Świętej koncelebrowanej z Misjonarzami Miłosierdzia, 10 kwietnia 2018r.). Owo odradzanie następuje przede wszystkim przez modlitwę, która przemienia serce i przekształca życie: każdy z nas „staje się” Tym, który się modli. Warto przypomnieć w tym Dniu Modlitw o Uświęcenie Kapłanów, że „elementem świętości jest stała otwartość na transcendencję, wyrażająca się w modlitwie i adoracji. Święty jest osobą o duchu modlitewnym, potrzebującą komunikacji z Bogiem” (Papież Franciszek, Gaudete et exsultate, nr 147). Wstępując na Górę, będziemy oświecani światłem Chrystusa, aby móc zejść na dół i zanieść wszystkim radość Ewangelii.

3. Być światłem dla świata, gdyż doświadczenie spotkania z Panem posyła nas na drogę służby braciom, Jego Słowo nie chce być zamknięte w prywatnej sferze osobistej pobożności i w obrębie świątyni, ale ponad wszystko życie kapłańskie jest powołaniem misyjnym, które wymaga odwagi i entuzjazmu wyjścia ze swoich ograniczeń, aby głosić całemu światu to co usłyszeliśmy, co widzieliśmy i czego dotknęliśmy w naszym osobistym doświadczeniu (por. 1 J 1,1-3). Pierwszym zadaniem Kościoła i zarazem pierwszym wielkim zadaniem apostolskim kapłanów jest ukazywanie innym czułości i miłości Jezusa, aby każdy mógł doświadczyć Jego obecności, która wyzwala od złego i przemienia życie. Powinniśmy pielęgnować pragnienie „bycia księżmi zdolnymi wznosić na pustyni świata znak zbawienia, czyli Krzyż Chrystusa, jako źródło nawrócenia i odnowy dla całej wspólnoty i dla świata” (Papież Franciszek, Homilia podczas Mszy Świętej koncelebrowanej z Misjonarzami Miłosierdzia, 10 kwietnia 2018r.). Fascynacja spotkaniem z Panem musi przełożyć się na zaangażowanie życia w służbę ludowi Bożemu, który krocząc często ciemną doliną trudów, cierpień i grzechu, potrzebuje pasterzy jaśniejących i rozpromienionych jak Mojżesz. Bowiem „pod koniec cudownego doświadczenia Przemienienia uczniowie zeszli z góry […] Jest to droga, którą możemy przebyć także i my. Coraz żywsze ponowne odkrycie Jezusa nie jest celem samym w sobie, ale prowadzi nas do „zejścia z góry” […] Przemienieni obecnością Chrystusa i żarem Jego słowa będziemy konkretnym znakiem ożywiającej miłości Boga dla wszystkich naszych braci, zwłaszcza tych, którzy cierpią, dla samotnych i opuszczonych, chorych oraz wielu mężczyzn i kobiet, którzy w różnych częściach świata są poniżani przez niesprawiedliwość, arogancję i przemoc” (Papież Franciszek, Anioł Pański, 6 sierpnia 2017r.).

Drodzy Kapłani, oby piękno tego dnia, poświęconego Sercu Jezusa, rozwijało w nas pragnienie świętości. Kościół i świat potrzebują świętych Kapłanów! Papież Franciszek, w najnowszej Adhortacji Apostolskiej o świętości Gaudete et exsultate przywołał na pamięć kapłanów głoszących z pasją Ewangelię, stwierdzając, że „Kościół nie potrzebuje wielu biurokratów i urzędników, ale żarliwych misjonarzy, pochłoniętych entuzjazmem głoszenia prawdziwego życia. Święci zaskakują, wyrywają z raz urządzonej egzystencji, bo ich życie wzywa nas do porzucenia spokojnej i znieczulającej przeciętności” (Papież Franciszek, Gaudete et exsultate, nr 147). Konieczne zatem będzie przebycie tej drogi przemienienia, zwłaszcza w sposób wewnętrzny: wstąpić na Górę, dać się Panu przemieniać, aby stawać się światłem dla świata i dla osób, które zostały nam powierzone. Niech Najświętsza Maryja Panna, Niewiasta jaśniejąca jak słońce i Matka Kapłanów, zawsze Wam towarzyszy i Was strzeże.

Kongregacja ds. Duchowieństwa

Abp Głódź: tytuł z „Rzeczpospolitej” jest kłamstwem i manipulacją

pt., 06/08/2018 - 06:12

Tytuł ze strony „Rzeczpospolitej” „Ksiądz Głódź informatorem wywiadu PRL” jest kłamstwem i manipulacją – stwierdza abp Sławoj Leszek Głódź. W przekazanym KAI oświadczeniu metropolita gdański odniósł się w ten sposób do tytułu, jakim opatrzono artykuł na jego temat zamieszczony na internetowej stronie dziennika.

Publikujemy tekst oświadczenia:

Tytuł „Ksiądz Głódź był informatorem wywiadu PRL” opublikowany i wyeksponowany na stronie rp.pl nie ma odzwierciedlenia w treści artykułu, sugeruje natomiast współpracę ze służbami jako świadomego informatora czy tajnego współpracownika. A to jest kłamstwem.

Oczywistym jest, że tytuł artykułu w Internecie dla wielu czytelników jest informacją samą w sobie. Użycie takiego tytułu, szczególnie w zestawieniu z fotografią Jana Pawła II jest manipulacją, krzywdzącą i niesprawiedliwa sugestią wobec mnie. By zostać informatorem, trzeba mieć świadomość informowania, w przeciwnym razie mamy do czynienia z nieetycznym i niemoralnym wykorzystywaniem człowieka.

W związku z tym proszę o sprostowanie tytułu podanego w „Plus Minus”.

Abp Sławoj Leszek Głódź
metropolita gdański

8 czerwca 2018 r.

tk / Janów Podlaski/ KAI

Oświadczenie abp. Sławoja Leszka Głódzia ws. inwigilacji służb komunistycznych

pt., 06/08/2018 - 06:00

Byłem ofiarą inwigilacji, ale nigdy nie podjąłem żadnej współpracy ze służbami komunistycznymi, co zresztą wynika z przedstawionych dokumentów – czytamy w oświadczeniu abp. Sławoja Leszka Głódzia ws. inwigilacji służb komunistycznych.

Publikujemy treść oświadczenia:

Oświadczenie abp. Sławoja Leszka Głódzia ws. inwigilacji służb komunistycznych

Po raz kolejny padam ofiarą systemu totalitarnego. Po raz pierwszy padłem ofiarą tego systemu przed maturą, mając 17 lat. Zostałem wtedy osadzony w Centralnym Więzieniu Karno-Śledczym w Białymstoku na 3 miesiące. Następnie zostałem skazany wyrokiem sądu wojewódzkiego w Białymstoku na rok więzienia, w zawieszeniu na 5 lat i wydalony ze szkoły za przynależność do tajnej organizacji „Białe Orły” i namalowanie plakatu o szkodliwości sojuszu Państwa Polskiego ze Związkiem Radzieckim. Dnia 6 sierpnia 1963 r. wraz z czterema kolegami zostałem wyrzucony z Liceum Ogólnokształcącego w Sokółce, przez co musiałem rok później składać maturę korespondencyjnie.

Dziś po raz drugi padam ofiarą systemu, który podstępnie osaczał pracujących w Kurii Rzymskiej Polaków, często pod pozorem przygodnych rozmów z przedstawicielami Ambasady Polskiej w Rzymie, Konsulatu i LOT-u.

Byłem ofiarą inwigilacji, ale nigdy nie podjąłem żadnej współpracy ze służbami komunistycznymi, co zresztą wynika z przedstawionych dokumentów.

Abp Sławoj Leszek Głódź
Metropolita Gdański

Janów Podlaski, 8 czerwca 2018 r.

Przewodniczący Episkopatu: Podlasie miejscem spotkania odmiennych kultur i religii

czw., 06/07/2018 - 17:50

Ten sam nakaz misyjny, który usłyszeli apostołowie, dotarł również tutaj na Podlasie – do uszu biskupów z Włodzimierza Wołyńskiego, Łucka i Janowa Podlaskiego. Zdaje się, że rysami charakterystycznymi tej diecezji w ciągu wieków było miejsce spotkania się odmiennych kultur i religii – podkreślił w homilii przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, metropolita poznański abp Stanisław Gądecki podczas uroczystości ogłoszenia nadania tytułu i godności „Bazyliki Mniejszej” dla Kolegiaty Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim. Trwa tam 379. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski, które połączone jest z Jubileuszem 200-lecia Diecezji Siedleckiej.

Abp Gądecki nawiązał do misji głoszenia Ewangelii wszystkim narodom, do której wezwany jest Kościół. Zaznaczył, że celem jest nie tylko przekazywanie prawd katechizmowych, lecz czynienie innych uczniami Jezusa i włączanie ich do Jego wspólnoty. Przewodniczący Episkopatu podkreślał także znaczenie Trójcy Świętej dla osobistego życia każdego człowieka. „Tajemnica ta uczy nas przede wszystkim komunii, jedności, wspólnoty z Bogiem i ludźmi. Dla powstania komunii nie wystarczy jakakolwiek zbiorowość, zgromadzenie, społeczność pojmowana w sensie doczesnym. Nie wystarczą zwykłe więzy społeczne, techniczne czy kulturalne. Trudno bowiem mówić o wspólnocie tam, gdzie każdy jest zajęty wyłącznie sobą, swoim życiem i swoimi sprawami. Tu potrzeba znacznie głębszej – aniżeli wyłącznie ziemska – +jedności+” – powiedział.

>>Tekst homilii

Jak mówił metropolita poznański, nakaz misyjny skierowany do Kościoła dotarł również na Podlasie. Abp Gądecki przypomniał, że w tym regionie Polski „zrodziły się dzieje konfrontacji z carską Rosją, męczeństwo unitów, prześladowanie tutejszych biskupów i duchowieństwa oraz wiernych świeckich, ale i znamienne ich powtarzające się cechy takie jak opieka nad biednymi i apostolstwo trzeźwości”.

Przewodniczący Episkopatu wskazał w kontekście czwartkowej uroczystości na wymagania, które Kongregacja Obrzędów stawia Bazylikom Mniejszym. „Słowo Boże winno być tam przepowiadane z wszelką starannością i głębią. Bazyliki Mniejsze winny charakteryzować się dbałością o kult, który jak najdokładniej winien odpowiadać przepisom liturgicznym. Sprawowanie liturgii – a zwłaszcza Eucharystii – winno być tutaj  wzorem dla innych kościołów, także pod względem czynnego uczestniczenia wiernych, do czego winni oni być przygotowywani przez konferencje liturgiczne. Kościoły te winny być ośrodkami pulsującymi aktywnym życiem duszpasterskim, szerszą dostępnością do Eucharystii, do sakramentu pokuty i pojednania oraz innych sakramentów. Z tej racji winny one dysponować większą ilością spowiedników, którzy byliby dostępni dla penitentów” – powiedział abp Gądecki.

