Konferencja Episkopatu Polski

Subskrybuj Kanał Konferencja Episkopatu Polski
Konferencja Episkopatu Polski
Zaktualizowano: 22 minuty 57 sekund temu

Ogłoszono konkurs na wystrój Świątyni Opatrzności Bożej

pt., 05/25/2018 - 14:41

Archidiecezja Warszawska 25 maja ogłosiła konkurs na opracowanie projektu koncepcyjnego wystroju wnętrza Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. Rozstrzygnięcie konkursu planowane jest za rok a wystawa pokonkursowa podczas przyszłorocznego Święta Dziękczynienia w czerwcu 2019.

Celem konkursu jest wyłonienie najlepszej pod względem architektonicznym, artystycznym, wizualnymi i ekonomicznym koncepcji wystroju wnętrza Świątyni Opatrzności Bożej. Artyści mają zaprojektować wnętrze główne – w tym ścianę ołtarzową Świątyni Opatrzności Bożej oraz cztery kaplice: maryjną, adoracyjną, pokutną, Grobu Bożego. Uczestnicy konkursu mogą przygotować projekty wystroju ich wszystkich lub tylko wybranego wnętrza.

Prace konkursowe „powinny odpowiadać programowi ideowemu wnętrza, jak również kanonom piękna wystroju wnętrz chrześcijańskiej architektury sakralnej oraz wpasowywać się w istniejącą przestrzeń. Rozwiązania powinny uwzględniać tradycję i rangę miejsca, jego rolę w skali miasta i regionu” – czytamy w regulaminie konkursu.

W projekcie należy uwzględnić myśl projektową nadającą obiektowi niepowtarzalność i oryginalność podkreślającą jego wysoką rangę a jednocześnie zadbać o zgodność z już przyjętymi koncepcjami lub zainstalowanymi elementami wystroju. Szczególną uwagę należy zwrócić na światło oraz wykorzystać jego walory i potencjał dla stworzenia klimatu sakralnego oraz zapewnić zgodność z projektem akustyki wnętrza – podkreślają organizatorzy konkursu.

Do 16 lipca zainteresowani mogą składać wnioski o dopuszczenie udziału w konkursie. Prace konkursowe przyjmowane będą do 30 marca 2019 r. Publiczne ogłoszenie wyników konkursu planowane jest na 23 maja 2019 r. a otwarcie wystawy pokonkursowej 2 czerwca. Pula wszystkich nagród w konkursie wynosi 300 tys. złotych.

Najlepsze prace wybierze sąd konkursowy pod przewodnictwem bp. Rafała Markowskiego. W skład tego gremium wejdzie także bp Michał Janocha, architekci – sędziowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Ewa Kuryłowicz i Krzysztof Ingarden. Ponadto, architekt Andrzej Gaczoł z Politechniki Krakowskiej, architekt Wojciech Szymborski – projektant Świątyni Opatrzności Bożej, artyści malarze: Hanna Pstrągowska-Dubiel i Lucjan Orzech a także proboszcz parafii Opatrzności Bożej ks. Tadeusz Aleksandrowicz, Piotr Gaweł – prezes Centrum Opatrzności Bożej oraz Marcin Adamczewski, dyrektor Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.

Organizatorem konkursu jest Archidiecezja Warszawska a współorganizatorem i fundatorem nagród Centrum Opatrzności Bożej.

Regulamin konkursu, harmonogram i pełna dokumentacja dostępne są pod adresem: http://archwwa.pl/konkurs

Osobą uprawnioną do kontaktów z uczestnikami konkursu jest sekretarz organizacyjny konkursu arch. Paweł Kurtyka konkurs@centrumopatrznosci.pl

archwwa.pl

Zdjęcie  ilustracyjne: W. Łączyński

27 maja – 508. rocznica objawień św. Anny w Prostyni (zapowiedź)

pt., 05/25/2018 - 06:00

27 maja – 508. rocznica objawień św. Anny w Prostyni (zapowiedź)

W najbliższą niedzielę w Prostyni nastąpi nałożenie ozdób w postaci koron i nimbu, pobłogosławionych przez papieża Franciszka, na statuę Trójcy Przenajświętszej. Uroczystościom diecezjalnym, które wypadają w 508. rocznicę objawień św. Anny w Prostyni, będzie przewodniczył Prymas Polski abp Wojciech Polak.

Prostyń jest związana z trzema papieżami, co zauważa bp Tadeusz Piskus, biskup drohiczyński: „Święty Jan Paweł II w 2004 r. podarował prostyńskiemu sanktuarium kielich mszalny, jaki otrzymał z okazji 50-lecia swych święceń kapłańskich. Papież Benedykt XVI w 2012 r. podniósł kościół w Prostyni do godności bazyliki mniejszej, a papież Franciszek w 2016 r. na Jasnej Górze poświęcił ozdoby w formie korony i nimbu na statuę Trójcy Przenajświętszej”.

Sanktuarium Trójcy Przenajświętszej i św. Anny liczy ponad 500 lat. Dokumenty archiwalne podają, że w 1510 roku w Prostyni św. Anna objawiła się Małgorzacie, żonie Błażeja. Święta poleciła, aby wybudowano kościół pw. Trójcy Przenajświętszej oraz kaplicę pw. św. Anny w miejscu jej objawienia. W prostyńskim sanktuarium od około 500 lat otaczana jest czcią wiernych statua Trójcy Przenajświętszej w formie Tronu Łaski. Przedstawia ona Boga Ojca siedzącego na tronie, który trzyma ciało ukrzyżowanego Syna, a nad krzyżem znajduje się symbol Ducha Świętego – gołębica.

Rodzice Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego zawarli związek małżeński w Prostyni, gdzie jego ojciec był organistą. Obecny kościół Trójcy Przenajświętszej został wzniesiony według przedwojennego projektu Świątyni Opatrzności Bożej prof. Bohdana Pniewskiego. Na odpusty przybywają pielgrzymi z całej Polski.

BP KEP

 

Dziękujemy,

czw., 05/24/2018 - 17:34

Serdecznie Państwu dziękujemy

za chęć otrzymywania od nas e-maili
z wiadomościami z życia Kościoła oraz za Państwa zaufanie.

Dołożymy wszelkich starań, by wysyłane przez nas informacje były
aktualne, interesujące i rzetelne.

Zespół Biura Prasowego Konferencji Episkopatu Polski

Jubileusz kapłaństwa księży wyświęconych w 1968 r. z udziałem Metropolity Poznańskiego

czw., 05/24/2018 - 15:11

Arcybiskup Stanisław Gądecki, Metropolita Poznański, przewodniczył uroczystej Mszy św. z okazji Złotego Jubileuszu Kapłaństwa kapłanów, którzy przyjęli święcenia 23 maja 1968 roku. Do archidiecezji poznańskiej inkardynowani są następujący jubilaci: ks. Bogdan Częsz, ks. Czesław Grzelak, ks. Bolesław Kapuściński, ks. Jan Robakowski, ks. Jan Świerniak, ks. Stanisław Witek.

Za: www.archpoznan.pl

Fot. W. Wylegalski/archpoznan.pl

Promulgacja Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim

czw., 05/24/2018 - 12:27

Po uzyskaniu recognitio Stolicy Apostolskiej, w dniu 30 kwietnia 2018 r., został prawnie promulgowany Dekret ogólny w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim, który Konferencja Episkopatu Polski przyjęła 13 marca 2018 r., podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie. Dekret ma na celu  dostosowanie dotychczas istniejących w Kościele zasad ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych do rozporządzenia Unii Europejskiej, które będzie stosowane od 25 maja br.

Ochrona danych osobowych jest bardzo ważna dla Kościoła. Chrześcijaństwo wniosło do kultury europejskiej przekonanie o nienaruszalnej godności osoby ludzkiej, a uznanie godności człowieka wymaga odpowiedniej ochrony danych osobowych. Zgodnie z kan. 220 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. „nikomu nie wolno bezprawnie naruszać dobrego imienia, które ktoś posiada, ani też naruszać prawa każdej osoby do ochrony własnej intymności”.

Do tej pory zasady dotyczące ochrony danych osobowych w Kościele katolickim zawarte były w wielu dokumentach Kościoła powszechnego i partykularnego. Odtąd tę kwestię będzie regulował najnowszy dokument.

Dekret ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim ma na celu uaktualnienie, ujednolicenie, uszczegółowienie i dostosowanie dotychczas istniejących w Kościele zasad ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych do rozporządzenia Unii Europejskiej, które będzie stosowane od dnia 25 maja br. Nie jest to w żaden sposób uchylenie się od obowiązku ochrony danych przez Kościół katolicki w Polsce, ale jedynie skorzystanie z możliwości, o której w art. 91 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.

Wspomniany art. 91 unijnego rozporządzenia przewiduje, że „jeżeli w państwie członkowskim w momencie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie kościoły i związki lub wspólnoty wyznaniowe stosują szczegółowe zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem, zasady takie mogą być nadal stosowane, pod warunkiem że zostaną dostosowane do niniejszego rozporządzenia”. W ust. 2 art. 91 prawodawca unijny wskazuje ponadto, iż Kościoły i związki wyznaniowe, które stosują szczegółowe zasady dostosowane do rozporządzenia, mogą podlegać nadzorowi odrębnego, niezależnego organu nadzorczego. Powołanie takiego organu przewiduje również Dekret ogólny Konferencji Episkopatu Polski.

Promulgowany 30 kwietnia dokument Kościoła katolickiego w Polsce wpisuje się zatem w zasady określone w ogólnym rozporządzeniu unijnym o ochronie danych.

Publikujemy pełną treść dokumentu:

>>Dekret ogólny w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim >>Oświadczenie w związku z Dekretem ogólnym KEP

BP KEP

Zobacz też:

>> Kościół. Ochrona danych osobowych – Gość Niedzielny 14/2018 – rozmowa Andrzeja Grajewskiego z ks. prof. Dariuszem Walencikiem

>>Dane lepiej chronioneGość Niedzielny, 18/2018, niedziela, 6 maja 2018 r.

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana

czw., 05/24/2018 - 00:01

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzone jest w Polsce od 2013 r. Ma ono przyczynić do świętości życia duchowieństwa oraz być inspiracją do modlitwy o nowe, święte i liczne powołania kapłańskie.

Decyzję o wprowadzeniu święta podjęli biskupi zgromadzeni na 360. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Zakopanem w listopadzie 2012 r. W następstwie tej decyzji, w lutym 2013 r. Watykańska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zatwierdziła dla Kościoła w Polsce nowe święto oraz zatwierdziła jego coroczne obchody na czwartek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego.

Biskupi podkreślają, że święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana, wprowadzone w ostatnich dniach pontyfikatu papieża Benedykta XVI jest dla Kościoła w Polsce niejako jego testamentem duchowym.