BP KEP

Nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu. Ogłoszenie nadania tytułu i godności „Bazyliki Mniejszej” dla Kolegiaty Świętej Trójcy (Janów Podlaski – 7.06.2018)

czw., 06/07/2018 - 17:49

Abp Stanisław Gądecki
Nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu. Ogłoszenie nadania tytułu i godności „Bazyliki Mniejszej” dla Kolegiaty Świętej Trójcy (Janów Podlaski – 7.06.2018)

W dniu dzisiejszym Boża Opatrzność pozwala nam uczestniczyć w radosnej uroczystości nadania – decyzją Ojca Świętego Franciszka – tutejszej kolegiacie Świętej Trójcy tytułu Bazyliki Mniejszej.

W takiej chwili wypada rozważyć trzy tematy; najpierw nakaz misyjny Jezusa, następnie dzieje tutejszej diecezji, wreszcie wyzwania, jakie Kościół stawia każdej Bazylice Mniejszej.

1.    MISJA

a.    Pierwszym tematem jest misja ewangelizacyjna, jaką zmartwychwstały Chrystus postawił przed całym Kościołem (Mt 28,16-20).

W Galilei – podczas ostatniego spotkania z uczniami –  Jezus przemówił do nich tymi słowami: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi”, czyli w całym wszechświecie. Te słowa nawiązują do wizji Syna Człowieczego z Księgi Daniela: „Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7,14). Zwrot „w niebie i na ziemi” oznacza całość wszechświata (por. 5,34n; 6,10; 16,19; 18,18).

„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Jezus mówi do Ojca: „Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posyłam” (J 17, 78). „Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam” (J 20,21).  Słowo „idźcie” wskazuje najpierw na Jezusową metodę ewangelizacji. On nie czekał, aż ludzie do Niego przyjdą, ale szedł przez miasta i wsie, nauczając (Łk 13,22) i szukając zagubionych (Łk 15,1-7). Wolą Jezusa było, aby również Jego uczniowie nie siedzieli w domu i czekali aż ludzie do nich przyjdą, lecz żeby szli ich szukać.
Dosłowne tłumaczenie brzmi jak wiemy: „czyńcie uczniami wszystkie narody”. Celem rozkazu misyjnego jest nie tylko przekazywanie prawd katechizmowych, lecz „czynienie innych uczniami” Jezusa, czyli zespalanie ich ściśle z Chrystusem i włączanie ich do Jego wspólnoty. Jezus najpierw nauczał tłumy, wzywając je do nawrócenia (Mt 4,17), a następnie powoływał pierwszych uczniów i czynił z nich małą wspólnotę (4,18n; 10,1-38). Swój czas dzielił na nauczanie tłumów i formowanie wspólnoty.

„Idźcie … udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego…”. To zadanie  nie tylko wskazuje na liturgiczną formułę chrztu świętego, nie tylko na wiarę ochrzczonego w Trójcę Przenajświętsza, ale również na to, że neofita rzeczywiście wchodzi w ścisły związek z Osobami Trójcy Świętej. W nakazie chrztu w imię Trójcy kryje się jednocześnie aluzja do chrztu Jezusa, który również miał charakter trynitarny, zapowiadając chrzest Jego uczniów (4,16n).” W języku greckim „chrzcić” (baptidzein) znaczy „zanurzać, wprowadzać w głąb”. Zapraszając uczniów do udzielania ludziom nie znającym dotąd mocy Boga, Jezus wskazuje na coś bardziej doniosłego w skutkach aniżeli sama czynność zanurzania w wodzie. Apostołowie mają zanurzać ludzi w imieniu „Ojca, Syna i Ducha Święty”. Zanurzyć się w imieniu oznacza do życia bez lęku o jutro, pod osłoną Boga.

Tajemnica Trójcy stanowi centrum wiary i życia chrześcijańskiego. Jest ona źródłem wszystkich innych tajemnic wiary oraz światłem, które je oświeca (KKK, 234). Jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów chrześcijaństwa.

Porównanie, które pozwala nam przybliżyć sobie nieco tę prawdę Trójcy przekazał nam św. Augustyn, mówiąc: podobnie jak źródła nie możemy nazwać rzeką, ani też rzeki nazwać źródłem, tak kropla ze źródła nie jest ani źródłem ani rzeką, chociaż w nich wszystkich jest ta sama woda. A chociaż źródło, rzeka i kropla są trzema różnymi rzeczami, to jednak woda w nich jest jedna i ta sama. Chociaż każda z Osób Trójcy Przenajświętszej działa na tylko sobie właściwy sposób (dzięki czemu Ojcu przypisujemy dzieło stworzenia, Synowi – dzieło odkupienia, a Duchowi – dzieło uświęcenia) to jednak w każdej z tych Osób działa jedna i ta sama najczystsza, nieskończona i wieczna miłość.

A jednak – pomimo Objawienia oraz dzieła stworzenia – tajemnicę Trójcy poznamy w pełni dopiero w świecie przyszłym: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz” (1Kor 13,12).

Jakie znaczenie ma Trójca Święta dla naszego osobistego życia? Tajemnica ta uczy nas przede wszystkim komunii, jedności, wspólnoty z Bogiem i ludźmi.

Dla powstania komunii nie wystarczy jakakolwiek zbiorowość, zgromadzenie, społeczność pojmowana w sensie doczesnym. Nie wystarczą zwykłe więzy społeczne, techniczne czy kulturalne. Trudno bowiem mówić o wspólnocie tam, gdzie każdy jest zajęty wyłącznie sobą, swoim życiem i swoimi sprawami.

Tu potrzeba znacznie głębszej – aniżeli wyłącznie ziemska – „jedności”. Potrzeba jedności z Trójcą, która jest  owocem miłości Ojca, łaski Syna oraz daru jedności pochodzącego od Ducha Świętego („Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi!” – 2 Kor 13,13). Miłość, łaska i jedność (komunia) to różne działania, które tworzą Kościół i czynią z Kościoła „lud zjednoczony jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (św. Cyprian, De Orat. Dom., 23). Tak właśnie  św. Łukasz pisuje życie pierwszych chrześcijan: „Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. […] Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy mieli wielką łaskę” (Dz 4,32-35). Tertulian skomentował to następująco: „Patrzcie, jak ci chrześcijanie się miłują i jak jeden jest gotów umrzeć za drugiego” (Tertulian, Apologia 39). Jedność z Bogiem i między ludźmi są ze sobą zawsze ściśle powiązane. Gdzie burzy się jedność z Bogiem (Ojcem, Synem i Duchem Świętym), tam burzy się także źródło komunii między nami, a gdzie nie żyje się jednością, gdzie nie żyje się komunią między braćmi, tam także komunia z Bogiem w Trójcy nie jest żywa ani prawdziwa.

Tego rodzaju jedność (komunia) jest zapowiedzią dóbr przyszłego świata. Ona pozwala nam wyjść z zamknięcia się w sobie i czyni nas uczestnikami miłości, która łączy nas z Bogiem, a tym samym i z braćmi. Jedność z Bogiem jest prawdziwie lekarstwem na samotność, która zagraża dzisiaj wszystkim. Jest cennym darem, który pozwala nam czuć się przygarniętymi i kochanymi przez Boga, w jedności Jego ludu, zgromadzonego w imię Trójcy; jest światłem, które pozwala jaśnieć Kościołowi jako znakowi wzniesionemu między narodami (por. Benedykt XVI, Kościół – komunia z Bogiem i braćmi. Katecheza – 29.03.2006).

„Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” to wezwanie do nauczania sposobu życia zgodnego z Ewangelią, do posłuszeństwa Ewangelii. Czasownik „uczyć” (gr. didasko) nawiązuje do katechezy, której udzielano ochrzczonym, praktykowanej w Kościele pierwotnym jako wtajemniczenie pochrzcielne.

„A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Nakaz misyjny kończy się zapewnieniem stałej obecności zmartwychwstałego Pana wśród swoich uczniów w Osobie Ducha. „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam Ja jestem pośród nich” (Mt 18,20). Obecność ta nigdy się nie skończy. Już wcześniej została ona zapowiedziana w słowach proroka Izajasza: „Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu; tyś moim! Gdy pójdziesz przez wody, Ja będę z tobą, i gdy przez rzeki, nie zatopią ciebie. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spalisz się, i nie strawi cię płomień. Albowiem Ja jestem Pan, twój Bóg, Święty Izraela, twój Zbawca. (…) Ponieważ drogi jesteś w moich oczach, nabrałeś wartości i Ja cię miłuję,… ” (Iz 43,1n.4). Nie bójcie się, Ja jestem z wami nie tylko teraz, lecz zawsze i w każdej sytuacji, tak długo, jak będzie istniał świat, aż do paruzji.

„Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi” (Mk 16, 20).

2.    200. ROCZNICA DIECEZJI SIEDLECKIEJ

Ten sam nakaz misyjny, który usłyszeli apostołowie, dotarł również tutaj na Podlasie – do uszu biskupów z Włodzimierza Wołyńskiego, Łucka i Janowa Podlaskiego. Zdaje się, że rysami charakterystycznymi tej diecezji w ciągu wieków było miejsce spotkania się odmiennych kultur i religii. Z tego zrodziły się dzieje konfrontacji z carską Rosją, męczeństwo unitów, prześladowanie tutejszych biskupów i duchowieństwa oraz wiernych świeckich, ale i znamienne ich powtarzające się cechy takie jak opieka nad biednymi i apostolstwo trzeźwości.

Pierwszym biskupem podlaskim został sufragan włocławski, Feliks Łukasz Lewiński., który dał się poznać jako opiekun biednych, przyjął nawet urząd prezesa wojewódzkiego towarzystwa dobroczynności, które powstało w Siedlcach.

RZĄDY BISKUPA JANA MARCELEGO GUTKOWSKIEGO

Drugim biskupem podlaskim był Jan Marceli Gutkowski. Osobną kartę jego działalności była jego walka z rządem rosyjskim w obronie religii i praw Kościoła. Występował w obronie małżeństw katolickich, nie zgodził się na zakaz rządowy, zabraniający duchowieństwu rzymskokatolickiemu udzielania posług religijnych unitom.

Car Mikołaj I wydał więc rozkaz usunięcia Gutkowskiego z Janowa. Aresztowano go w nocy z 28 na 29 kwietnia 1840 r. i wywieziono do Ozieran w guberni mohylowskiej, gdzie Gutkowski – dostosowując się do rady papieża – 19.V.1842 r. zrzekł się dobrowolnie biskupstwa janowskiego. Skutkiem tego został zwolniony z wygnania i wyjechał do Lwowa, gdzie zmarł.

RZĄDY BISKUPA BENIAMINA SZYMAŃSKIEGO

Po 17-letnim osieroceniu diecezji podlaskiej trzecim jej biskupem został o. Piotr Paweł Beniamin Szymański. Objął on rządy diecezją w trudnych warunkach politycznych i religijnych: w kraju wzrastały nastroje rewolucyjne przeciwko caratowi, życie religijne było przez Rosję paraliżowane, a uwaga rządu skierowana na Podlasie jako zaporę prawosławia i ośrodek unii, którą za wszelką cenę chciano zniszczyć.

Biskupowi zabroniono wizytacji pasterskich i w ogóle wyjazdów z Janowa, gdzie otoczono go siecią szpiegowską dopatrując się w każdym posunięciu tendencji antyrządowych.

Car Aleksander II – ukazem z dnia 22 maja 1867 r.-  skasował diecezję podlaską  a jej terytorium przyłączył do diecezji lubelskiej. Dnia 12 sierpnia tegoż roku wywieziono biskupa Szymańskiego z Janowa do Łomży i umieszczono w klasztorze kapucynów, gdzie zmarł.

DIECEZJA PODLASKA POD RZĄDAMI BISKUPÓW I ADMINISTRATORÓW LUBELSKICH (1867-1918)

Ostrze prześladowania skierowano szczególnie przeciwko unii. Rząd rosyjski zabierał na rzecz prawosławia nie tylko cerkwie unickie, ale także zagarnął 17 kościołów łacińskich; zabrano też kościół w Kodniu zezwalając na wywiezienie cudownego obrazu Matki Boskiej na Jasną Górę. Kler obrządku łacińskiego śpieszył z pomocą prześladowanym unitom, przez co narażał się na ciężkie kary.

RZĄDY BISKUPA HENRYKA PRZEŹDZIECKIEGO

Papież Benedykt XV, bullą z dnia 24.IX.1918 r. wskrzesił diecezję podlaską, a na jej biskupa wyznaczył ks. Henryka Przeździeckiego, zasłużonego kapłana archidiecezji warszawskiej.
Wydarzeniem wielkiej wagi w organizacji diecezji i w uporządkowaniu prawodawstwa był II synod diecezjalny w Janowie w dniach 28-30 VIII.1923 r.

Położenie miasta biskupiego na krańcu diecezji i warunki komunikacyjne z Janowem przemawiały za tym, aby przenieść stolicę biskupią do Siedlec. apież Pius XI bullą „Pro recto et utili” z dnia 25.I.1924 r. przeniósł stolicę biskupą z Janowa do Siedlec. W Konstytucji apostolskiej „Vixdum Poloniae unitas” z 28.X.1925 r., nadającej nowe granice terytorialne diecezjom w Polsce Diecezja Janowska czyli Podlaska otrzymała nową nazwę – Siedlecka czyli Podlaska.

RZĄDY BISKUPA CZESŁAWA SOKOŁOWSKIEGO

Po śmierci Henryka Przeździeckiego kapituła podlaska w dniu 16 maja 1939 r. powierzyła rządy diecezją biskupowi sufraganowi, Czesławowi Sokołowskiemu, W trzy i pół miesiąca po objęciu przezeń rządów wybuchła druga wojna światowa i nastała tragiczna okupacja hitlerowska, która zatopiła naród i Kościół polski w morzu nieszczęść.

RZĄDY BISKUPA IGNACEGO ŚWIRSKIEGO

Niespełna rok po zakończeniu II wojny światowej diecezja siedlecka otrzymała biskupa rezydencjalnego w osobie ks. Ignacego Świrskiego.
Zorganizował także szeroką akcję charytatywną obejmując nią szczególnie najbardziej biednych i nieszczęśliwych. Zakreślił również plan zwalczania pijaństwa, jednej z głównych naszych wad narodowych

RZĄDY BISKUPA JANA MAZURA

Jan Mazur, ur. 5.VI.1920 r. w Płoskiem (dawny powiat zamojski), został przeniesiony przez papieża Pawła VI na stolicę biskupią podlaską, którą objął kanonicznie 24.X.1968 r.

Jako przewodniczący Komisji Episkopatu do spraw trzeźwości biskup Jan Mazur z wielkim zaangażowaniem walczył z plagą pijaństwa w naszym narodzie.

Dnia 26 listopada 1989 r. otworzył uroczyście w katedrze siedleckiej II Synod Diecezji Podlaskiej, Bulla Jana Pawła II „Totus Tuus Poloniae Populus” (25.III.1992) zmieniła nazwę diecezji na „Siedlecką”.

RZĄDY BISKUPA JANA WIKTORA NOWAKA

Jan Wiktor Nowak, Dnia 25 marca 1996 r. został mianowany Biskupem Siedleckim. Z racji 400-lecia Unii Brzeskiej  w dniach 12-13 czerwca 1996 r. odbyła się 283. Konferencja Plenarna Episkopatu Polski w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Siedleckiej. Dnia 6 października 1996 r., Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił unitów Wincentego Lewoniuka i 12 Towarzyszy błogosławionymi.

RZĄDY BISKUPA ZBIGNIEWA KIERNIKOWSKIEGO

W czasie posługi biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego nadeszła epoka neokatechumenatu, powstały między innymi Diecezjalna Szkoła Liturgiczna, Szkoła Katechistów Parafialnych a swoją posługę zaczęli pełnić w diecezji siedleckiej pierwsi nadzwyczajni szafarze Komunii św.Po 90 latach od pierwszego Synodu Diecezjalnego Biskup Zbigniew Kiernikowski rozpoczął przygotowania do formalnego otwarcia II Synodu Diecezji Siedleckiej

BP KAZIMIERZ GURDA

16 kwietnia 2014 r. został mianowany przez papieża Franciszka Biskupem Siedleckim.  II  Synod Diecezjalny 10 czerwca 2012. Bardzo dziękujemy ks. Biskupowi Kazimierzowi za zaproszenie do Janowa, na pierwszą w dziejach konferencję episkopatu Polski w tym urzekającym miejscu.

3.    BASILICA MINOR

a.    A teraz czas na trzeci temat, czyli na Bazylikę Mniejszą w Janowie Podlaskim. Janów to znacząca miejscowość, jest ona bowiem dziedzicem dawnej tradycji stolicy biskupiej w Włodzimierzu Wołyńskim a następnie w Łucku. W połowie XV wieku to właśnie Janów stał się siedzibą biskupią, w której biskupi łuccy utworzyli – w XVI wieku – stolicę biskupstwa. To właśnie tutaj – w tej nadbużańskiej rezydencji biskupiej – 15 lipca 1515 miał miejsce pierwszy synod diecezjalny.

Murowana kolegiata św. Trójcy, w którym się zgromadzili – członkowie KEP, miejscowe władze, i wierni –rozpoczął wznosić w 1714 roku biskup Aleksander Benedykt Wyhowski. Architektem tego kościoła był słynny Carlo Ceroni. Po ponad 20 latach – 30-tego listopada 1735 roku –  budynek ten został konsekrowany przez biskupa krakowskiego Jana Aleksandra Lipskiego.

Gdy w 1818 erygowano tutaj Diecezję Janowską czyli Podlaską ze stolicą biskupią w Janowie, wtedy obecny kościół Trójcy Świętej został podniesiony do godności katedry.

b.    A dzisiaj uroczyste nadanie tytułu Bazyliki Mniejszej tutejszej kolegiacie. „Bazylika” – z języka greckiego –  to dom „króla”. Bazylika to „aula królewska”. Odkąd w 313 roku – wraz z Edyktem Mediolańskim – cesarz Konstantyn zapewnił wolność kultu chrześcijańskiego, rozpoczęto budowanie kościołów, które swoją architekturą, imponującą wielkością i przestronnością nawiązywały do dawnych rzymskich bazylik, tym razem przeznaczonych już nie dla ziemskiego pana (dominus), lecz dla niebiańskiego Króla (Basileus).
W średniowieczu „bazylikami” zaczęto nazywać tylko niektóre kościoły, będące siedzibą dostojników kościelnych wysokiej rangi. Pośród tychże wyróżniono najpierw tzw. Bazyliki Większe (basilica maior), czyli kościoły zarezerwowane dla samego papieża.
Z czasem pojawił się sam tytuł „Bazylika Mniejsza”. Po raz pierwszy nadał go papież Pius VI kościołowi św. Mikołaja w Tolentino w 1783 roku. Dekret Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów – zatytułowany Domus Ecclesiae (9.11.1989) – wspomina, iż papieże obdarzają tym tytułem kościoły wyróżniające się wartością kulturową i duszpasterską, posiadające ściślejszy związek z katedrą św. Piotra na Watykanie.

c.    Kongregacja Obrzędów stawia tym kościołom wysokie wymagania. Słowo Boże winno być tam przepowiadane z wszelką starannością i głębią. Bazyliki Mniejsze winny charakteryzować się dbałością o kult, który jak najdokładniej winien odpowiadać przepisom liturgicznym. Sprawowanie liturgii – a zwłaszcza Eucharystii – winno być tutaj  wzorem dla innych kościołów, także pod względem czynnego uczestniczenia wiernych, do czego winni oni być przygotowywani przez konferencje liturgiczne. Kościoły te winny być ośrodkami pulsującymi aktywnym życiem duszpasterskim, szerszą dostępnością do Eucharystii, do sakramentu pokuty i pojednania oraz innych sakramentów. Z tej racji winny one dysponować większą ilością spowiedników, którzy byliby dostępni dla penitentów.
W bazylikach takich powinna mieć miejsce wieczysta Adoracja Najświętszego Sakramentu. Wierni winni mieć tam możliwość czynnego uczestnictwa w recytacji Jutrzni i Nieszpór. W okresie zaś Wielkiego Postu bazylika taka winna – rzymskim zwyczajem  – stawać się kościołem stacyjnym.
Nie może w niej zabraknąć dobrze przygotowanej schola cantorum, która swoim śpiewem i muzyką towarzyszyłaby wiernym podczas liturgii. W bazylikach, w których często gromadzą się obcokrajowcy należy przygotować wiernych do łacińskich śpiewów Credo i Pater noster oraz najprostszych melodii śpiewu gregoriańskiego, właściwych rzymskiej liturgii. Samej zaś liturgii winien towarzyszyć wzorowy śpiew wiernych. Bazylika winna być otwarta przez cały dzień i wyposażona w stałych przewodników.
Każdego roku należy celebrować w niej:
– święto Katedry św. Piotra (22 lutego),
– uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca),
– rocznicę wyboru lub inauguracji pontyfikatu Ojca Świętego.

d.    Poza wymienionymi rozlicznymi obowiązkami, Bazylika Mniejsza cieszy się też określonymi przywilejami. Tak np. na szatach liturgicznych, chorągwiach i pieczęci bazyliki można umieścić znaki papieskie (czyli skrzyżowane klucze). Na frontonie kościoła winny znaleźć się symbole papieskie lub Stolicy Apostolskiej.
Wierni, którzy pobożnie nawiedzą tę świątynię i będą w niej uczestniczyć w świętej liturgii lub przynajmniej odmówią „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga” pod zwykłymi warunkami (stan łaski uświęcającej, Komunia św. i modlitwa według intencji Ojca Świętego) mogą tutaj uzyskać odpust zupełny w następujące dni:

•    w dzień wspomnienia nadania tytułu i godności Bazyliki Mniejszej (),
•    w rocznicę poświęcenia tejże bazyliki (),
•    w dzień liturgicznej celebracji tytułu kościoła (),
•    w uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca),
•    raz w roku w dzień ustalony przez ordynariusza miejsca (),
•    raz w roku w dzień dowolnie wybrany przez samego wiernego.