BP KEP

 

24 maja – Dzień modlitw za Kościół w Chinach

śr., 05/23/2018 - 00:31

W liturgiczne wspomnienie NMP Wspomożycielki Wiernych, 24 maja, przypada Dzień Modlitw za Kościół w Chinach. W tym kraju jest to liturgiczne święto Matki Bożej z Sheshan – narodowego sanktuarium maryjnego.

„Najdrożsi uczniowie Pana w Chinach, Kościół powszechny modli się razem z wami i za was, abyście nawet pośród trudności mogli nadal powierzać się woli Bożej. Matka Boża nigdy nie przestanie wam pomagać i będzie was strzegła swoją macierzyńską miłością” – powiedział Ojciec Święty w środę 23 maja na zakończenie audiencji ogólnej, przypominając o obchodzonym 24 maja Dniu Modlitwy za Kościół w Chinach. Zachęcił też wszystkich do włączenia się w tę inicjatywę.

W Polsce główne uroczystości związane z Dniem Modlitw za Kościół w Chinach będą miały miejsce 24 maja 2018 w bazylice św. Krzyża w Warszawie, na Krakowskim Przedmieściu. Mszy św. o godz. 18.00 będzie przewodniczył ks. Czesław Wojciechowski, misjonarz z Hongkongu, który wygłosi też homilię. Po Mszy św. w dolnym kościele opowie o swojej pracy misyjnej w Hongkongu i o sytuacji Kościoła w Chinach.

***

24 maja jest w Chinach wspomnieniem Matki Bożej z Sheshan – Królowej Chin. Papież Benedykt XVI ogłosił ten dzień światowym Dniem Modlitw za Kościół w Chinach w liście skierowanym da całego Kościoła powszechnego w 2007 r. Papież napisał: „Jako Pasterz Kościoła powszechnego pragnę wyrazić żywą wdzięczność Panu za bolesne świadectwo wierności, jakie chińska wspólnota katolicka dawała w okolicznościach prawdziwie trudnych. Równocześnie odczuwam jako mój wewnętrzny i niezbywalny obowiązek i jako wyraz mojej ojcowskiej miłości, konieczność utwierdzania w wierze chińskich katolików i wspierania ich jedności za pomocą środków właściwych Kościołowi”.

Zobacz też:
www.sinicum.pl

Spotkali się duszpasterze młodzieży i koordynatorzy Światowych Dni Młodzieży

wt., 05/22/2018 - 16:53

O przygotowaniach do październikowego synodu biskupów oraz do Światowych Dni Młodzieży w Panamie w styczniu 2019 roku rozmawiali duszpasterze młodzieży i koordynatorzy Światowych Dni Młodzieży. Obradom przewodniczył bp Marek Solarczyk, przewodniczący Rady KEP ds. Duszpasterstwa Młodzieży.

Jak powiedział Katolickiej Agencji Informacyjnej bp Marek Solarczyk, podczas spotkania omawiano m.in. aktualną  pracę w duszpasterstwie młodzieży na poziomie różnych parafii, wspólnot, grup i zgromadzeń. Rozmawiano też o inicjatywie modlitwy podczas zbliżającego się synodu biskupów, która będzie trwała między 3 a 28 października na Jasnej Górze.

Fotorelacja:

„Liczymy na ok. 2,5 – 3,5 tys. młodych ludzi, którzy udadzą się do Panamy […] W tej chwili w niektórych diecezjach zapisy już się skończyły, ale w wielu jeszcze trwają. Proces rejestracji otwarty będzie do jesieni bieżącego roku, prawdopodobnie do 1 listopada” – powiedział KAI ks. Emil Parafiniuk, dyrektor Krajowego Biura ŚDM. Poinformował też, że Krajowe Biuro Światowych Dni Młodzieży stara się zapewnić bezpieczny pobyt Polaków w Panamie. W tym celu współpracuje z Ministerstwem Spraw Zagranicznych oraz Ambasadą RP w Panamie.

KAI/ BP KEP

Franciszek mianował abp Marka Zalewskiego nuncjuszem apostolskim w Singapurze i swoim przedstawicielem w Wietnamie

pon., 05/21/2018 - 14:23

Franciszek mianował dotychczasowego nuncjusza apostolskiego w Zimbabwe, abp Marka Zalewskiego nuncjuszem apostolskim w Singapurze oraz swoim przedstawicielem w Wietnamie, chociaż nie będzie on rezydował w drugim z tych krajów.

Abp Marek Zalewski urodził się w Augustowie 2 lutego 1963 r. Święcenia kapłańskie przyjął 27 maja 1989 r. W latach 1991–1995 odbył studia w zakresie prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, zakończone doktoratem. Studiował również na Papieskiej Akademii Kościelnej. W 1995 r. rozpoczął pracę w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej. Pracował kolejno w papieskich przedstawicielstwach w Republice Środkowoafrykańskiej, przy ONZ w Nowym Jorku, w Wielkiej Brytanii, w Niemczech, w Tajlandii, w Singapurze i w Malezji, dochodząc do stopnia radcy nuncjatury. 25 marca 2014 roku papież Franciszek mianował go nuncjuszem apostolskim w Zimbabwe, wynoszą jednocześnie do godności arcybiskupa tytularnego Africa. Sakrę biskupią przyjął z rąk sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Pietro Parolina w Łomży 31 maja 2014 roku.

Stolica Apostolska nawiązała stosunki dyplomatyczne z Singapurem 24 czerwca 1981 roku. Jedynie 7 proc. spośród 5, 4 mln mieszkańców tego kraju należy do Kościoła katolickiego.

Natomiast Wietnam nigdy nie utrzymywał pełnych relacji ze Stolicą Apostolską. Jednakże od 1925 r. istniała w Hanoi Delegatura Apostolska, służąca do utrzymywania więzi z lokalnym Kościołem, nie posiadająca statusu dyplomatycznego. Początkowo obejmowała ona swą działalnością całe Indochiny.

Po wypędzeniu jej personelu przez komunistyczne władze północno-wietnamskie przeniosła się ona w 1957 r. do Sajgonu. Po zakończeniu wojny wietnamskiej i zajęciu południa kraju przez siły komunistyczne delegat apostolski został zmuszony do opuszczenia Sajgonu.

Od 1975 r. placówka watykańska nie działała. Podczas posiedzenia Wspólnej Grupy Roboczej w Watykanie w dniach 23 i 24 czerwca 2010 roku postanowiono, że Stolica Apostolska mianuje swego stałego specjalnego przedstawiciela ds. stosunków z Socjalistyczną Republiką Wietnamu, który nie będzie jednak rezydował w tym kraju. Od 13 stycznia 2011 roku funkcję tę pełnił abp Leopoldo Girelii.

st (KAI) / Watykan

Papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności cnót kard. Hlonda

pon., 05/21/2018 - 12:17

21 maja papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności cnót kard. Hlonda. Jego proces beatyfikacyjny toczy się od 9 stycznia 1992 roku. Postulatorem procesu jest postulator generalny salezjanów, ks. Pierluigi Cameroni, zaś wicepostulatorem chrystusowiec ks. Bogusław Kozioł.

Kard. August Hlond urodził się 5 lipca 1881 r. na pograniczu Brzęczkowic i Mysłowic. Od szóstego roku życia uczęszczał do szkoły ludowej w Brzezince. Jako chłopiec wraz ze starszym bratem Ignacym udali się do Turynu. W 1897 r. August złożył śluby zakonne w zgromadzeniu księży salezjanów. Podjął studia na Uniwersytecie Gregoriańskim, które ukończył doktoratem z filozofii w 1900 r. Po powrocie do Polski, do święceń kapłańskich pełnił obowiązki wychowawcy i nauczyciela, dyrygenta chóru i sekretarza dyrektora zakładu salezjańskiego w Oświęcimiu.

W 1905 r. otrzymał z rąk bp. Anatola Nowaka święcenia kapłańskie, a następnie objął stanowisko kapelana w zakładzie Lubomirskiego w Krakowie. Przeniesiony do Przemyśla, przez dwa lata pełnił funkcję dyrektora placówki salezjańskiej. Następnie w 1909 r. został przeniesiony do Wiednia, gdzie przez ponad dziesięć lat był prowincjałem nowo utworzonej prowincji, obejmującej Austrię, Węgry i cześć Niemiec. 7 listopada 1922 r. otrzymał nominację na administratora apostolskiego dla Górnego Śląska – górnośląskiej części diecezji wrocławskiej, która przypadła Polsce po plebiscycie.

28 października 1925 r. papież zatwierdził nową organizację terytorialną Kościoła w Polsce. Jedną z nowych diecezji była katowicka. Ks. Hlond został jej pierwszym biskupem. Kierował Kościołem na Śląsku tylko cztery lata (listopad 1922 – czerwiec 1926). 24 czerwca 1926 r. został mianowany przez Piusa XI arcybiskupem gnieźnieńskim i poznańskim – prymasem Polski. W trakcie krótkich rządów w śląskim Kościele położył podwaliny pod sprawnie funkcjonujący zarząd diecezją: kurię, kapitułę, sąd biskupi. Zadecydował o miejscu utworzeniu seminarium duchownego z siedzibą w Krakowie. Założył „Gościa Niedzielnego”. W dziedzinie duszpasterstwa przyczynił się do stopniowej polonizacji duszpasterstwa przez utworzenie własnych central dla bractw i stowarzyszeń katolickich.

Po utworzeniu w końcu 1925 r. diecezji katowickiej został mianowany, a 3 stycznia 1926 r. konsekrowany na biskupa. 24 czerwca 1926 r. mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim i poznańskim, prymasem przez papieża Piusa XI, a 20 czerwca 1927 r. kreowany kardynałem.

Jako prymas wiele wysiłku włożył w organizację Akcji Katolickiej, z centralą w Poznaniu, powstałej w 1930 r. Brał również udział w licznych międzynarodowych kongresach eucharystycznych oraz zorganizował w 1927 r. międzynarodowy kongres misyjny w Poznaniu. W 1932 r. wraz z ks. Ignacym Posadzym założył Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej.

W 1939 r. opuścił wraz z rządem Polskę, udając się początkowo do Rumunii. 19 września 1939 r. przybył do Watykanu. Działał tu na rzecz sprawy polskiej poprzez przemówienia w watykańskim radiu, udzielając wywiadów prasie oraz wykorzystując swoje wpływy osobiste. W związku z przygotowaniami Włoch do wojny z Francją musiał opuścić Rzym.

Od 9 czerwca 1940 do 6 kwietnia 1943 r. przebywał w Lourdes, gdzie informował przywódców Zachodu o sytuacji w okupowanej Polsce. Zmuszony przez rząd Vichy, przeniósł się do opactwa w Hautecombe koło Aix-les-Bains. 3 lutego 1944 r. został aresztowany przez gestapo i internowany w Paryżu, a potem kolejno w klasztorach w Bar-le-Duc i Wiedenbrück (w Westfalii).