W tym szczególnym momencie nadania temu kościołowi tytułu bazyliki Mniejszej pragnę jak najserdeczniej podziękować Ojcu Świętemu Franciszkowi za jego życzliwość dla tutejszego kościoła. Księdzu biskupowi Kazimierzowi i jego współpracownikom serdeczne podziękowania za wszystkie starania, jakie podjął w celu nadania honorowego tytułu tutejszej kolegiacie.

ZAKOŃCZENIE

Na koniec, życzę więc wszystkim pracującym tutaj kapłanom wielu Bożych błogosławieństw dla jak najstaranniejszego wypełnienia waszych zadań duszpasterskich związanych z tytułem „Bazylika Mniejsza”. Na większą chwałę i cześć Przenajświętszej Trójcy.

Eucharystia w centrum programu duszpasterskiego na lata 2019-2022

czw., 06/07/2018 - 16:28

Duszpasterstwo eucharystyczne, wzmocnienie zaangażowania duchownych i świeckich w przygotowanie i przeżywanie Eucharystii oraz odpowiednie świętowanie niedzieli – to główne założenia nowego programu duszpasterskiego dla Kościoła w Polsce, który przyjęli biskupi obecni na 379. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim w Diecezji Siedleckiej. Trzyletni program „Eucharystia – Źródło, Szczyt i Misja Kościoła” będzie obowiązywał w latach 2019-2022.

Nowy program jest kontynuacją refleksji i praktycznych wskazań pastoralnych opartych na teologii sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego w kluczu: chrzest-bierzmowanie-Eucharystia.

Program zwraca m.in. uwagę na potrzebę powoływania nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, którzy mogą pomagać w parafiach, m.in. w niesieniu Komunii Świętej osobom chorym, starszym lub tym, którzy nie są w stanie uczestniczyć we Mszy świętej.

W pracach nad programem uwzględniono wskazania członków i konsultorów Komisji Duszpasterstwa KEP, a także dyrektorów Wydziałów Duszpasterstwa. Głównym punktem odniesienia jest są dokumenty papieskie św. Jana Pawła II: Ecclesia de Eucharistiai Benedykta XVI Sacramentum Caritatis.  Na trzy kolejne lata realizacji programu zostały wyznaczone tematy: „Eucharystia – tajemnica wyznawana”, „Eucharystia – tajemnica celebrowana”, „Eucharystia – wezwanie do świętowania i apostolatu”.

Celem programu jest pogłębienie wiedzy o Eucharystii i świadomości jej wpływu na rozwój życia chrześcijańskiego. Ma on także wzmocnić zaangażowanie osób duchownych i wiernych w przygotowanie i celebrację Eucharystii oraz ożywić chrześcijańską formację służby liturgicznej. Ponadto program pomoże w szerzeniu kultu eucharystycznego w parafii, ma także motywować do chrześcijańskiego świętowania niedzieli jako wartości kulturowo-społecznej i religijno-rodzinnej.

Autorzy programu zaznaczają, że świętowanie niedzieli jest bezpośrednio związane z Eucharystią. „Właśnie poprzez udział w Eucharystii dzień Pański staje się także dniem Kościoła, który temu może spełniać skutecznie swoje zadanie jako sakrament jedności” – podkreślają.

Na zakończenie trzyletniego programu mają odbyć się kongresy eucharystyczne na poziomie Kościołów lokalnych.

Program został przygotowany przez Komisję Duszpasterstwa pod kierunkiem przewodniczącego abp. Wiktora Skworca.

BP KEP

Wybory 379. Zebrania Plenarnego KEP

czw., 06/07/2018 - 16:22

Bp Wiesław Śmigiel został przewodniczącym Rady ds. Rodziny, ks. Piotr Kroczek Kościelnym Inspektorem Danych, a ks. Adam Żak SJ kolejną kadencję będzie pełnił funkcję koordynatora ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży – to niektóre decyzje 379. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski.

Publikujemy pełną listę decyzji Konferencji Episkopatu Polski:

WYBORY
379. Zebranie Plenarne KEP
Janów Podlaski-Siedlce, 7-9 czerwca 2018 r.

  1. Ekonom KEP
    Ks. Janusz MAJDA (powołanie na kolejną kadencję)
  1. Członek Rady Stałej (z wyboru)
    Abp Józef KUPNY (wybór na kolejną kadencję)
  1. Członek Rady Stałej (z wyboru)
    Bp Marek MENDYK (wybór na kolejną kadencję)
  1. Przewodniczący Rady ds. Rodziny
    Bp Wiesław ŚMIGIEL 
  1. Przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych
    Bp Andrzej CZAJA (powołanie na kolejną kadencję)
  1. Delegat KEP ds. Duszpasterstwa Ludzi Morza
    Bp Ryszard KASYNA (powołanie na kolejną kadencję)
  1. Delegat KEP ds. Ruchów Katolickich i Stowarzyszeń Katolickich
    Bp Adam WODARCZYK 

  2. Członkowie Zespołu ds. Dialogu ze Wspólnotą Kościelną Polskokatolicką
    O. prof. Zdzisław KIJAS OFMConv – zatwierdzenie
    Ks. dr hab. Krzysztof WOJTKIEWICZ – zatwierdzenie
    Ks. dr Paweł RABCZYŃSKI – zatwierdzenie
  3. Członkowie Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych
    Ks. dr hab. Piotr KIENIEWICZ MIC – zatwierdzenie
    Ks. dr hab. prof. UPJPII Andrzej MUSZALA – zatwierdzenie
    Ks. dr Krzysztof SMYKOWSKI – zatwierdzenie
    Ks. dr hab. Lucjan SZCZEPANIAK SCJ – zatwierdzenie
  4. Członek i konsultor Komisji Wychowania Katolickiego
    Bp Marek SOLARCZYK – zatwierdzenie na członka
    Dr Aneta RAYZACHER-MAJEWSKA – zatwierdzenie na konsultora
  1. Duszpasterz Krajowy Rzemiosła Polskiego
    Ks. Krzysztof RUSIECKI – powołanie na kolejną kadencję
  1. Koordynator ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży
    O. Adam ŻAK SJ – powołanie na kolejną kadencję
  1. Krajowy Duszpasterz Głuchoniemych 
    Ks. Łukasz PASUTO
  1. Konsultor Rady ds. Środków Społecznego Przekazu
    O. dr Andrzej MAJEWSKI SJ – zatwierdzenie
  1. Zatwierdzenie składu Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

    Członkowie:
    Abp Adam SZAL
    Bp Krzysztof WŁODARCZYK
    Ks. prał. Marek DZIEWIECKI
    Ks. kan. Henryk GRZĄDKO
    O. Zdzisław KLAFKA CSsR
    Ks. prof. Piotr KULBACKI
    S. Justyna PAPIEŻ BDNP
    O. Oskar Józef PUSZKIEWICZ OFM
    O. dr Jan SEREMAK CSMA
    P. prof. Krzysztof WOJCIESZEK

Konsultorzy:
O. Mirosław ADASZKIEWICZ OFMConv
O. Ryszard BORTKIEWICZ OSPPE
Ks. prał. Zbigniew GUZY
Ks. Wojciech IGNASIAK
Ks. kan. Zbigniew KANIECKI
Ks. prał. Wiesław KONDRATOWICZ
Ks. Robert KRZYWICKI MIC
P. Wacław MALEC
O. Adam MICHALSKI
P. dr Agnieszka MUZYK
Ks. prof. Grzegorz POLOK
P. Rafał PORZEZIŃSKI
P. Małgorzata SOJKA
P. Augustyn WIERNICKI
Ks. Tomasz WILGA
P. dr n. med. Bohdan WORONOWICZ

  1. Zakończenie kadencji Duszpasterza Krajowego Służb Skarbowych i Służby Celnej

_______________________________________

  1. Kościelny Inspektor Ochrony Danych

Zgodnie z art. 36 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim, KIOD jest wybierany przez Zebranie Plenarne KEP na czteroletnią kadencję
Ks. dr hab. Piotr KROCZEK

  1. Odwołanie Pełnomocnika Konferencji Episkopatu Polski ds. wdrożenia Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim
    Ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz – odwołanie
  1. Zakończenie prac Zespołu Roboczego do Opracowania Wewnątrzkościelnych Regulacji Dotyczących Ochrony Danych Osobowych

Biskupi w 100-lecie KUL: wyrażamy naszą wdzięczność za wiekową służbę

czw., 06/07/2018 - 14:34

W 100-lecie powstania uczelni wyrażamy naszą wdzięczność wobec Boga za wiekową służbę Deo et Patriae, dzięki której pokolenia ludzi młodych mają możliwość poznawania prawdy, stając się zaczynem życia ewangelicznego w świecie współczesnym – napisali biskupi zgromadzeni na 379. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim w życzeniach do rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. prof. Antoniego Dębińskiego. 

Publikujemy treść życzeń podpisanych w imieniu biskupów przez prezydium KEP:

Magnificencjo,
Najdostojniejszy Księże Rektorze!

Biskupi Konferencji Episkopatu Polski – zebrani na 379. Zebraniu plenarnym w Janowie Podlaskim, w Diecezji Siedleckiej – przesyłają swoje pasterskie pozdrowienia oraz zapewnienia o duchowej więzi i bliskości z całą wspólnotą akademicką Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Nasze pozdrowienia kierujemy do Waszej Magnificencji, Senatu Uczelni,  czcigodnego grona profesorskiego, drogich studentów oraz wszystkich zacnych absolwentów.

W 100-lecie powstania uczelni wyrażamy naszą wdzięczność wobec Boga za wiekową służbę Deo et Patriae, dzięki której pokolenia ludzi młodych mają możliwość poznawania prawdy, stając się zaczynem życia ewangelicznego w świecie współczesnym.

✠ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Biskupi dziękują papieżowi Franciszkowi za nominację kardynalską abp. Krajewskiego

czw., 06/07/2018 - 14:27

Kościół w Polsce z wdzięcznością i ogromną radością przyjął decyzję Waszej Świątobliwości o nominowaniu Księdza Arcybiskupa Konrada Krajewskiego – Jałmużnika Papieskiego – kardynałem Świętego Kościoła Rzymskiego –  napisali biskupi zgromadzeni na 379. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim do papieża Franciszka.

Biskupi dziękują Bogu, iż ponad tysiącletnia więź między Stolicą Apostolską a Kościołem, który jest w Polsce, została umocniona i pogłębiona dzięki pierwszej od ośmiu lat nominacji kardynała z Polski.