Po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie udał się do Rzymu, skąd 20 lipca 1945 r. wrócił do Poznania. Pierwszymi decyzjami, jakie podjął po powrocie do kraju, była reorganizacja Kościoła na Ziemiach Północnych i Zachodnich, włączonych do Polski. 4 marca 1946 r. z jego inspiracji Papież Pius XII rozwiązał istniejącą od 1821 r. unię personalną metropolii poznańsko-gnieźnieńskiej i utworzył nową warszawsko-gnieźnieńską, stawiając kard. Hlonda na jej czele.

Kardynał zmarł 22 października 1948 r. w Warszawie. Został pochowany w podziemiach archikatedry św. Jana w Warszawie.

Proces beatyfikacyjny kard. Hlonda toczy się od 9 stycznia 1992 roku. Jego postulatorem jest z urzędu postulator generalny salezjanów, ks. Pierluigi Cameroni, zaś wicepostulatorem chrystusowiec ks. Bogusław Kozioł.

15 maja 2018 r. pozytywną opinię na temat heroiczności cnót i życia Sługi Bożego kard. Augusta Hlonda wyraziła w Watykanie Komisja Kardynałów i Biskupów z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

Podczas tych obrad Komisja Kardynałów i Biskupów dyskutowała nad wnioskami przedstawionymi 9 marca 2017 r. przez Komisję Teologów na temat heroiczności życia i cnót Augusta Hlonda.

21 maja papież ogłosił dekret o heroiczności cnót kard. Hlonda.

ksas,pgo,tk,st,abd, encyklo.pl / Watykan / KAI

Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła

pon., 05/21/2018 - 08:14

W poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego obchodzimy Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. W tym roku po raz pierwszy – zgodnie z decyzją papieża Franciszka – jest to wspomnienie obowiązkowe obchodzone w całym Kościele katolickim w obrządku łacińskim. Dotąd było obchodzone tylko w Polsce i Argentynie.

Do polskiego kalendarza liturgicznego Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła zostało wprowadzone 4 maja 1971 r. przez Konferencję Episkopatu Polski za zgodą papieża Pawła VI.

Przypominamy  >>List Konferencji Episkopatu Polski z 1971 r.

BISKUPI POLSCY OGŁASZAJĄ W POLSCE ŚWIĘTO MARYI MATKI KOŚCIOŁA
(4 V 1971)

Umiłowane Dzieci Boże!

Episkopat polski z dniem dzisiejszym ogłasza wiernym święto Maryi, Matki Kościoła, które ma być w diecezjach Polski obchodzone co roku, w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Dzień ten został wybrany dlatego, że Zesłanie Ducha świętego było początkiem działalności Kościoła.

Jak podają Dzieje Apostolskie, w momencie Zesłania Ducha Świętego, w Wieczerniku obecni byli wszyscy Apostołowie, którzy „trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego” (Dz 1,14). Matka Najświętsza, Oblubienica Ducha Świętego, mocą którego w dniu Zwiastowania poczęła Jezusa Chrystusa, przeżyła w Wieczerniku wraz z Apostołami zstąpienie Ducha Miłości na Kościół. Od tej chwili Maryja, Wspomożycielka Wiernych i Matka Kościoła, towarzyszy Kościołowi, Słuszną jest więc rzeczą, aby każdego roku, zaraz po uroczystościach Zielonych Świątek, przypominać związek Kościoła z Matką Chrystusową.

W soborowej Konstytucji o Kościele czytamy: W swojej apostolskiej działalności Kościół słusznie ogląda się na Tę, co zrodziła Chrystusa, który po to począł się z Ducha Świętego i narodził się z Dziewicy, aby przez Kościół także w sercach wiernych rodził się i wzrastał (KK nr 65).

Starania Biskupów polskich o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła

Maryja jest Matką Kościoła. Tytuł ten dawali Matce Najświętszej teologowie już od początków dziejów Kościoła, a w ostatnim stuleciu papieże : Leon XIII, Jan XXIII i Paweł VI.
Biskupi polscy złożyli Ojcu świętemu, Pawłowi VI Memoriał, z gorącą prośbą o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła i oddanie ponowne Jej macierzyńskiemu Sercu całej Rodziny ludzkiej. Prymas Polski imieniem 70 Biskupów polskich w dniu 16 września 1964 roku, podczas trzeciej sesji soborowej, wygłosił przemówienie, uzasadniając konieczność ogłoszenia Maryi Matką Kościoła, szczególnie w chwili obecnej, w której dręczona i zagrożona ludzkość tak bardzo potrzebuje Matki. Powoływał się na doświadczenia naszego Narodu, dla którego Matka Chrystusowa, obecna w naszych dziejach, i zawsze przez nas wzywana, była ratunkiem, pomocą i zwycięstwem. Biskupi polscy zabiegali również bardzo o to, aby nauka o Matce Najświętszej została włączona do Konstytucji o Kościele, gdyż to podkreśla godność Maryi, jako Matki Kościoła i Jej czynną obecność w misterium Chrystusa i Kościoła.

Tak się też stało. Nauka o Matce Najświętszej weszła do Konstytucji Dogmatycznej o Kościele, a Ojciec Święty przychylając się do próśb Biskupów polskich, ogłosił Maryję Matką Kościoła. Uczynił to w Bazylice Watykańskiej, dnia 21 listopada 1964 roku, na zakończenie III Sesji Soboru i powierzył Jej cały rodzaj ludzki. Oto Jego słowa: Ku chwale więc Najświętszej Maryi Panny, oraz ku naszej radości, ogłaszamy Najświętszą Maryję Pannę Matką Kościoła, czyli całego Ludu chrześcijańskiego, zarówno wiernych, jak i pasterzy, którzy wszyscy zwą Ją swą Matką najmilszą. Ustanawiamy również, aby odtąd cały lud chrześcijański oddawał Matce Boga pod tym właśnie najmilszym Imieniem jeszcze większą cześć i do Niej zanosił swe prośby… Twemu Niepokalanemu Sercu powierzamy, o Bogurodzico Dziewico, całą ludzkość! Padło oficjalne oświadczenie: Kościół ma Matkę! Matka Chrystusowa jest Matką naszą. Radość Ojców Soboru była nieopisana. Można ją porównać tylko z radością, jaką wywołało na Soborze Efeskim w roku 431 ogłoszenie dogmatu o Boskim Macierzyństwie Maryi.

Na zakończenie Roku Wiary (w czerwcu 1968 roku), Ojciec Święty potwierdził swoje orzeczenie o Matce Kościoła w Wyznaniu Wiary, w tzw. Credo Pawłowym które w Polsce wielokrotnie było później powtarzane.

Episkopat Polski włączył nowe wezwanie do Litanii Loretańskiej : „Matko Kościoła, módl się za nami”. wniósł równocześnie prośbę do Stolicy Świętej, aby wezwanie to znalazło się w Litanii odmawianej w Kościele Powszechnym, i aby Papież ustanowił Święto Matki Kościoła również dla całego Kościoła Powszechnego. Na razie Stolica Święta zezwoliła na wprowadzenie Święta Matki Kościoła w Polsce, które z radością będziemy jutro po raz pierwszy obchodzili, Ufamy, że w niedługim czasie, będzie ono rozszerzone na cały Kościół powszechny.

Wdzięcznym sercem zwracamy się ku Ojcu Świętemu Pawłowi VI, ale z największą wdzięcznością musimy się dzisiaj zwrócić ku samemu Chrystusowi, który Matkę swoją uczynił Matką naszą i Matką całego Kościoła. Wszak jest faktem, że Zbawiciel świata ogłosił Maryję Matką Kościoła, gdy z Krzyża Kalwaryjskiego skierował do Jana słowa, których treść ma za sobą na wieki powagę Konającego Jezusa Chrystusa: „Oto Matka twoja”. Jeśli więc biskupi polscy zabiegali podczas Soboru i zabiegają obecnie o kult Maryi jako Matki Kościoła, to spełniają wolę Chrystusa wyrażoną Przezeń w chwili, gdy przez krwawą ofiarę na Krzyżu zbawiał świat.

Co stało się na Kalwarii ?

Przenieśmy się teraz myślą na wzgórze Kalwaryjskie. Zbawiciel oddaje swego Ducha Ojcu. Ale umierając, zaczyna żyć we wszystkich, którzy patrzą z ufnością ku Jego Krzyżowi. Z otwartego boku Zbawcy wychodzi Kościół, który ogarnia całą Rodzinę człowieczą. Gdy umiera fizycznie ciało Chrystusa, zrodzone z Maryi Dziewicy, rodzi się wielkie, Mistyczne Ciało, wyprowadzone z Jego boku, Kościół święty. Chrystus stoi odtąd na czele wielkiej rzeszy Dzieci Bożych Pierworodny wszelkiego stworzenia. „A pod Krzyżem Jezusowym stała Matka Jego…” Ona rozumie dzieło, które się dokonuje. Wie, po co stoi Krzyż i dlatego Ona trwa pod Krzyżem. Wie, że Jej Macierzyństwo wobec Chrystusa nie kończy się z chwilą śmierci Zbawiciela, ale rozszerza się na wszystkie członki Jego Mistycznego Ciała, na wszystkie odkupione Dzieci Boże. Matka Jezusa z Nazaretu staje się Matką Wielkiego Chrystusa, Matką Kościoła, Matką odkupionej Rodziny człowieczej.

Matka Kościoła w Misterium Chrystusa i Kościoła

Umiłowane Dzieci Boże ! Teraz lepiej rozumiemy, dlaczego Sobór naukę o Matce Najświętszej umieścił w konstytucji Dogmatycznej o Kościele. Nie da się bowiem oddzielić Matki od Syna, nie tylko w dziejach życia Chrystusa na ziemi, ale także w dziejach Jego Kościoła. Oni zawsze są razem od momentu Zwiastowania i Wcielenia, poprzez Kalwarię i Wieczernik Zielonych Świąt, po wszystkie czasy. Dlatego nauka o Bogurodzicy została włączona do nauki o Kościele.

Sobór Watykański II wyjaśnia w Konstytucji Dogmatycznej o Kościele zadanie Maryi w misterium Chrystusa i Jego Kościoła. Maryja jest związana z Chrystusem, a równocześnie z Jego Kościołem. Związana jest z Kościołem przez swoje Boskie Macierzyństwo, jest bowiem Matką Boga-Człowieka, Założyciela Kościoła. Związana jest z Kościołem również przez to, że Chrystus, umierając oddał Jej odkupioną ludzkość. Rodzący się na Krzyżu Kościół święty, w swym niemowlęcym okresie potrzebował Matki. Od razu Ją też otrzymał : „Oto Matka twoja”. Jak Słowo Wcielone potrzebowało Matki, tak i Chrystus, żyjący w Kościele musi być związany z Matką swego człowieczeństwa. Taka prawda o Kościele jest dopiero w pełni teologiczna ! Zmysł katolicki Soboru doprowadził do tego, że nauka o Maryi została włączona do nauki o Kościele tak że nie można nawet myśleć o Kościele bez Matki Kościoła. Kościół Chrystusowy jest zarazem Maryjny. Dzieje Kościoła są dziejami Boga Człowieka i Jego Matki, pełniących razem każde w swoim zakresie niezbędne zadanie zbawcze wobec ludzkości.