„W roku odzyskania przez Polskę niepodległości, zapewniając o naszej wierności i modlitwie, prosimy Waszą Świątobliwość o apostolskie błogosławieństwo” – czytamy w liście.

Publikujemy treść listu podpisaną w imieniu biskupów przez prezydium KEP:

Umiłowany Ojcze Święty!

Biskupi polscy, zgromadzeni na 379. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim, w Diecezji Siedleckiej, przesyłają pozdrowienia, wyrazy należnej czci, szacunku i synowskiego oddania.

Kościół w Polsce z wdzięcznością i ogromną radością przyjął decyzję Waszej Świątobliwości o nominowaniu Księdza Arcybiskupa Konrada Krajewskiego – Jałmużnika Papieskiego – kardynałem Świętego Kościoła Rzymskiego.

Dziękujemy Panu Bogu, iż ponad tysiącletnia więź między Stolicą Apostolską a Kościołem, który jest w Polsce, została umocniona i pogłębiona dzięki pierwszej od ośmiu lat nominacji kardynała z Polski.

W roku odzyskania przez Polskę niepodległości, zapewniając o naszej wierności i modlitwie, prosimy Waszą Świątobliwość o apostolskie błogosławieństwo.

✠ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

 ✠ Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski
Zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski

✠ Artur G. Miziński
Sekretarz Generalny
Konferencji Episkopatu Polski

 

Biskupi gratulują Kardynałowi Nominatowi abp. Konradowi Krajewskiemu

czw., 06/07/2018 - 14:24

Kościół w Polsce przesyła gratulacje Waszej Eminencji z okazji nominacji kardynalskiej, ogłoszonej przez Ojca Świętego Franciszka w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Mamy nadzieję, że decyzja Papieża umocni i pogłębi więź Kościoła, który jest w Polsce ze Stolicą Apostolską – napisali biskupi zgromadzeni na 379. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim w życzeniach skierowanych do Kardynała Nominata abp. Konrada Krajewskiego, który jest Jałmużnikiem Papieskim.

 Publikujemy treść życzeń podpisanych w imieniu biskupów przez prezydium KEP:

Najdostojniejszy Kardynale Nominacie!

Biskupi Konferencji Episkopatu Polski, zebrani na 379. zebraniu plenarnym w Janowie Podlaskim, w Diecezji Siedleckiej, przesyłają braterskie pozdrowienia oraz zapewnienia o duchowej więzi i bliskości.

Kościół w Polsce przesyła gratulacje Waszej Eminencji z okazji nominacji kardynalskiej, ogłoszonej przez Ojca Świętego Franciszka w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Mamy nadzieję, że decyzja Papieża umocni i pogłębi więź Kościoła, który jest w Polsce ze Stolicą Apostolską.

Wyrażamy wdzięczność wobec Boga za życie i dotychczasową posługę Księdza Kardynała ufając, że dalej będzie wspierał posługę Waszej Eminencji.

Zapewniamy o modlitwie i wsparciu, ze strony Kościoła, który jest w Polsce, prosząc o liczne łaski za wstawiennictwem Pani Jasnogórskiej – Królowej Polski.

 ✠ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

 ✠ Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski
Zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski

 ✠ Artur G.Miziński
Sekretarz Generalny
Konferencji Episkopatu Polski

Pierwszy dzień obrad biskupów

czw., 06/07/2018 - 12:55

W Janowie Podlaskim w czwartek 7 czerwca rozpoczęło się  379. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Główne tematy obrad to: synod o młodzieży, ochrona danych osobowych i program duszpasterski na lata 2019-2022. Zebranie plenarne jest połączone z Jubileuszem 200-lecia Diecezji Siedleckiej.

„To bardzo miłe przeżycie i radosne, że możemy gościć wszystkich uczestników Konferencji Episkopatu Polski” – powiedział tuż przed rozpoczęciem obrad w Janowie Podlaskim – pierwszej stolicy diecezji siedleckiej – biskup siedlecki Kazimierz Gurda.

Obrady biskupów mają miejsce w diecezji siedleckiej ze względu na obchody 200. rocznicy jej istnienia. W ramach obchodów, po zakończeniu pierwszego dnia obrad, podczas Mszy św. o godz. 17.00 zostanie nadany tytuł Bazyliki Mniejszej Kolegiacie Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim.

Gościem #379ZebraniePlenarne jest Nuncjusz Apostolski w Polsce #SalvatorePennacchio, który dziś wyniesie kolegiatę Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim do godności bazyliki mniejszej. pic.twitter.com/cglFv8Zuxc

— EpiskopatNews (@EpiskopatNews) 7 czerwca 2018

„Diecezję siedlecką można scharakteryzować dwoma słowami: jedność i wierność” – mówił tuż przed rozpoczęciem obrad w Janowie Podlaskim ks. Paweł Rytel-Andrianik, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski. Podkreślał, że diecezja, na terenie której odbywają się obrady biskupów, jest przykładem jedności z Ojcem Święty i jedności między sobą.

Główne uroczystości jubileuszu diecezji siedleckiej będzie transmitowało Radio Podlasie.

Zapraszamy też do śledzenia profilu @EpiskopatNews na Twitterze oraz do korzystania ze zdjęć z obrad biskupów, które będziemy na bieżąco publikować w kanale Flickr.com/EpiskopatNews. Prosimy jedynie o podanie źródła. Pierwsze zdjęcia z obrad są już dostępne >>tutaj


Zobacz też:
>>Tematyka obrad
>>Obsługa medialna
>>200-lecie Diecezji Siedleckiej
>>Transmisje uroczystości w Radiu Podlasie

BP KEP

Obsługa medialna 379. Zebrania Plenarnego KEP

czw., 06/07/2018 - 01:32

W Janowie Podlaskim o godz. 11.00 rozpoczną się dziś (7 czerwca) obrady 379. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski. Będzie ono połączone z Jubileuszem 200-lecia Diecezji Siedleckiej.

Obsługa medialna 379. Zebrania Plenarnego KEP:

Podczas trwających do soboty obrad zaplanowano następujące spotkania z dziennikarzami:

czwartek 7 czerwca, godz. 10.30 – briefing prasowy w budynku obrad w Janowie Podlaskim (Hotel Zamek Biskupi, ul. Zamkowa 1). Po briefingu, tuż przed rozpoczęciem obrad – możliwość wejścia na salę obrad  fotoreporterów i operatorów kamer.

piątek 8 czerwca, godz. 15.15 – konferencja prasowa na zakończenie obrad z udziałem biskupów.

Zapraszamy do śledzenia strony www.episkopat.pl i profilu @EpiskopatNews na Twitterze. Zachęcamy również do korzystania ze zdjęć z obrad, które będziemy na bieżąco publikować w naszym kanale Flickr: https://www.flickr.com/photos/episkopatnews/albums

Prosimy jedynie o podanie źródła.

>> Więcej o diecezji siedleckiej i obchodach roku jubileuszowego – materiały tekstowe i audio 

>>Biuletyn jubileuszowy  

Więcej informacji nt. 200-lecia diecezji siedleckiej:

Dyrektor Biura i rzecznik prasowy Kurii: ks. kan. mgr lic. Jacek Wł. Świątek, e-mail: rzecznik.kuria@radiopodlasie.pl, tel. 734 455 633

Koordynator ds. kontaktów z mediami diecezjalnymi: Ks. kan. mgr lic. Wojciech Hackiewicz, e-mail: diecezjalnebiuroprasowe@radiopodlasie.pl

Zobacz też: Tematyka obrad

 

Zdjęcie ilustracyjne: archiwum BP KEP

8-9 czerwca – Ogólnopolska Pielgrzymka Akcji Katolickiej

śr., 06/06/2018 - 10:47

 Pod hasłem „Z Maryją w służbie Bogu i Ojczyźnie” od 8 do 9 czerwca odbędzie się XXIII Ogólnopolska Pielgrzymka Akcji Katolickiej na Jasną Górę. Udział w niej zapowiedziało ponad 40 pocztów sztandarowych Akcji Katolickiej z całej Polski oraz ok. 5 tys. przedstawicieli Stowarzyszenia.

Pielgrzymkę Akcji Katolickiej poprzedzi konferencja w sali redakcji „Niedzieli” z wykładami: ks. prof. Piotra Mazurkiewicza „Wolność sumienia a wolne sumienie” oraz Anny Rastawickiej z Instytutu Prymasowskiego Stefana Kardynała Wyszyńskiego „Wolność jako dar i odpowiedzialność w nauczaniu Prymasa Wyszyńskiego.” Piątkowe rozważanie Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu poprowadzi ks. prof. dr hab. Tadeusz Borutka, Asystent Diecezjalny Akcji Katolickiej Diecezji Bielsko-Żywieckiej.

PROGRAM OGÓLNOPOLSKIEJ PIELGRZYMKI AKCJI KATOLICKIEJ

 Jasna Góra, 08-09.06.2018 r.

 „Z Maryją w służbie Bogu i Ojczyźnie”

 08  czerwca  – piątek

Sala Redakcji ”Niedzieli”, ul. 3 Maja 12

17.00   – otwarcie konferencji – Urszula Furtak, prezes Zarządu KIAK

–  wystąpienia:

–  Ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz, temat: „Wolność sumienia a wolne sumienie.”

–  Anna Rastawicka, Instytut Prymasowski Stefana Kardynała Wyszyńskiego,

temat: „Wolność jako dar i odpowiedzialność w nauczaniu Prymasa Wyszyńskiego.”

–  dyskusja panelowa

21 .00  Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej

– Apel Jasnogórski, Ks. Prof. dr hab. Tadeusz Borutka, Asystent Diecezjalny

Akcji Katolickiej Diecezji Bielsko-Żywieckiej

– modlitewne czuwanie nocne, prowadzenie Akcja Katolicka Diecezji Sandomierskiej

09 czerwca – sobota

 11.00   Katedra Częstochowska

– słowo prezes Zarządu KIAK, Urszuli Furtak

– słowo J.E. Abpa Wacława Depo, Metropolity Częstochowskiego

– słowo J.E. Ks. Bpa Mirosława Milewskiego, Krajowego Asystenta Akcji Katolickiej

– wystąpienia zaproszonych gości

– wręczenie medali „Za dzieło apostolstwa”

12.00   – przejście na Jasną Górę

12.50   – powitanie ze Szczytu Jasnogórskiego

– ojcowie paulini

            – prezes KIAK Urszula Furtak

13.00   – Msza św. na Szczycie Jasnogórskim

            pod przewodnictwem i z homilią J.E. Bpa Stefana Regmunta, Biskupa Seniora Diecezji  Zielonogórsko – Gorzowskiej

Akcja Katolicka/ BP  KEP

Św. Jan Paweł II patronem parafii w Poznaniu

śr., 06/06/2018 - 00:02

Metropolita poznański, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki utworzył w Poznaniu parafię pw. św. Jana Pawła II, a 10 czerwca poświęci nowo wybudowany kościół. „Pierwszym zadaniem księdza proboszcza i całej wspólnoty jest pełne zorganizowanie życia parafialnego z całym bogactwem jego form” – czytamy w dekrecie metropolity poznańskiego erygującym parafię.