Świat współczesny zapragnął na nowo zobaczyć Kościół. Sobór Watykański II przypomniał ludzkości, że Kościół to żyjący i działający Chrystus, z którym z woli Ojca od początku współdziałała Matka Boga-Człowieka, Maryja. W ramionach Tych Dwojga Jezusa i Maryi znajduje się Lud Boży: papież, biskupi, kapłani, zakony, cała Hierarchia i świeccy rodzice, młodzież, dziatwa. Maryja nie jest tylko postacią historyczną, która wypełniła już swoje zadanie. Ona żyje w Kościele działa z Chrystusem w dziele Odkupienia Rodziny ludzkiej.
Kiedyś, gdy podważana była Boskość Jezusa Chrystusa, został ogłoszony na Soborze w Efezie dogmat o Boskim Macierzyństwie Maryi. Matka przypomniała Boską Osobę Syna, Jezusa Chrystusa. Obecnie Maryja ogłoszona Matką Kościoła, wskazuje również na żyjącego w Kościele Chrystusa. Pomaga nam zrozumieć że Kościół, którego jest Matką, to żyjący na ziemi Jezus, w Głowie i w członkach. Ułatwia nam zrozumienie tajemnicy Kościoła, jako wielkiego Mistycznego Ciała Jej Syna, którego jesteśmy członkami.

Matka Kościoła Matką moją!

Będziemy teraz snuli dalej myśli, w wymiarze osobistym. Matka Kościoła jest w szczególny sposób Matką moją. Bo przecież ja jestem cząstką Chrystusowego Ciała, jestem Kościołem Bożym. Ogłoszenie święta Matki Kościoła, to ogłoszenie święta mojej Matki i przypomnienie, ja mam taką Matkę. Już nie jestem sam. Czy moja ziemska matka żyje, czy nie, mam Matkę, która nie umiera, zawsze jest przy mnie obecna, czujna, służąca mi całą mocą swego Macierzyńskiego Serca, jednocząca mnie z Boskim swym Synem, a moim Bratem, Jezusem Chrystusem.

Z masztu Krzyża powiedział do Niej Jezus, pokazując na Jana, na Kościół, na całą ludzkość, na mnie… „Oto syn Twój”. Przecież to Matka Jezusowa, a teraz Matka Kościoła i całego Ludu Bożego i Matka moja. Zostaje oddana rzeszy, wszystkim ludziom i… mnie. Już nie będzie miała spokojnej chwili. Ludzie będą się do Niej zwracać w swych potrzebach, we wszystkich chwilach życia. Sam Bóg wskazuje nam: Patrzcie na Nią. Idźcie do Niej ! Ona wam pomoże ! Ona wszystkiemu zaradzi. Ona da wam Jezusa błogosławiony Owoc żywota swojego.

Taka Matka jest potrzebna współczesnemu światu, do Niej ludzie zwracają swoje oczy i serca, za taką tęsknię i ja. Taka Matka trwać będzie w Kościele Chrystusowym zawsze wrażliwa na innych, oddana całkowicie służbie w miłości. Taka trwać będzie pod krzyżem każdego dziecka Bożego, odkupionego Krwią Chrystusa.

Tęsknota ludzkości za Matką

 wiatu współczesnemu potrzeba matki. Ludzkość dzisiejsza tęskni da matki bardziej niż kiedykolwiek. W epoce „cudów” techniki, podróży kosmicznych i księżycowych wypraw potrzebny jest cud serca. Żywym ludziom nie wystarczą stalowe maszyny: żywi ludzie mają dość zaciśniętych pięści, nienawiści i wojen tęsknią do macierzyńskiego serca, do miłości, dobroci, życzliwości i szacunku jednych dla drugich. Wszyscy zaczynamy tęsknić do „ludzkiego” człowieka i „ludzkiej” kultury. Pragniemy, aby człowiek liczył się więcej niż maszyna i produkcja, aby wszyscy uznali, że najważniejszy jest człowiek. Jak dla prawdziwej matki najważniejsze jest jej dziecko, a tym bardziej jest kochane, im bardziej jest upośledzone, tak Rodzina ludzka musi nauczyć się szanować, kochać i ochraniać najbiedniejsze swe dzieci.

Gdzież szkoła takiej miłości? W macierzyńskich ramionach Matki Jezusowej, Matki Kościoła, Matki Rodziny człowieczej. Ona czuwa nad naszą wiarą i życiem z wiary, którego prawem naczelnym jest miłość, wymagająca nieraz ofiary z siebie na rzecz innych.

Przykładem takiej miłości jest życie i śmierć Ojca Maksymiliana Kolbe, jednego z największych czcicieli Maryi. Ten „szaleniec Niepokalanej”, wychowany w Maryjnej „szkole” miłości ku braciom, oddał życie za drugiego człowieka w obozie Oświęcimskim. Oto jak wielki jest macierzyński wpływ Matki Chrystusowej i Matki naszej na kształcenie takich stosunków między ludźmi, które są przedmiotem największych tęsknot współczesnej ludzkości.

Aby kultura była ludzka, nie może w niej zabraknąć elementu macierzyńskiego. „Mężczyzną i niewiastą” stworzył Bóg człowieka i do obojga powiedział : „Czyńcie sobie ziemię poddaną”. Gdy zabraknie wartości ducha kobiecego w rodzinie, w narodzie, w świecie, „ludzkość” staje się „nieludzka”.

Poganiejący świat współczesny rzuca cienie swego myślenia także na kobietę. Nie chce w niej widzieć matki życia, wystarcza mu, że jest kobietą, Nawet lęka się tego, aby kobieta została matką. Rodzi się groza wynaturzenia kobiety. Obok awansu społecznego, obserwujemy równocześnie poniżenie współczesnej kobiety.

Skutki tego są aż nazbyt widoczne u nas w Polsce, kraju, gdzie dotychczas kobietę-matkę otaczano wielką czcią. Wmówiono w kobietę, że jej szczęściem jest uwolnienie się od macierzyństwa. Doszło do tego, że musimy organizować specjalną „Krucjatę miłości” w obronie zagrożonego już dziś życia Narodu.

Trzeba więc dzisiaj przywrócić godność matki i macierzyństwa. Idzie o to, aby kobieta wszędzie, na każdym odcinku życia w rodzinie, w pracy zawodowej, społecznej, publicznej działała na sposób właściwy, po macierzyńsku. Trzeba dziecku, które ma prawo do istnienia, do domu, do miłości przywrócić matkę. Trzeba przywrócić świadomość posiadania Matki naszemu Narodowi, Kościołowi, Rodzinie ludzkiej . Może wtedy nieludzki świat stalowych potęg, zamieni się w świat prawdziwie ludzki, którego prawem będzie miłość, nie groza i lęk !

W takim czasie Ojciec święty z natchnienia Ducha Świętego ogłasza Maryję Matką Kościoła, a Episkopat Polski ustanawia obecnie jej święto, przypominając wszystkim Chrystusowe słowa: „Oto Matka twoja”. Dzięki temu cześć Maryi, jako Matki Chrystusa historycznego i eucharystycznego, opatrznościowo wzrasta: oto czcimy Maryję również jako Matkę Chrystusa Mistycznego, Matkę Kościoła, ustanowionego również przez Boga dla zbawienia całej ludzkości. Kościół od dawna ukazywał Maryję, jako Matkę z Dziecięciem w ramionach, Matkę karmiącą. Obraz Matki Bożej z Dziecięciem na ręku, obraz Boga-Człowieka przy piersi macierzyńskiej, zawsze był znakiem kultury chrześcijańskiej i chrześcijańskiego humanizmu. Ale teraz Kościół całą Rodzinę ludzką przygarnął do macierzyńskiego serca Matki Boga Człowieka, ogłaszając Ją Matką Kościoła. w ten sposób spełniają się tęsknoty ludzkie za Matką, za macierzyńskim sercem, za dobrocią i miłością.

Zakończenie

Niech więc wdzięczność i radość przepełnia nasze serca, że obchodzimy dziś święto Matki Kościoła. Polska czyni to jedna z pierwszych wśród narodów chrześcijańskich. To pierwszeństwo przyjmijmy jako szczególną łaskę i nagrodę za wierność i miłość Narodu do Maryi. Oddani w niewolę Jej macierzyńskiej miłości, za wolność Kościoła, mając poprzez całe dzieje tak liczne dowody Jej opieki i pomocy z ufnością przedstawiamy Matce Kościoła wszystkie jego potrzeby.

W ogniach miłości Ducha Świętego, rządzącego Kościołem, głosimy Wam, Bracia i Siostry, radość bardzo wielką : Kościół ma Matkę ! Dzieci Kościoła mają Matkę! Wołajmy więc do Maryi: Okaż się nam Matką Okaż się Matką Kościoła w Ojczyźnie naszej i w całym świecie ! Amen.

Jasna Góra, dnia 4 maja 1971 r.
125 Konferencja Episkopatu Polski

+ Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski
 i wszyscy Biskupi obecni na Konferencji

Przewodniczący Episkopatu: Liczymy, że kard. Krajewski będzie orędownikiem w sprawach Kościoła w Polsce

ndz., 05/20/2018 - 17:44

Kardynałem zostaje młody i prężny człowiek. Liczymy, że kard. nominat Konrad Krajewski będzie skutecznym orędownikiem w sprawach Kościoła katolickiego w Polsce – powiedział abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski na wieść o ogłoszeniu przez Ojca Świętego Franciszka nominacji abp. Konrada Krajewskiego na kardynała podczas dzisiejszej południowej modlitwy Regina Coeli.

„W imieniu Konferencji Episkopatu Polski chciałbym wyrazić ogromną radość z informacji o kardynalskiej nominacji ks. abp. Konrada Krajewskiego. Składam mu najserdeczniejsze życzenia Bożych błogosławieństw potrzebnych do pięknego wypełnienia tego zaszczytnego, ale też zobowiązującego zadania” – powiedział abp Stanisław Gądecki.

Abp Konrad Krajewski, łodzianin, ur. w 1963 r. Wyświęcony na kapłana został 11 czerwca 1988 r. przez abp. Władysława Ziółka. W 1995 r. obronił doktorat doktorat z liturgiki na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu Angelicum. Pełnił funkcję ceremoniarza abp. Władysława Ziółka; był wykładowcą liturgiki i dyrektorem biblioteki oraz prefektem Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. W 1999 r. został ceremoniarzem papieskim. Funkcję tę pełnił przez pontyfikat trzech papieży: św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka.

3 sierpnia 2013 papież Franciszek mianował ks. Konrada Krajewskiego arcybiskupem tytularnym Beneventum i jałmużnikiem papieskim. Święcenia biskupie otrzymał 17 września 2013 w Bazylice św. Piotra w Rzymie z rąk kard. Giuseppe Bertello. Jako dewizę biskupią wybrał słowo „Misericordia” (Miłosierdzie).

Jako jałmużnik papieski, w imieniu Ojca Świętego, prowadzi działalność charytatywną, a jego podpis widnieje na błogosławieństwach papieskich. Zebrane ofiary przekazywane są na papieskie dzieła miłosierdzia oraz instytucje dobroczynne

Kardynał nominat Konrad Krajewski jest inicjatorem cotygodniowych Mszy świętych przy grobie św. Jana Pawła II. Od wielu lat spowiada w kościele pw. Ducha Świętego w Rzymie, który jest Centrum Duchowości Bożego Miłosierdzia w Rzymie.

Konsystorz, na którym abp Krajewski otrzyma godność purpurata, odbędzie się 29 czerwca 2018 r.

BP KEP

Abp Gądecki: Otwórzmy nasze serca na działanie Ducha Świętego

ndz., 05/20/2018 - 13:00

W dzień Pięćdziesiątnicy otwórzmy nasze serca na Jego działanie. Powtarzajmy ustami i całym życiem: przyjdź Duchu Święty! Pozwólmy Mu działać. Nie musimy się silić na wyniosłe słowa, bo to On modli się w nas i za nas. – zachęcił do otwartości na działanie Ducha Świętego abp. Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, metropolita poznański w homilii wygłoszonej  w Niedzielę Zesłania Ducha Świętego w Kruszewie.

Publikujemy całą treść homilii:

 

O Stworzycielu, Duchu, przyjdź.
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Homilia Abp. Stanisława Gądeckiego, Metropolity Poznańskiego z okazji
90-lecie parafii pw. św. Wojciecha w Kruszewie, 20 maja 2018r r.

Przez 50 dni po uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego trwa Okres Wielkanocny, w którym Kościół raduje się ze zwycięstwa Chrystusa. Dzień pięćdziesiąty po zmartwychwstaniu Chrystusa, tj. uroczystość Zesłania Ducha Świętego kończy Okres Wielkanocny.

I właśnie dzisiaj, w uroczystość narodzin Kościoła, obchodzimy w kruszewskiej parafii 90. rocznicę jej powstania. Modlimy się za biskupa i kapłanów, którzy ją stworzyli i rozwijali. Za wszystkich parafian, którzy tutaj słuchali Słowa Bożego i przyjmowali widzialne znaki niewidzialnej łaski, którzy tutaj się uświęcali. Prosimy jednocześnie o dalszą opiekę Ducha Świętego nad tutejszą wspólnotą, która ma już w doczesności ofiarować nam odblask raju.

W dzisiejszą uroczystość wołamy:

Przybądź, Duchu Święty,
Spuść z niebiosów wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Dawco darów mnogich,
Przyjdź Światłości sumień!

  1. DUCH ŚWIĘTY PRZED PIĘĆDZIESIĄTNICĄ    

Wzywając Ducha Świętego zdajemy sobie sprawę, że towarzyszy on w sposób nieustanny całej historii zbawienia. Towarzyszy od samych jej początków; od stworzenia świata. Gdy na samym początku „ziemia była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią wód, a Duch Boży unosił się nad wodami” (Rdz 1,2). Duch unosił się nad otchłanią świata, który to świat sam z siebie byłby jedynie bezładem i chaosem. Porządek świata, w którym żyjemy jest dziełem Ducha Stworzyciela i jest odzwierciedleniem Bożej mądrości. Jej rozległość i wszechogarniająca logika jej praw pozwala pośrednio dowiedzieć się czegoś o Bożym Duchu Stworzycielu. Wzbudza w nas bojaźń i podziw” (por. Benedykt XVI, Życie, wolność, jedność, współodpowiedzialność. Homilia Papieża w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego – 3 VI 2006).

A potem: „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żyjącą” (Rdz 2,7), w ten właśnie sposób ludzie ukazują się jako związani z Bogiem, zanurzeni w Jego oddechu: otrzymali Jego tchnienie, zanurzyli się w miłość.

Po grzechu pierworodnym Boży Duch objawi się wielokrotnie w dziejach Ludu Bożego, powołując 70 starszych, którzy towarzyszyli Mojżeszowi (Lb 11,25), sędziów (Sdz 3,10), i proroków (Iz 11,2), kapłanów (2Krn 24,2). aby przynaglali naród wybrany do powrotu do Boga i do wiernego zachowywania Jego przykazań. W wizji proroka Ezechiela Pan Bóg – mocą swego Ducha – przywraca życie ludowi Izraela przebywającemu na wygnaniu i przedstawionemu pod postacią „wyschniętych kości” (Ez 37,1-14). Z kolei prorok Joel zapowiada „wylanie Ducha” na cały lud, bez żadnego wyjątku: „Wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało […]. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach” (Jl 3,1-2).

Kiedy nadeszła „pełnia czasu” (Ga 4,4) anioł Pański zwiastuje Dziewicy z Nazaretu, że Duch Święty zstąpi na Nią i okryje Ją swoim cieniem.

Ten, który się z niej narodzi będzie Bożym Pomazańcem, Władcą – jak zapowiedział prorok Izajasz (Iz 11,1-2; 42,1). Duch wyprowadzi Go na pustynię i podda próbie (Mt 4,1). A potem – kiedy Jezus rozpocznie swoją publiczną działalność – powie w nazaretańskiej synagodze: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana” (Łk 4,18-19; por. Iz 61,1-2).

Jezus nie tylko sam cieszył się obecnością Ducha Świętego, ale – na długo przed swoją śmiercią – wielokrotnie zapowiadał przekazanie tego samego Ducha swoim uczniom. Zapowiadał nadejście Ducha Pocieszyciela, którego misją będzie wspomaganie wierzących, nauczanie ich i prowadzenie ku pełni Prawdy, dawanie świadectwa o Jezusie (J 14,16-17.25-26;15,26; 16,13). (por. Benedykt XVI, Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami (Dz 1,8). Orędzie Benedykta XVI na XXIII Światowy Dzień Młodzieży – Sydney 2008). „Jezus powiedział do swoich uczniów: ‘Gdy jednak przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku’ ” (J 15,26-27).

Tak więc kontakt Ducha Świętego z ludźmi ma swoją długą historię, poprzedzającą moment jego zesłania w dniu Pięćdziesiątnicy, czyli 50 dni po zmartwychwstaniu Jezusa.

  1. PIĘĆDZIESIĄTNICA  

a. Pierwsze wlanie Ducha Świętego dokonuje się w ukryciu Wieczerniku w niedzielę wielkanocną, podczas spotkania Zmartwychwstałego Chrystusa z jego uczniami: „Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: ‘Pokój wam!’ A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: ‘Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam’. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: ‘Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane’ ” (J 20,19-23).

Co dokonało się w ukryciu Wieczernika, „przy drzwiach zamkniętych”, to następnie – w dniu Pięćdziesiątnicy – zostaje objawione na zewnątrz, wobec ludzi. „Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali” (Dz 2,1-2). Wtedy drzwi Wieczernika otwierają się i apostołowie wychodzą do mieszkańców i pielgrzymów zgromadzonych w Jerozolimie z okazji święta, aby dać świadectwo o Chrystusie w mocy Ducha Świętego.

Składanie świadectwa stało się możliwe dzięki otrzymanym darom dary Ducha świętego: „Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli o darach duchowych [περι δε των πνευματικων]. […] Różne są dary łaski [χαρισματων], lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania [διακονιων], ale jeden Pan; różne są wreszcie działania [ενεργηματων], lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra.

Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa [λογος σοφιας], drugiemu umiejętność poznawania [λογος γνωσεως] według tego samego Ducha, innemu jeszcze dar wiary [πιστις] w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania [χαρισματα ιαματων] w jednym Duchu, innemu dar czynienia cudów [ενεργηματα δυναμεων], innemu proroctwo [προφητεια], innemu rozpoznawanie duchów [διακρισεις πνευματων], innemu dar języków [γλωσσω] i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków [ερμηνεια γλωσσων]. Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce” (1 Kor 12,1.4-11).

Skąd się bierze ten tak zróżnicowany owoc działania Ducha Świętego w duszach poszczególnych chrześcijan? Św. Cyryl Jerozolimski odpowiada na to pytanie odwołując się do symboliki wody: „Dlaczego Chrystus łaskę Ducha Świętego określa mianem wody? – pyta. Dlatego, że wszystko istnieje dzięki wodzie. Woda daje życie roślinom i zwierzętom; woda spada z nieba w postaci deszczu.

Woda spada zawsze w ten sam sposób i w tej samej postaci, ale jej skutek jest różnoraki: inny w palmach, inny w krzewie winnym, i w całej naturze daje się odczuwać jej wpływ, a jest on zawsze ten sam, gdyż nie może różnić się od swej natury. Także i deszcz jest zawsze taki sam i nie spada różny, ale przystosowuje się do struktury przyjmujących go i dla każdego staje się tym, czego potrzebuje. Podobnie Duch Święty: jeden i taki sam, niepodzielny, rozdziela łaski każdemu tak, jak chce. Schnące drzewo, gdy otrzyma wodę, wypuszcza pędy. Tak samo grzesznik przyniesie owoce sprawiedliwości, gdy przez pokutę stanie się godny daru Ducha Świętego. Jeden i ten sam Duch Święty działa w różny sposób z woli Boga i w imię Chrystusa.

Jednemu udziela daru mądrości słowa, umysł innego oświeca natchnieniem proroczym; temu daje moc wyrzucania złych duchów, tamtemu łaskę tłumaczenia Pisma. Jednego wzmacnia darem wstrzemięźliwości, innego nakłania do miłosierdzia; tego zachęca do postów i uczy wytrwania w ascezie życia, tamtego odrywa od rzeczy ziemskich; innego jeszcze przygotowuje na męczeństwo; różnorodny w różnych ludziach, zawsze jednak taki sam, jak napisano: „Wszystkim objawia się Duch dla wspólnego dobra” (św. Cyryl Jerozolimski, Katecheza 16 O Duchu Świętym).

b. Tak oto – wraz z przyjęciem Ducha Świętego – rozpoczął się czas Kościoła. Rozpoczął się nowy etap historii zbawienia; czasy Ducha Świętego. Od tego momentu zrodziła się nierozerwalna więź między Duchem Świętym a Kościołem. „Tam, gdzie jest Kościół – powie św. Ireneusz – tam jest również Duch Boży a gdzie jest Duch Pański, tam jest Kościół i wszelka łaska” (Adv. Haer., 3,24,1).