Nowa wspólnota parafialna powstała na Naramowicach, w północnej, rozbudowującej się części miasta. Budowniczy kościoła, ks. prałat Mieczysław Nowak zauważa, że dzięki dobrej atmosferze wśród wiernych budowa trwała jedynie 3 lata i 8 miesięcy.

„Święty Jan Paweł II był żywym kamieniem, który przewodził Kościołowi w sposób budzący zachwyt całej zdrowo myślącej ludzkości” – mówił podczas uroczystości wmurowania kamienia węgielnego świątyni 19 maja 2015 r. abp Gądecki.

Pierwszym proboszczem parafii został ks. Konrad Zygmunt, wieloletni wiceekonom archidiecezji poznańskiej, odpowiedzialny m.in. za realizację projektów finansowanych ze środków unijnych. Ks. Zygmunt był długoletnim duszpasterzem osób niewidomych, prezbiterem we wspólnocie neokatechumenalnej i przewodnikiem „Grupy 1” Poznańskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę.

Budynek kościoła łączy w jednej bryle funkcję świątyni i domu parafialnego.

ms / Poznań

Znamy zwycięzców 22. Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej

wt., 06/05/2018 - 18:00

Najlepszą znawczynią Księgi Psalmów oraz Listów św. Pawła do Galatów i Filipian okazała się Kamila Paluch z archidiecezji krakowskiej, która zwyciężyła w 22. Ogólnopolskim Konkursie Wiedzy Biblijnej. Wielki finał miał miejsce 5 czerwca w klasztorze Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie. Każdego roku konkurs przyciąga niemal 30 tysięcy młodych ludzi z całej Polski. 

W tym roku zakres merytoryczny Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej obejmował: Księgę Psalmów, List do Galatów i List do Filipian (wraz z wprowadzeniami, przypisami i komentarzami oraz słownikiem). W ostatecznych eliminacjach wzięło udział 118 finalistów. Spośród nich wyłoniono dziś 7 laureatów. Po ogłoszeniu wyników części pisemnej, młodzież wzięła udział w etapie ustnym konkursu. Pytania, które padały dotyczyły m.in. synagog żydowskich w Filippii, zadań niewolników w starożytności czy przebiegu podróży św. Pawła po jego nawróceniu. 

Wysoki poziom przygotowania młodych sprawił, że konieczne okazały się trzy dogrywki o miejsca na finałowym podium. W rywalizacji najlepsze okazały się: Kamila Paluch z arch. krakowskiej (I miejsce), Katarzyna Zelek z diec. tarnowskiej (II miejsce), Martyna Zarzycka z arch. warszawskiej (III miejsce). Grono laureatów stanowią także: Kamila Dymarek z diec. gliwickiej i Dominika Dereń z z arch. przemyskiej (ex aequo IV miejsce),  Ewelina Knopek z diec. bielsko-żywieckiej (VI miejsce) oraz Piotr Krzyżak z arch. wrocławskiej (VII miejsce). 

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się w auli św. Bonawentury. Zwyciężczyni tegorocznej edycji, Kamila Paluch, pojedzie wraz z katechetką, Wioletą Sulką, na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, ufundowaną przez Biuro Podróży Trinity-pl. Nagrodę za drugie miejsce dla Katarzyny Zelek i jej katechety, ks. Sylwestra Brzeźnego, stanowi pielgrzymka do Ziemi Świętej, sponsorowana przez firmę Grupa Inco SA. Miejsce trzecie, które zajęła Martyna Zarzycka (katecheta: Łukasz Bajer), nagrodzono pielgrzymką do Grecji – śladami św. Pawła Apostoła, ufundowaną przez organizatora konkursu i Biuro Podróży Trinity-pl. Ponadto zwycięzcy otrzymali upominki rzeczowe w postaci tabletów od Instytutu Papieża Jana Pawła II w Warszawie i Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”. Komplety Superprodukcji Biblia Audio podarowała laureatom Fundacja Civitas Christiana. Zestawy książkowe przekazały wydawnictwa: Jedność, Biały Kruk oraz Instytut Wydawniczy PAX. Siedmiorgu laureatom przysługują również indeksy uprawniające do podjęcia studiów na kilkunastu kierunkach wielu renomowanych uczelni wyższych.  

Uroczystą galę finałową konkursu poprzedziła Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił bp Stanisław Stefanek, biskup senior diecezji łomżyńskiej. Kaznodzieja zachęcił młodych, by „wzrastali w łasce”, czym nawiązał do słów św. Piotra z Ewangelii dnia (2 P 3,12-15a.17-18). – Niech to polecenie św. Piotra będzie przewodnikiem w medytacji o czytaniu Słowa Bożego – życzył biskup Stefanek.

Hierarcha zwrócił uwagę na relacje, które tworzą się w poszczególnych etapach konkursu biblijnego. – To coś więcej niż „wygooglować” przyjaciela. To wielkie dobro i nowa rzeczywistość, zalążek bardzo dobrych środowisk – ocenił biskup. Konkursowe dzieło biblijne Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” celebrans złożył na Ołtarzu, określił je dziełem Ducha Świętego. – Duch Święty nie musi się krępować poszczególnymi ograniczeniami, etapami. Duch Święty ma swoje rankingi i swoje dojście do każdego serca – mówił. 

 Marta Kowalczyk/ Marcin Kluczyński

 

200-lecie Diecezji Siedleckiej Pierwszy

wt., 06/05/2018 - 15:38

200-lecie Diecezji Siedleckiej

Pierwszy Synod Diecezjalny w 1923 roku, beatyfikacja Męczenników Podlaskich, wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II na Błoniach siedleckich, Rok Jubileuszowy oraz zakończenie II Synodu Diecezji Siedleckiej to najważniejsze wydarzenia w diecezji siedleckiej, jakie miały miejsce na przestrzeni dwóch wieków.

Diecezja siedlecka została utworzona z woli cara Aleksandra I jako diecezja janowska czyli podlaska. Od ostatniego podziału administracyjnego Kościoła w Polsce w roku 1992 nazywa się diecezją siedlecką. Jest to diecezja o charakterze rolniczym. Posiada piękną historię, naznaczoną pracą, wyrzeczeniem, modlitwą, cierpieniem za wiarę, walką o niepodległość Ojczyzny oraz wiernością Bogu i ludziom. Leży na terenach, gdzie przez stulecia zgodnie żyli ze sobą Polacy, Rusini i Żydzi, kształtując wspólną mentalność, język i kulturę.

Historię diecezji tworzyli wybitni biskupi: Feliks Lewiński, pierwszy biskup diecezjalny, który mimo trudności i przeszkód scalił diecezję powstałą z terenów 5 innych diecezji, zorganizował kurię, sąd biskupi i seminarium w Janowie Podlaskim; bp Jan Marceli Gutkowski, który rozczarował cara swą troską o pogłębienie wiary w diecezji, walką o poszanowanie praw Kościoła, za co został wypędzony z diecezji w 1840 r.; bp Beniamin Szymański, gorliwy pasterz i patriota, który zapłacił za swą wierność Kościołowi i Ojczyźnie wygnaniem z diecezji.

Także kapłani i wierni zapisali chlubną kartę podczas powstań listopadowego i styczniowego, które powszechnie poparli. Za to wielu z nich zostało zesłanych na Syberię, parafie zamknięto, a wielu proboszczów ukarano finansowo, ograniczając im możliwość oddziaływania duszpasterskiego. Wielu z nich wspierało duchowo i materialnie prześladowanych unitów, mimo surowych kar.

Diecezja została samowolnie skasowana 22 maja 1867 r. przez cara  Aleksandra II  i przyłączona do diecezji lubelskiej. Bp Szymański zmarł na wygnaniu w Łomży. Rok odzyskania niepodległości przyniósł wskrzeszenie diecezji. jej pierwszym biskupem został ks. inf. Henryk Przeździecki. Mimo wojny 1920 r., ubóstwa materialnego i duchowego, udało mu się odnowić struktury diecezji oraz umocnić katolicyzm na tych terenach. Biskup był także gorącym zwolennikiem neounii.

W czasie II wojny światowej wielu kapłanów i wiernych świeckich oddało życie za Ojczyznę, włączając się w walkę o wolność. Wielu z nich przypłaciło za to życiem w obozach koncentracyjnych w Dachau i Auschwitz. Z tego okresu pochodzi kilku diecezjalnych męczenników. Kapłani, siostry zakonne oraz liczni wierni świeccy w czasie wojny ratowali Żydów, którzy uciekali z Treblinki i gett w małych miasteczkach. 150 osób zostało zamordowanych za pomoc Żydom, podczas gdy 250 diecezjan zostało uhonorowanych za tę pomoc najwyższym izraelskim odznaczeniem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

Po wojnie pierwszym ordynariuszem diecezji został Sługa Boży Ignacy Świrski, który zasłynął z ogromnego miłosierdzia wobec ubogich i potrzebujących. Przyszło mu w udziale odbudowywać Kościół diecezjalny w trudnych czasach komunizmu. Cieszył się wielkim autorytetem moralnym wśród duchowieństwa i wiernych. Jego następcą został bp Jan Mazur, który całym sercem zaangażował się w służbę swej umiłowanej diecezji. Także pozostali biskupi: Jan Nowak, Zbigniew Kiernikowski i obecnie Kazimierz Gurda, pomnażają dziedzictwo świętości diecezji siedleckiej. A jest ono olbrzymie. To nie tylko męczennicy podlascy z Pratulina i bł. Honorat Koźmiński, ale wielu innych błogosławionych i Sług Bożych.

Cechą charakterystyczną diecezji jest przywiązanie do tradycji, modlitwy i ciężkiej pracy. Charakteryzuje ją również kult maryjny. Uwidacznia się on zwłaszcza w sanktuariach Matki Bożej, z których najsłynniejsze znajdują się w Kodniu, Leśnej Podlaskiej i Woli Gułowskiej. Jest to diecezja wielu wspaniałych mistyków i świętych, działaczy społecznych, walecznych żołnierzy, pisarzy, poetów, muzyków oraz ludzi Kościoła.

Na terenie diecezji prężnie działają liczne stowarzyszenia i wspólnoty:  Ruch Światło-Życie, Akcja Katolicka, Domowy Kościół, Ruch Szensztacki, Legion Maryi, Koła Przyjaciół Katolickiego Radia Podlasie, Droga Neokatechumenalna, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Koła Różańcowe, Parafialne Zespoły Charytatywne, Szkolne Koła Caritas, organizacje harcerskie.

To dziedzictwo wiary i kultury, zaledwie zarysowane w książce „Imię Twoje wysławiamy. Dzieje diecezji siedleckiej (1818-2018)” autorstwa ks. Zbigniewa Sobolewskiego, wydanej z okazji Jubileuszu 200-lecia diecezji, jest mało znane i wymaga odkrycia. Podobnie jak odkrycia wymaga piękno ziemi podlaskiej, bogactwo duchowe, ukształtowane wspólnie przez łacinników i unitów, którzy na tej ziemi cierpieli, modlili się, kochali i umierali za jedność Kościoła i miłość do Ojczyzny.