O tym związku Ducha z Kościołem wielokrotnie wspominają Dzieje Apostolskie. Od momentu Zielonych Świat Duch Święty objął niewidzialne – lecz jednocześnie „wyczuwalne” – kierownictwo tych wszystkich, którzy po odejściu Pana głęboko przeżywali osierocenie. Wraz z wylaniem Ducha Świętego poczuli się oni zdolni do tego, aby wypełniać powierzone im posłannictwo; poczuli się mężni. Sprawił to Duch Święty i nieustannie sprawia w Kościele poprzez następców apostołów. Łaska Ducha Świętego bowiem – której apostołowie przez włożenie rąk udzielili swoim pomocnikom – jest dalej przekazywana w konsekracji biskupiej. Następnie biskupi – w sakramencie kapłaństwa – czynią uczestnikami tego duchowego daru kapłanów i troszczą się o to, by wszyscy ochrzczeni – przez sakrament bierzmowania – zostali umocnieni tą łaską i w ten oto sposób trwa w Kościele łaska Pięćdziesiątnicy.

Także i dzisiaj Duch Święty kontynuuje działanie z mocą w Kościele, a Jego owoce są obfitujące w takiej mierze, w jakiej jesteśmy gotowi otworzyć się na Jego odnawiającą siłę. Dlatego ważne jest, aby każdy z nas poznał Go, wszedł z Nim w relację i pozwolił się przez Niego prowadzić. Nie wystarczy Go poznać; trzeba przyjąć Go jako przewodnika naszych dusz, jako „Mistrza wnętrza”, który nas wprowadzi w Tajemnicę Trójcy, gdyż tylko On może nas otworzyć na wiarę i pozwolić żyć nią w pełni każdego dnia. On kieruje nas ku innym, rozpala w nas ogień miłości, czyni nas misjonarzami miłości Boga (por. Benedykt XVI, Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami (Dz 1,8). Orędzie Benedykta XVI na XXIII Światowy Dzień Młodzieży – Sydney 2008).

2. ŻYCIE WEDŁUG DUCHA ŚWIĘTEGO

a. Obecność Ducha Świętego w sercach wiernych wzywa do określonej postawy moralnej. Św. Paweł powie: „Postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała” (Ga 5,16). Tymi słowami apostoł zwraca uwagę na to, że nasze życie cechuje wewnętrzny konflikt, podział między skłonnościami, które pochodzą od „ciała”, oraz impulsami pochodzącymi od Ducha.

Św. Paweł wymienia uczynki rodzące się z ciała: „Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą” (Ga 5,19-21).

Natomiast Duch Święty prowadzi nas ku wyżynom Boga, abyśmy mogli już na tej ziemi żyć zalążkiem życia Bożego, które jest w nas. W istocie św. Paweł stwierdza: „Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Ga 5,22-23). Apostoł używa liczby mnogiej, kiedy opisuje uczynki ciała, które powodują zagubienie się istoty ludzkiej, natomiast posługuje się liczbą pojedynczą, aby określić owoc Ducha — podobnie jak rozproszeniu Babel przeciwstawia się jedność płynąca z Wieczernika (por. Benedykt XVI, Duch Święty prowadzi nas ku wyżynom Boga. Homilia w uroczystość Zesłania Ducha Świętego – 27 V 2012).

Nie możemy się kierować wszystkimi skłonnościami naraz. Nie możemy być równocześnie egoistami i ludźmi wielkodusznymi, pragnąc panowania nad innymi i odczuwać radość z bezinteresownej służby. Musimy zawsze wybierać, jakim impulsom się podajemy, a możemy to czynić w sposób autentyczny tylko z pomocą Ducha Chrystusa.

c. W tym momencie warto pomyśleć: jakie miejsce zajmuje Duch Święty w moim życiu? Czy jest On w Wieczerniku mego serca gospodarzem, czy gościem? A może nie ma dla Niego wcale miejsca w moim życiu? Czy mogę powiedzieć, że uzależniam każdy mój życiowy krok od omówienia Go z Duchem Świętym?

W dzień Pięćdziesiątnicy otwórzmy nasze serca na Jego działanie. Powtarzajmy ustami i całym życiem: przyjdź Duchu Święty! Pozwólmy Mu działać. Nie musimy się silić na wyniosłe słowa, bo to On modli się w nas i za nas. „Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8,26)

ZAKOŃCZENIE

 Tak więc – w 90. rocznicę powstania tutejszej parafii – prośmy wspólnie:

„Przybywaj, [Duchu Święty]
Nadziejo nieogarniona,
Zawsze obecna
I zawsze nadchodząca,
Przybywaj, Boże,
Zaczynie własnego człowieczeństwa,
I uczłowiecz człowieka
Jak uczłowieczyłeś siebie!”

(Roman Brandstaetter)

Katowice: zakończyło się ogólnopolskie spotkanie Rycerzy Kolumba

ndz., 05/20/2018 - 10:47

Ewangelizacja to nie tylko głoszenie treści Ewangelii, bo Jej można nauczyć się na pamięć, nawet będąc niewierzącym. To ukazywanie siebie jako świadka Chrystusa – mówił w piątek do Rycerzy Kolumba abp Depo. Ponad 300 Rycerzy zgromadziło się 18 i 19 maja w Katowicach na Konwencji Stanowej – dorocznym spotkaniu członków organizacji z całej Polski.

Podczas zakończonych dziś obrad Rycerze podsumowali miniony rok, zaplanowali działania charytatywne i formacyjne na najbliższy czas oraz wybrali polskie władze organizacji na zbliżający się kolejny rok działalności. Oprócz wykonywania codziennej posługi w parafiach w ostatnim czasie mężczyźni zaangażowali się w pomoc ofiarom zeszłorocznych nawałnic na Pomorzu oraz podopiecznym zgromadzeń albertyńskich w całym kraju.

„W tym roku zgłoszono 184 programy zrealizowane przez Rycerzy w parafiach jako kandydatury do nagród. A tych działań na rzecz parafii przez ostatnie 12 miesięcy było o wiele więcej’ – mówił podczas piątkowej konferencji prasowej Krzysztof Zuba, Sekretarz Stanowy. „Istotą Rycerzy Kolumba jest to, że działamy lokalnie przy swoich parafiach, ponieważ inne problemy do rozwiązania są w Rudzie Śląskiej, a inne w Poznaniu” – dodał.

Rycerze Kolumba pojawili się w Polsce w 2006 roku na zaproszenie Papieża Polaka. „To Jan Paweł II wskazał na Polskę jako na ten kraj, który może być zaczynem wzrostu Rycerzy Kolumba w Europie” – mówił Delegat Stanowy, przywódca Rycerzy w Polsce, Tomasz Wawrzkowicz.

Rycerze Kolumba ciągle się rozwijają i są otwarci na każdego dorosłego katolickiego mężczyznę. „Mamy bardzo konkretną ofertę dla mężczyzn, by byli lepszymi ojcami, braćmi, sąsiadami, parafianami, pracodawcami, pracownikami, a także patriotami. Dlatego każdego dnia zapraszamy mężczyzn w nasze szeregi” – mówił podczas konferencji Andrzej Anasiak, były Delegat Stanowy.

W piątek mszę świętą rozpoczynającą Konwencję koncelebrował krajowy duszpasterz Rycerzy Kolumba abp Wacław Depo wraz z abpem Mieczysławem Mokrzyckim oraz abpem Damianem Zimoniem. Wydarzenie zakończyła Eucharystia sprawowana przez bp. Adama Wodarczyka. Rycerze Kolumba poprzez etos naśladowania Chrystusa i bycia Jego Rycerzami jeszcze mocniej otwierają się na moc Ducha Świętego” – powiedział hierarcha.

Konwencja Stanowa w Katowicach jest 8. tego typu wydarzeniem w Polsce. Poprzednio organizację powierzono Rycerzom m.in. z Rzeszowa, Łomży, Łodzi i Krakowa.

Rycerze Kolumba są międzynarodową organizacją katolickich mężczyzn. Działają w kilkunastu państwach świata i gromadzą w swoich szeregach ponad 1,95 miliona członków. W Polsce obecni są od ponad 11 lat i liczą ponad 5 tys. członków działających w 104 radach na terenie 28 diecezji. Zasadami Rycerzy Kolumba są miłosierdzie, jedność, braterstwo i patriotyzm. Organizację założył ks. Michael McGivney, który w 1882 r. w New Haven w Stanach Zjednoczonych zgromadził grupę mężczyzn pragnących wspierać się wzajemnie i formować w wierze katolickiej. 15 marca 2008 roku Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności cnót Sługi Bożego ks. McGivney’a.

KofC (Katowice)

Rzecznik KEP: Zesłanie Ducha Świętego rozpoczęło działalność misyjną Kościoła

ndz., 05/20/2018 - 07:55

Pięćdziesiąt dni po Zmartwychwstaniu Kościół otrzymał Ducha Pocieszyciela i rozpoczął działalność misyjną. Tegoroczna uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest w Polsce szczególna, ponieważ ten rok przeżywamy pod hasłem „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym – podkreśla rzecznik Episkopatu ks. Paweł Rytel-Andrianik. 

„Chrystus po swoim wniebowstąpieniu nie pozostawił nas samych. Posłał Ducha Świętego, dzięki któremu Kościół może dalej pełnić dzieło głoszenia Ewangelii” – mówi rzecznik Episkopatu, wyjaśniając znaczenie uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Dodaje, że uroczystość Zesłania Ducha Świętego zachęca nas, by odkrywać nasze charyzmaty i wykorzystywać je do głoszenia Ewangelii przykładem, zgodnie z tym, co mówi papież Franciszek: „Głoście Ewangelię, jeśli trzeba, także słowami”.

Tegoroczna uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest szczególna w naszym kraju z tego względu, że przypada w roku duszpasterskim Jemu poświęconym. Bieżący rok przeżywamy bowiem pod hasłem „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”, a jego celem jest odkrycie Osoby Ducha Świętego, otwarcie się na działanie Ducha oraz refleksja nad sakramentem bierzmowania i jego skutkami. „Ten rok jest czasem szczególnego poznawania Osoby Ducha Świętego oraz Jego darów, które otrzymaliśmy. Warto sobie np. uświadomić, że wszystko, co się dokonuje podczas Mszy świętej, nie byłoby możliwe bez Jego udziału” –  mówi rzecznik Episkopatu. 

Ks. Paweł Rytel-Andrianik przypomina słowa św. Jana Pawła II, który podczas audiencji generalnej 1 lipca 1998 roku mówił, że Kościół już w momencie swoich narodzin otrzymał od Ducha dar ewangelizowania. „Ojciec Święty zwracał uwagę na to, że moc Ducha jest szczególnie potrzebna chrześcijanom naszych czasów, gdyż mamy dawać świadectwo wiary w świecie często obojętnym, a czasem nawet wrogim” – podkreśla rzecznik KEP. Przypomina też za encykliką Jana Pawła II „Dominum et vivificantem”, że to właśnie Duch Święty umacnia nas, byśmy – ubogaceni darami i charyzmatami – dalej prowadzili dzieło Jezusa Chrystusa. 

Jak podkreśla ks. Rytel-Andrianik, Zesłanie Ducha Świętego to obok Bożego Narodzenia i Wielkanocy jedno z najważniejszych świąt Kościoła. Przypomina, że Kościołowi, który rozpoczął swoją działalność w dniu Pięćdziesiątnicy, towarzyszy od samego początku Matka Boża. Stąd w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego obchodzimy Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła. Dnia 4 maja 1971 roku podczas 125. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski polscy biskupi w specjalnym liście z Jasnej Góry ogłosili święto Maryi Matki Kościoła, „które ma być w diecezjach Polski obchodzone co roku w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego”. W tym roku po raz pierwszy – zgodnie z decyzją papieża Franciszka – będzie to wspomnienie obowiązkowe obchodzone w całym Kościele katolickim w obrządku łacińskim. Dotąd było obchodzone tylko w dwóch lokalnych Kościołach: w Polsce i Argentynie.

BP KEP

Warszawa: Prymas Polski spotkał się z metropolitą Hilarionem

sob., 05/19/2018 - 11:49

Metropolita Hilarion, przewodniczący Wydziału Zewnętrznych Kontaktów Kościelnych (OWCS) Patriarchatu Moskiewskiego spotkał się dziś z abp Wojciechem Polakiem, Prymasem Polski i Przewodniczącym Zespołu KEP ds. Kontaktów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym. Spotkanie miało miejsce w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski, a dotyczyło kontynuacji dialogu rozpoczętego w 2012 r. ogłoszeniem Wspólnego Przesłania do Narodów Polski i Rosji.

Spotkanie to zostało zorganizowane przy okazji pobytu w Polsce metropolity Hilariona, który przybył, aby sprawować pierwszą liturgię w cerkwi św. Sofii Mądrości Bożej w Warszawie oraz by złożyć życzenia metropolicie Sawie z okazji jego 80. urodzin i 20-lecia posługi na urzędzie Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i całej Polski.

Podczas rozmowy w Sekretariacie Episkopatu obie strony wyraziły wolę kontynuacji dialogu pomiędzy Kościołem Katolickim w Polsce a Rosyjskim Kościołem Prawosławnym, w oparciu o treści zawarte we Wspólnym Przesłaniu do Narodów Polski i Rosji, podpisanego w Warszawie 17 sierpnia 2012 r. przez Patriarchę Cyryla i abp Józefa Michalika, ówczesnego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski.  Wspominano też znaczenie katolicko-prawosławnej konferencji jaka odbyła się w dniach 27–30 listopada 2013 r. w Warszawie pt. „Rola chrześcijaństwa z Polski i Rosji w Europie”, z udziałem 17-osobowej delegacji Patriarchatu Moskiewskiego z metropolitą Hilarionem na czele i najwyższych władz polskiego Episkopatu.

W dzisiejszym spotkaniu uczestniczyli także ze strony polskiej członkowie Zespołu KEP ds. Kontaktów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym: ks. Jarosław Mrówczyński, zastępca sekretarza generalnego KEP i Marcin Przeciszewski, redaktor naczelny KAI, jak również ks. Paweł Rytel-Andrianik jako rzecznik KEP. Metropolicie Hilarionowi towarzyszyli: ks. Igor Jakimczuk i Alexander Ershov z Patriarchatu Moskiewskiego oraz ks. Mirosław Demczuk z Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Bezpośrednio po spotkaniu w Sekretariacie Episkopatu metropolita Hilarion udał się na nabożeństwo przy nowobudowanej prawosławnej świątyni św. Sofii Mądrości Bożej w Warszawie, aby sprawować w niej pierwszą liturgię oraz poświęcić krzyż na kopułę.

Warto zwrócić uwagę, że jest to pierwsza wizyta metropolity Hilariona – osoby nr 2 w Rosyjskim Kościele Prawosławnym (RKP) po patriarsze Cyrylu – w Polsce od 5 lat, gdy najpierw w sierpniu 2012 r. towarzyszył on patriarsze w jego historycznej podróży do naszego kraju, a następnie pod koniec listopada 2013 r.  uczestniczył w konferencji nt. relacji między Kościołami i narodami Polski i Rosji.

mp, BP KEP

Kard. Duka legatem papieskim na Jubileusz 1050. rocznicy pierwszego biskupstwa

pt., 05/18/2018 - 12:34

Papież Franciszek mianował legatem papieskim na uroczystości jubileuszowe z okazji 1050. rocznicy powstania pierwszego biskupstwa w Polsce kard. Dominika Dukę, arcybiskupa praskiego i prymasa Czech. Centralne obchody jubileuszu odbędą się w dniach 22-24 czerwca br. w Poznaniu.

O nominacji kard. Duki na legata papieskiego poinformowała abp. Stanisława Gądeckiego, metropolitę poznańskiego i przewodniczącego Episkopatu Polski, nuncjatura apostolska w Polsce.

Podczas trzydniowego pobytu w Poznaniu arcybiskup praski weźmie udział w kilku wydarzeniach. W sobotę 23 czerwca kard. Duka przewodniczyć będzie uroczystej Mszy św. jubileuszowej na placu przed katedrą poznańską, w której wezmą udział przedstawiciele najwyższych władz państwowych.

W ramach obchodów jubileuszowych odbędzie się m.in. spotkanie stowarzyszeń katolickich w kościołach stacyjnych, procesja z obrazem Matki Bożej ulicami miasta, czuwanie młodych, spotkanie rodzinne na Ostrowie Tumskim i koncert światowej sławy zespołu Il Divo.

Za: www.archpoznan.pl

Na zdjęciu: kard. Dominik Duka podczas oficjalnej wizyty w Poznaniu w 2015 r./ www.archpoznan.pl

Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego zyska dostęp do archiwalnych nagrań Polskiego Radia

czw., 05/17/2018 - 12:20

Dzięki współpracy z Polskim Radiem powstające w Centrum Opatrzności Bożej w Warszawie Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego zyska dostęp do archiwum dźwiękowego. Nagrania homilii i przemówień, także z papieskich pielgrzymek, wzbogacą multimedialną ekspozycję muzealną. List intencyjny w tej sprawie podpisali 17 maja dyrektor muzeum Marcin Adamczewski i prezes zarządu Polskiego Radia Jacek Sobala. Uroczystość odbyła się w Domu Arcybiskupów Warszawskich w obecności kard. Kazimierza Nycza, metropolity warszawskiego.

Muzeum Jana Pawła i Prymasa Wyszyńskiego będzie współpracować z Polskim Radiem w zakresie przekazywania wartości dziedzictwa i nauczania Jana Pawła II i Prymasa Stefana Wyszyńskiego. W liście intencyjnym czytamy, że u podstaw nawiązania współpracy pomiędzy Muzeum a Polskim Radiem leżą „troska o dziedzictwo Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego dla Narodu i Państwa Polskiego”. Szczegółowe umowy określające tę współpracę zostaną podpisane do końca 2018 r.

Kard. Kazimierz Nycz wyraził radość z nawiązania współpracy przez Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego z Polskim Radiem przy tworzeniu ekspozycji. – Chcemy we współpracy z Polskim Radiem wykorzystać wszystkie możliwości techniczne do szerokiego promowania postaci Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego – zaznaczył metropolita warszawski.

To wielki dzień dla Polskiego Radia – stwierdził prezes Jacek Sobala podpisaniu listu intencyjnego o współpracy z Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego. Wyraził przekonanie, że waga tego przedsięwzięcia jest tak ważna a idea muzeum tak wartościowa, że będą z niego korzystać pokolenia. – Liczę, że spełnimy pokładane w nas nadzieje – zapewnił prezes Polskiego Radia.

Dyrektor Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego Marcin Adamczewski podkreślił, że misją muzeum jest transfuzja pamięci. – Musimy zrobić coś dla młodego pokolenia, które urodziło się po 2000 roku. Oni nie znają już Jana Pawła II, nie znają też Prymasa Wyszyńskiego. O ile kojarzą ich wizerunek to nie głos, ale dzięki Polskiemu Radiu ich głos przekażemy następnym pokoleniom – powiedział Adamczewski.

– Nasza współpraca jest podyktowana ideą, żeby Polskie Radio włączało się w inicjatywy, na które od dawna czeka społeczeństwo, a które będą pokazywały polską historię, tradycję i tożsamość narodową. W tej materii Archiwum Polskiego Radia będzie miało bardzo dużą rolę do odegrania – podkreśla Elżbieta Berus-Tomaszewska, dyrektor Archiwum Polskiego Radia.

– Liczymy, że w Archiwum Polskiego Radia znajdziemy też nagrania unikalne. Głos jest niezwykle istotny, bowiem odwiedzający ekspozycję będą mogli spotkać się z Janem Pawłem II i Prymasem Wyszyńskim m.in. poprzez ich słowa – zapowiada rzecznik muzeum Andrzej Arseniuk.

Polskie Radio pomoże też w digitalizacji zbiorów Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, zwłaszcza homilii kard. Wyszyńskiego, nagrywanych w różnych okolicznościach i warunkach, które również znajdą swoje miejsce w powstającym Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego.

archwwa.pl

Program II Kongresu Młodzieży Polonijnej (28 lipca – 5 sierpnia)

czw., 05/17/2018 - 11:39

II Kongres Młodzieży Polonijnej to kontynuacją pierwszego takiego spotkania, które odbyło się w Warszawie przy okazji Światowych Dni Młodzieży w 2016 r. Większość uczestników wyrażała chęć spotkania się kolejny raz. Rok 2018 jest do tego szczególną okazją z racji na wydarzenia, które będą mieć wtedy miejsce: Synod Biskupów o młodzieży, 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, 450-lecie śmierci św. Stanisława Kostki.

Czas trwania Kongresu: 28 lipca – 5 sierpnia 2018 r.
Sobota 28 lipca jest dniem zjazdu uczestników, 5 sierpnia jest dniem rozjazdu uczestników.