„Zapraszam wszystkich bez wyjątku do włączenia się w nasze dziękczynienie Bogu za dar Kościoła Siedleckiego oraz do zaniesienia ufnej i pokornej modlitwy o błogosławieństwo i wszelkie łaski na dalsze lata” – napisał bp siedlecki Kazimierz Gurda w przesłaniu na centralne obchody Roku Jubileuszowego.

Początek 200-lecia diecezji siedleckiej
Audio>>

Początek procesu beatyfikacyjnego biskupa Ignacego Świrskiego 
Więcej>>         Audio>>

Śp. Ks. prałat Konstanty Kusyk – wieloletni profesor i były Rektor Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji siedleckiej
Audio>>

Powtórny pogrzeb biskupów podlaskich w Janowie Podlaskim (zdjęcia do tego tematu będą w kolejnym mailu)
Więcej>>         Audio>>

Jedyna w Polsce parafia neo unicka w Kostomłotach w diec. siedleckiej
Audio>>

Sanktuarium Błogosławionych Męczenników Podlaskich w Pratulinie
Audio>>
Odpust ku czci męczenników z Pratulina
Audio>>
Diecezjalna Pielgrzymka Kobiet
Więcej>>

***

PROGRAM UROCZYSTOŚCI JUBILEUSZOWYCH

CZWARTEK 7.06. 2018 r., JANÓW PODLASKI

W dawnym zamku biskupów łuckich i janowskich w Janowie Podlaskim rozpoczną się obrady 379. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski. Pierwsza wizyta biskupów z całej Polski w Janowie Podlaskim to historyczne wydarzenie związane z Jubileuszem 200-lecia Diecezji Siedleckiej.

11.00 – rozpoczęcie obrad KEP

17.00 – Msza św. w kolegiacie janowskiej z udziałem Episkopatu Polski. Mszy św. będzie przewodniczyć Nuncjusz Apostolski w Polsce arcybiskup  Salvatore Pennacchio, homilię wygłosi arcybiskup metropolita poznański Stanisław Gądecki,  Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.

W czasie Mszy św. będzie miał miejsce historyczny akt podniesienia kolegiaty Janowskiej do godności bazyliki mniejszej.

6.12.2017 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów przy Stolicy Apostolskiej wydała dekret podnoszący kościół pw. Trójcy Świętej w Janowie Podlaskim do godności bazyliki mniejszej. W imieniu papieża Franciszka dekret podpisał kard. Robert Sarah.

PIĄTEK 8.06.2018 r., Janów Podlaski-Pratulin

7.30 – Msza św. w bazylice janowskiej pod przewodnictwem metropolity lubelskiego arcybiskupa Stanisława Budzika, homilię wygłosi arcybiskup metropolita szczecińsko-kamieński  Andrzej Dzięga.

10.00 – obrady KEP

17.00 – wizyta biskupów w Pratulinie. Poświęcenie  Domu Pielgrzyma

SOBOTA 9.06.2018 r., KATEDRA W SIEDLCACH

10.30 – Msza święta dziękczynna za 200 lat Diecezji Siedleckiej w siedleckiej katedrze pod przewodnictwem Prymasa Polski, arcybiskupa Wojciecha Polaka, homilię wygłosi metropolita krakowski arcybiskup Marek Jędraszewski. Przed Mszą św. odbędzie się uroczyste podpisanie dokumentów II Synodu Diecezji Siedleckiej. Po Mszy św. zostaną posłani wybrani księża do przeprowadzenia misji ewangelizacyjnych we wszystkich parafiach diecezji siedleckiej. Misje takie urządza się co 10 lat i służą one pogłębieniu i ożywieniu życia religijnego wiernych.

Więcej>>

List pasterski Biskupa Siedleckiego Kazimierza Gurdy na centralne obchody Roku Jubileuszowego (czerwiec 2018)

List pasterski bp. Kazimierza Gurdy na centralne obchody Roku Jubileuszowego Diecezji Siedleckiej

wt., 06/05/2018 - 15:34

List pasterski Biskupa Siedleckiego
KAZIMIERZA GURDY
na centralne obchody Roku Jubileuszowego
(czerwiec 2018)

                            

Czcigodni Księża, Osoby Życia Konsekrowanego,

Drodzy Diecezjanie!

Nadchodzi czas naszego dziękczynienia Panu Bogu za 200 lat istnienia Diecezji Siedleckiej. Już w tym tygodniu – w czwartek i w sobotę – odbędę się główne uroczystości jubileuszowe w Janowie Podlaskim i w Siedlcach, a za tydzień będziemy przeżywali niedzielę jubileuszową w naszych parafiach. Do tego wydarzenia przygotowywaliśmy się od wielu lat, a szczególnie czyniliśmy to w trwającym Roku Jubileuszowym, rozpoczętym 8 grudnia ubiegłego roku. W Janowie Podlaskim, 7 czerwca o godzinie 17.00, będzie celebrowana Eucharystia, podczas której tamtejszy kościół kolegiacki zostanie podniesiony do godności Bazyliki Mniejszej. Natomiast 9 czerwca, w katedrze siedleckiej o godz. 10.30, zostanie odprawiona Msza święta dziękczynna pod przewodnictwem Prymasa Polski za 200 lat istnienia diecezji, połączona z podpisaniem uchwał II Synodu Diecezji Siedleckiej. W obu tych wydarzeniach wezmą udział księża biskupi, którzy zgromadzą się na zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Janowie Podlaskim.

Drodzy Bracia i Siostry! Mamy wiele powodów do świętowania naszego Jubileuszu, ale najważniejszym motywem dziękczynienia jest nasza wiara. To przede wszystkim za ten dar pragniemy Panu Bogu w tych dniach dziękować. Za to, że „Bóg zabłysnął w naszych sercach, aby olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa”, jak pisze św. Paweł w odczytanym dzisiaj Drugim Liście do Koryntian. Dane było naszym braciom i siostrom mieszkającym na podlaskiej ziemi nosić już w swoim sercu dar wiary, gdy 30 czerwca 1818 r. papież Pius VII powołał do istnienia naszą diecezję, wyznaczając na jej siedzibę Janów Podlaski. Tego daru nie tylko nie utracili, ale go rozwijali, pogłębiali przekazali kolejnemu pokoleniu. Chcemy za ten przekaz wiary, który dokonał się w naszym Kościele Siedleckim podziękować Bogu, pamiętając o tym, co pisze św. Paweł: „Przechowujemy zaś ten skarb – skarb wiary – w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas”. Bo to właśnie w Bogu, a nie w nas, jest początek, źródło naszej wiary; w Nim jest moc jej trwania; w Bogu a nie w nas jest łaska wytrwania w wierze, aż do ostatnich dni naszego ziemskiego pielgrzymowania.

Trzeba nam zatem dziękować za mocną wiarę naszych biskupów związanych
z pierwszą stolicą diecezji w Janowie Podlaskim: Feliksa Lewińskiego, Jana Marcelego Gutkowskiego i Beniamina Szymańskiego oraz gorliwych, mocnych w wierze kapłanów posługujących w tamtych czasach. Pośród nich wspominamy ks. Józefa Pruszkowskiego, proboszcza katedry w Janowie Podlaskim, dzięki któremu znamy historie męczeństwa unitów podlaskich oraz ks. generała Stanisława Brzóskę, ostatniego naczelnego kapelana powstańców styczniowych, straconego w Sokołowie Podlaskim w 1865 r. Trzeba nam dziękować za wiarę biskupów rezydujących w Siedlcach począwszy od biskupa Henryka Przeździeckiego, który przeniósł stolicę biskupią z Janowa Podlaskiego do Siedlec, poprzez biskupa Czesława Sokołowskiego, Sługę Bożego biskupa Ignacego Świrskiego, biskupów Jana Mazura i Jana Wiktora Nowaka oraz mojego poprzednika biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego. Nie możemy nie wyrazić wdzięczności Bogu za wiarę wszystkich księży,a pośród nich m. in. ks. Karola Dębińskiego, założyciela – pierwszej po wskrzeszeniu diecezji – szkoły katolickiej w Siedlcach, ks. Józefa Szajdę – krzewiciela pamięci o naszych bohaterskich unitach podlaskich, ks. Marka Boruca – wieloletniego diecezjalnego moderatora Ruch Światło-Życie, ks. Alfreda Hofmana, który zatroszczył się o piękno śpiewu liturgicznego, za rektorów Seminarium Duchownego, a szczególnie zmarłego w ostatnich tygodniach ks. prałata Konstantego Kusyka, za wiarę sióstr zakonnych i wiernych świeckich, za wszystkich, którzy także w drugim stuleciu istnienia diecezji byli świadkami Jezusa Chrystusa i swą pobożnością oraz świętością budowali nasz Kościół Siedlecki, troszcząc się jednocześnie, aby wiara była przekazywana kolejnym pokoleniom.

Drodzy Bracia i Siostry!

Ta wiara w Boga i wierność Ojcu Świętemu naszych braci i sióstr, była wiele razy wystawiana na próbę w dwóchsetletniej historii naszej diecezji. U zarania swego istnienia diecezja uczestniczyła w cierpieniu prześladowanych unitów. Nie udało się carowi zniszczyć jedności z Papieżem w sercach unitów. Nie udało się zastraszyć biskupów, księży, ani wiernych świeckich Kościoła łacińskiego i odwieść ich od udzielania pomocy duchowej i materialnej prześladowanym członkom Kościoła unickiego. Pan Bóg czuwał nad wiernymi obu Kościołów złączonych we wspólnym cierpieniu z powodu prześladowań. Zapłacili za nią wysoką cenę – bo cenę życia – błogosławieni Męczennicy z Pratulina. Tertulian, żyjący na przełomie II i III wieku, napisał, że „krew męczenników staje się nasieniem, z którego rodzą się chrześcijanie”. Męczeństwo ludu podlaskiego w II połowie XIX wieku, a szczególnie krew przelana przez męczenników, umocniła wiarę pokolenia, które po nich przyszło.