Miejsce Kongresu:
Warszawa, Dom Rekolekcyjny Archidiecezji Warszawskiej „Dobre Miejsce”, ul. Dewajtis 3
przy UKSW

Zgłoszenia:

Biuro Kongresu
email: kongresmlodziezy@gmail.com
tel. +48 68 453 92 73
dyrektor Biura: Łukasz Brodzik, tel. +48 603 969 881

facebook.com/KongresMlodziezyPolonijnej
strona internetowa: www.kongresmp.pl

Program II Kongresu Młodzieży Polonijnej

28 lipca – 5 sierpnia 2018

Wiarą powołani

Sobota (28 lipca)

Przyjazd i zakwaterowanie uczestników

Niedziela (29 lipca)

10:00 – Msza św. na rozpoczęcie Kongresu– Kard. Kazimierz Nycz

12:00 – Powitanie uczestników i spotkanie organizacyjne („Dobre miejsce”,  ul. Dewajtis 3)

13:30 – Obiad

15:00-17.00 – Warsztaty ewangelizacyjne

19:00 – Bal

 Poniedziałek (30 lipca)

9:00 – Uroczysta inauguracja z udziałem zaproszonych gości

11:30 –  Msza święta – abp Wojciech Polak, Prymas Polski

13:00 – Obiad

14:30 – Warsztaty ewangelizacyjne

16:00 – Przerwa

16:30 – Warsztaty ewangelizacyjne

18:00 – Kolacja

19:30 – Nabożeństwo: spowiedź, adoracja

Wtorek (31 lipca)

9:00  – Warsztaty ewangelizacyjne

11:00 – Przerwa

11:30 – Warsztaty ewangelizacyjne

13.00 – Spotkanie z ks. Jakubem Bartczakiem

14.00 – Obiad

Przejazd do centrum Warszawy

18:00 – Msza święta na Placu Krasińskich w rocznicę Powstania Warszawskiego

Apel Pamięci przy pomniku Powstania Warszawskiego

Koncert przed Katedrą Polową

Środa (1 sierpnia)

8:00  – Wyjazd do Rostkowa i Pułtuska

10:30 – Msza święta w sanktuarium św. Stanisława Kostki

13:00 – Wizyta w Pułtusku

15:00 – Powrót do Warszawy

17:00 – Powązki: Apel poległych

20:00 – Śpiew pieśni patriotycznych (Plac Piłsudskiego)

 Czwartek (2 sierpnia)

9:00  – Msza Święta w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Warszawie (ul. Żytnia)

10:00 – Wizyta w budynku Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski

11:00 – Zwiedzanie Muzeum Powstania Warszawskiego i miasta Warszawy

Wizyta w Pałacu Prezydenta RP

Piątek (3 sierpnia)

9:00  – Debata: Być chrześcijaninem dzisiaj w środowisku polonijnym

10.30 – Przerwa

11:00 – Spotkanie z abp. Grzegorzem Rysiem

12.15 – Msza Święta, abp Grzegorz Ryś

13:30 – Obiad

15:00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia

Być chrześcijaninem dzisiaj cd.

16:30 – Przerwa

17:00 – Być chrześcijaninem „jutro”

18:30 – Kolacja

20:00 – Nabożeństwo uwielbienia

Sobota (4 sierpnia):

9:00  – Msza święta

10:30 – Świadectwo: Ireneusz Krosny

11.45 – Ewangelizacja w mediach i poprzez media – Młodzieżowa Akademia  Dziennikarstwa

14:30 – Obiad

16:00 – Rekonstrukcja Powstania Warszawskiego

Film „Tożsamość”

Podsumowanie Kongresu

Niedziela (5 sierpnia)

9:00  – Msza św. na zakończenie Kongresu, bp Wiesław Lechowicz

Zobacz też:

Film podsumowujący I Kongres Młodzieży Polonijnej w 2016 roku (świadectwa)

MAIKA/ KSM

Zdjęcie ilustracyjne: Archiwum

Abp Jędraszewski na zakończenie obrad Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich: Musimy bronić wiary w Boga

śr., 05/16/2018 - 23:51

– Zdajemy sobie sprawę z tego, że radykalnie zmieniły się konteksty, granice i podziały w Europie, ale chrześcijaństwa bronić musimy. To nasz święty obowiązek wynikający z tego, że staramy się rozumieć historię, której Panem jest sam Bóg – mówił podczas Mszy św. na zakończenie Zebrania Plenarnego Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich abp Marek Jędraszewski.

W homilii Metropolita Krakowski odwołał się do dzisiejszej Ewangelii i modlitwy Jezusa o jedność Kościoła podczas Ostatniej Wieczerzy. Arcybiskup zaznaczył, że to wołanie musiało budzić w Apostołach zaskoczenie, bo dopiero co doświadczyli szczególnej jedności poprzez umycie im wszystkim nóg przez Chrystusa.

– Chrystus mówi im o jedności i podaje największy i najbardziej istotowy fundament tej jedności jaką jest życie Trójcy Przenajświętszej. „Oby wszyscy stanowili jedno jak Ty Ojcze we mnie a Ja w Tobie”. Nie ma przecież większej jedności niż tam – między Ojcem, który zrodził swego Jednorodzonego Syna i Synem, który jest posłuszny woli Ojca aż do końca.

W dalszych słowach abp Jędraszewski przypomniał, że z okazji 300-lecia męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Boboli ówczesny papież Pius XII wydał w 1957 roku encyklikę „Invictus Athleta Christi”. Znacząca cześć tej encykliki została skierowała do narodu polskiego i nosi tytuł „Odezwa do narodu polskiego”. Papież Pius XII wskazuje tam na szczególną rolę, jaką Bóg przeznaczył Polsce, mówiąc o niej „przedmurze chrześcijaństwa”.

– Zdajemy sobie sprawę z tego, że radykalnie zmieniły się konteksty, granice i podziały w Europie ale chrześcijaństwa bronić musimy. To nasz święty obowiązek wynikający z tego, że staramy się rozumieć historię, której Panem jest sam Bóg. A rozumieć historię to zrozumieć swoje własne miejsce w dziejach tego świata zamierzone przez Boga. (…) Bóg da, i to jest nasza nadzieja, że trzecie tysiąclecie dzięki otwartości na łaski Ducha Świętego dzięki wielkiemu wysiłkowi ekumenicznemu, dzięki współdziałaniu w wielu bardzo ważnych dziełach, będących świadectwem jedności chrześcijan mimo podziałów, że ten czas trzeciego tysiąclecia stanie się czasem realnego powrotu do tej jedności, o którą prosił Ojca Jego Syn Jezus Chrystus w Wieczerniku.

Papież Pius XII w encyklice „Invictus Athleta Christi” wezwał także Polaków, by bronili wiary w Boga przed każdym niebezpieczeństwem. Arcybiskup Jędraszewski podkreślił, że i dzisiaj tych niebezpieczeństw jest bardzo dużo. „One przychodzą także z tą kulturą, w której przyszło nam obecnie żyć. Kulturą świata, który chce żyć tak jakby Pana Boga nie było. Kulturą przekreślającą nawet istnienie obiektywnej prawdy w imię epoki postprawdy i wszechwładzy narracji. A my mamy bronić się. Bronić własnej tożsamości, a jednocześnie walczyć i zmagając się o tę naszą tożsamość, być przykładem dla innych” – mówił. Dodawał, że trzeba to robić, „zachowując normy życia chrześcijańskiego i stając się wyraźnym znakiem sprzeciwu dla tych tendencji, które chciałyby stworzyć z człowieka karykaturę, odrzucając Boży zamysł dla człowieka, który został przez Stwórcę powołany do tego, by być Jego obrazem i Jego podobieństwem jako kobieta i mężczyzna. Jest to także konieczność gotowości, by żyć w czystości moralności chrześcijańskiej i ją głosić światu w porę i nie w porę”.

Arcybiskup Jędraszewski za Piusem XII wskazał także na konieczność posiadania wiedzy o naszej polskiej historii po to, by móc czerpać z przykładu naszych przodków. – Nie odcinanie się od naszej historii, ale czerpanie życiodajnych soków, które sprawiają, że mając poczucie własnej tożsamości i żywiąc w sobie głęboką pamięć, możemy iść na spotkanie tego świata z orędziem Ewangelii – mówił Metropolita.

O. Jan Maria Szewek OFM Conv rzecznik Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich wyjaśnił, że 60 lat temu Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński powołał do istnienia Konferencję Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich, w której skład wchodzi 59 zakonów. Każdego roku wiosną i jesienią wyżsi przełożeni spotykają się w różnych miejscach. W tym roku spotkali się w klasztorze Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców w Krakowie, ponieważ zgromadzenie to obchodzi 70-lecie istnienia polskiej prowincji Zmartwychwstańców, w poszerzonym składzie. W wydarzeniu uczestniczyli także rektorzy wyższych seminariów zakonnych z całej Polski, ponieważ to spotkanie oparte zostało o najnowszy dokument Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego i było poświęcone wyzwaniom jakie stoją przed osobami konsekrowanymi w Polsce.

Ojciec Szewek wyjaśnił, że sekretarz Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego przysłał na to spotkanie swój referat, w którym prosił zakony męskie w Polsce, żeby dobrze odczytywały znaki czasu i miejsca i wsłuchiwały się w wyzwania, które do nich docierają.

– Mówiąc obrazowo, mamy być wierni naszym charyzmatom, ale odnowić struktury. To w przypadku franciszkanów znaczy na przykład, że co prawda św. Franciszek z Asyżu zajmował się ludźmi odtrąconymi, odrzuconymi, tymi, którzy byli wtedy nazwani trędowatymi, ale dzisiaj np. w Polsce trądu nie ma. Są jednak inni ludzie na obrzeżach społeczeństw. Dlatego w tym duchu stworzyliśmy m.in. ośrodek leczenia uzależnień i to właśnie jest na nowo odczytywanie swoich charyzmatów, które mogą mieć nawet 800 lat jak w naszym przypadku – tłumaczył o. Jan Maria Szewek.

Na spotkanie z wyższymi przełożonymi przybył również nuncjusz apostolski arcybiskup Salvatore Pennacchio. Skierował do zebranych własne słowa oraz przypomniał najnowsze wypowiedzi Ojca Św. Franciszka mówiące m.in. o trzech filarach życia zakonnego, którymi są: modlitwa, ubóstwo i cierpliwość. Przez osobę arcybiskupa Pennacchio wyżsi przełożeni przekażą list do papieża Franciszka.

W tegorocznym spotkaniu uczestniczył również przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego przy Episkopacie Polski o. bp Jacek Kiciński CMF, który wywodzi się ze zgromadzenia zakonnego klaretynów.

O. Jan Maria Szewek wyjaśnił także, że co trzy lata odbywa się wspólne spotkanie połączonych czterech konferencji osób konsekrowanych: Konferencji Żeńskich Zakonów Czynnych, Konferencji Żeńskich Zakonów Kontemplacyjnych, Konferencji Instytutów Świeckich i Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich. Tegoroczne spotkanie odbędzie się w październiku w Krakowie w Centrum Jana Pawła II.

Za: www.diecezja.pl

Strony