Wiara w Boga naszych braci i sióstr była wystawiana na próbę również w czasach drugiej wojny światowej. Cierpienia, jakie ich dotykały ze strony niemieckiego i sowieckiego okupanta, wyzwalały poczucie wzajemnej odpowiedzialności, pomocy i podejmowania walki o utraconą wolność. Mocna wiara pozwoliła im zachować w tym nieludzkim czasie, ludzką godność. Niewątpliwie do takich osób należał ks. Roman Ryczkowski, proboszcz parafii Rudno. Aresztowany przez Niemców razem z grupą 150 parafian, w maju 1940 r. został skazany na śmierć. Gdy skazańcy stali gotowi na śmierć nad wykopaną zbiorową mogiłą, wówczas Niemcy oznajmili, że ksiądz jest wolny. Ksiądz usiłował przekonać Niemców, by uwolnili wszystkich niewinnie skazanych, gdy jednak jego prośby nie przyniosły oczekiwanego skutku, oznajmił, że „w tej tragicznej sytuacji nie może opuścić swoich parafian” i został rozstrzelany jako ostatni. Inny z kapłanów, ks. Jan Niedziałek, pochodzący z Żeliszewa, profesor seminarium siedleckiego, działał w konspiracji, współpracując z Armią Krajową. Kiedy wracał pociągiem z Warszawy wiózł teczkę ulotek, którą znalazła niemiecka policja kolejowa. Przyznał się, że ulotki należą do niego. Katowany na Pawiaku i w Alei Szucha nikogo nie wydał. Został rozstrzelany 12 lutego 1943 r. z grupą więźniów w Palmirach. Wiarą karmili się ci, którzy pomagali w czasie wojny Żydom. Mimo zagrożenia śmiercią wielu wiernych naszej diecezji pomagało ludności żydowskiej. Świadczy o tym fakt, że za taką pomoc ponad 150 diecezjan straciło życie, a Instytut Yad Vashem w Jerozolimie odznaczył medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata blisko 250 mieszkańców z terenów należących w czasie okupacji do diecezji siedleckiej czyli podlaskiej. Piękną kartę pomocy Żydom zapisał ks. Sergiusz Góralczyk – administrator parafii Ugoszcz, w pobliżu Treblinki oraz zgromadzenia zakonne, a pośród nich siostry ze Zgromadzenia Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny ze Skórca, Sitnika, Janowa Podlaskiego, a także siostry Opatrzności Bożej z Międzyrzeca Podlaskiego, które ocaliły od zagłady wiele żydowskich dzieci. Wiara w Jezusa pozwoliła uszanować i obronić ludzkie życie.

Wierność Bogu, Krzyżowi i Ewangelii była wystawiana na próbę w naszej diecezji również po II wojnie światowej, gdy nasza Ojczyzna znalazła się pod politycznym i gospodarczym wpływem – wyznającego ateizm – Związku Radzieckiego. W lutym 1947 r. ks. Lucjan Niedzielak, proboszcz parafii Polskowola, w czasie wojny kapelan Armii Krajowej, za mówienie o sowieckich zbrodniach, został zastrzelony przez pracowników Urzędu Bezpieczeństwa. Na próbę wiary została wystawiona młodzież z Zespołu Szkół Rolniczych w Miętnem koło Garwolina. Kiedy w grudniu 1983 r. zostały usunięte krzyże z sal lekcyjnych młodzież zaprotestowała wobec takiego działania i poprosiła o ponowne zawieszenie krzyży. Wobec braku reakcji na tę prośbę ze strony dyrekcji, w marcu 1984 r. uczniowie podjęli strajk okupacyjny domagając się powrotu krzyża do szkoły. Młodzież w swej walce o obecność krzyża w szkole nie była osamotniona, wspierali ją współbracia w wierze: biskup siedlecki Jan Mazur, księża, rodzice, mieszkańcy Garwolina i Miętnego, a także wierni z różnych stron Polski. Strajk zakończył się powrotem krzyża do szkoły. Jednak część młodzieży nie mogła powrócić do szkoły, a niektórzy nauczyciele stracili pracę. Młodzież i nauczyciele zapłacili wysoką cenę za swą wiarę, za wierność Krzyżowi.

Drodzy Bracia i Siostry!

Historia naszej diecezji jest historią ludzi, którzy swe życie złączyli z Chrystusem. Oni nosili ten wielki skarb wiary w sobie, w swych sercach, w naczyniach glinianych, jak pisze nam dzisiaj św. Paweł. Oni ten skarb zachowali dzięki stałej, gorliwej współpracy z Bożą łaską. Nie utracili go pomimo prześladowań, zarówno tych krwawych, jak i tych ukrytych, ale jakże dokuczliwych; nie zatracili go pomimo trudności, jakie napotykali w codzienności swego życia. W tej trosce o dar wiary byli wspierani przez Tę, która jest wzorem wiary, przez Maryję. Do Niej uciekali się w swych trudnościach, na Nią patrzyli, gdy przybywali w pielgrzymkach do naszych sanktuariów maryjnych, czy to do Kodnia, Leśnej Podlaskiej, Woli Gułowskiej – by wymienić tylko te najbardziej znane – czy też do Częstochowy. Od Niej uczyli się wierności i stałości w wierze. Patrzyli na poprzednie pokolenia, na Męczenników z Pratulina i na błogosławionych, którzy byli związani z podlaską ziemią czy to przez pochodzenie, czy przez szkołę, do której uczęszczali, czy też przez posługę. My wchodzimy w ich ślady i dziś prosimy Maryję, abyśmy zawsze pozostali wierni Bogu, Krzyżowi, Kościołowi i tym wartościom, które wytyczają naszą drogę wiary, drogę ku świętości.

Drodzy Diecezjanie!

Wraz z Księdzem Biskupem Piotrem, pragnę zaprosić Was wszystkich na jubileuszowe dziękczynienie za 200 lat wiary i wierności naszego Kościoła diecezjalnego: czy to do Janowa Podlaskiego czy do Siedlec. Słowa serdecznego zaproszenia kieruję do księży i osób życia konsekrowanego z naszej diecezji i złączonych z nią różnymi więzami, do wspólnoty seminarium duchownego, służby liturgicznej, szczególnie ministrantów i lektorów, do dzieci i młodzieży należących do Ruchu Światło-Życie, Szkolnych Kół Caritas, do zrzeszonych w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży, organizacjach harcerskich czy wielu innych wspólnot modlitewnych. Zapraszam gorąco małżonków, rodziców i dziadków ze swoimi dziećmi i wnukami – niech udział w tej wielkiej manifestacji wiary pomoże Wam umocnić wiarę w waszych rodzinach. Niech na naszym świętowaniu nie zabraknie członków II Synodu Diecezji Siedleckiej i członków Parafialnych Zespołów Synodalnych, a także przedstawicieli Rad Parafialnych, zatroskanych o wspólnoty parafialne i przyszłość Kościoła diecezjalnego. Ufam, że licznie przybędą na nasze uroczystości członkowie Kół Różańcowych, Parafialnych Zespołów Charytatywnych, Akcji Katolickiej, Domowego Kościoła, Ruchu Szensztackiego, Legionu Maryi, Kół Przyjaciół Katolickiego Radia Podlasie, Drogi Neokatechumenalnej i członkowie wielu innych grup, stowarzyszeń, bractw i ruchów działających na terenie naszej diecezji.

Zapraszam wszystkich bez wyjątku do włączenia się w nasze dziękczynnie Bogu za dar Kościoła Siedleckiego oraz do zaniesienia ufnej i pokornej modlitwy o błogosławieństwo i wszelkie łaski na dalsze lata. Wszystkich zaś chorych, starszych i cierpiących, którzy nie mogą fizycznie być z nami w Siedlcach czy Janowie Podlaskim, proszę o ofiarowanie swojego cierpienia w intencji naszej diecezji i duchową łączność dzięki transmisji przeprowadzonej przez Katolickie Radio Podlasie i Telewizję TRWAM.

Na przeżywanie z wiarą czekających nas dni jubileuszowych z serca wszystkim błogosławię.

+ Kazimierz Gurda
BISKUP SIEDLECKI

L.dz. 558/2018

Siedlce, dnia 30 maja 2018 r.

Trwają przygotowania do Dnia Pokutnego w Gietrzwałdzie

wt., 06/05/2018 - 15:21

W odpowiedzi na orędzie Matki Bożej Gietrzwałdzkiej i w ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, z inicjatywy abp. Józefa Górzyńskiego, metropolity warmińskiego 30 czerwca w Gietrzwałdzie odbędzie się Dzień Pokutny pod hasłem „Od wolności wewnętrznej do wolności zewnętrznej”.

– Wezwania Matki Bożej wpisywały się w tę myśl „Od wolności wewnętrznej do wolności zewnętrznej”, która mówi o tym, jakie były drogi do wolności – jedną z tych dróg była droga duchowa: poprzez walkę z nałogami, wadami narodowymi. Praca nad sobą, duchowa, wewnętrzna praca, którą Polacy wykonywali pod wpływem objawień stanowiła istotny przyczynek drogi powrotu do wolności – podkreślał abp Józef Górzyński 5 czerwca w Kurii Archidiecezji Warmińskiej w Olsztynie, gdzie odbyła się konferencja prasowa zapowiadająca to wydarzenie. W konferencji wzięli udział przedstawiciele duchowieństwa, policji i władz gminy Gietrzwałd.

Metropolita Warmiński zaznaczył, że forma pokutna ma dać okazję do postawienia sobie ważnych pytań. – Nie chcemy robić rachunku sumienia całemu narodowi, ale dać okazję do osobistego zapytania jak dziś traktujemy naszą wolność? Czy ją szanujemy? Czy jej nie narażamy przez nasze wewnętrzne zniewolenia? – mówił abp Górzyński.

– Objawienia w Gietrzwałdzie mają podwójny wymiar: historyczny oraz aktualny, w którym odczytujemy znaczenie objawień dla nas. Widzimy znaczenie objawień w odzyskaniu niepodległości i chcemy, by współcześni też mogli wszystkie te płaszczyzny, na których nie ma jeszcze pełnej wolności oddawać Panu Bogu przez ręce Maryi – tłumaczył ks. Marcin Chodorowski CRL, proboszcz gietrzwałdzkiego sanktuarium.

– Dzień Pokutny w Gietrzwałdzie 30 czerwca br. rozpocznie się o godz. 9.00 powitaniem przybyłych pielgrzymów, a także Różańcem i Drogą Krzyżową. Najważniejszymi punktami Dnia Pokutnego w Gietrzwałdzie będą nabożeństwo pokutne z Adoracją Najświętszego Sakramentu oraz indywidualną spowiedzią oraz uroczysta Msza św., podczas której homilie wygłosi biskup Józef Zawitkowski. Dzień Pokutny zakończy wspólne uwielbienie wraz z zespołem „Deus Meus”. Przewodnikiem duchowym tego dnia będzie o. Stanisław Przepierski OP – poinformował ks. Marcin Sawicki, rzecznik archidiecezji warmińskiej.

 – Zachęcamy wszystkich pielgrzymów, którzy przybędą do Gietrzwałdu, by napisali List do Matki – nasze podziękowania, błagania, ale także prośby o wstawiennictwo w walce ze zniewoleniami. Te listy podczas Eucharystii zostaną w procesji złożone u stóp Maryi – mówił ks. Bartłomiej Matczak, dyrektor wydziału duszpasterskiego Kurii Archidiecezji Warmińskiej.

Szczegóły wydarzenia i formularz zgłoszeniowy znajdują się na stronie archwarmia.pl.

Ks. Marcin Sawicki, rzecznik prasowy Archidiecezji Warmińskiej

Zdjęcie ilustracyjne: www.archwarmia.pl

Strony