Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych

Subskrybuj Kanał Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych
Zaktualizowano: 2 godziny 32 minuty temu

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE DLA PRACOWNIKÓW SŁUŻBY ZDROWIA - KS. ANDRZEJ MUSZALA

czw., 03/26/2020 - 20:35

 

WIELKI POST 2020

Od piątku 27. marca br. na naszej stronie internetowej Krajowego Duszpasterstwa Służby Zdrowia (kdsz.pl) będą dostępne “REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE DLA PRACOWNIKÓW SŁUŻBY ZDROWIA W ERZE KORONAWIRUSA”. Wygłosi je ks. Andrzej Muszala. Zapraszamy do uczestnictwa i wspólnej modlitwy. 

https://youtu.be/2UNZQJlZVXg

 

Wpr. R.S.


 

Teksty do rozważań wielkopostnych - s Katarzyna Kasińska

sob., 03/21/2020 - 23:18

 

Rzym, dnia 19 marca 2020 r. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Księże Arkadiuszu, ponieważ życie pisze inny scenariusz niż ten zaplan owany na dzień 28 - 29 marca 2020 i nie będę mogła być z Wami, aby podzielić się refleksją do biblijnego tekstu opisującego spotkanie Jezusa z Samarytanką , dlatego kieruję te kilka słów, aby zapewnić Was wszystkich, że jestem z Wami z darem modlitwy. Jednocześnie pragnę po dziękować pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, ratownikom, diagnostykom laborat oryjnym, personelowi medycznemu oraz kap elanom szpitalnym, wszystkim którzy niosą pomoc potrzebującym za heroizm i poświęcenie w wykonywaniu zadań pł ynących z po wołania, jakim jest Wasza misja realizowana pośród chorych, cierpiących . Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski, bp Artur Miziński, powiedział: Nasze życie zmieniło się z dnia na dzień. Jeszcze nie tak dawno uważaliśmy, że por ządek świata jest zabezpieczony (...) Tymczasem okazało się, że wobec koronawirusa człowiek okazał się bezbronnym (...) Tegoroczny Wielki Post jest szczególny. Istotne, żebyśmy wykorzystali ten trudny czas do pogłębiania relacji z Bogiem przez modlitwę i na pomoc potrzebującym . 1 Wczytując się w treść tych słów pragnę zachęcić nas wszystkich do przeż ywania dni Wielkiego Postu, znaczonych pandemią , w całkowitym zawierzeniu Bogu Ojcu Miłosiernemu. Przesyłam materiały do refleksji osobistej. Nie są to treści konferencji, które chciałam wygłosić, ale myślę, że mogą one być pomocne, aby przeżyć w samotności drogę rekolekcyjną, całkowicie poddając się prowadzeniu Boga, który JEST i panuje nad historią . Bóg panuje nad historią, która tak często by ła i jest znaczona cierpieniem . Myślę, że sens cierpienia można odczytać jedynie w blasku krzyża przez który przemawia prawda o nieuchronnej perspektywie śmierci i w blasku zmartwychwstania , które jest kluczem do pa trzenia na życia z perspektywy wieczności . 1) Z achęcam do zaglądania na stronę internetową Centrum Formacji Duchowej - Salwatorianie : www.cfd.sds.pl , na której znajdują się kró tkie wprowadzenia do medytacji S łowa Bożego na każdy dzień; informacje o „R ozmównicy wsparcia duchowego ” ; i wiele innych pomocy dla rozwoju życia duchowego. 2) Dzielę się również treściami medytacji do poszczególnych stacji drogi krzyżowej . 3) Ponadto zachęcam do obejrzenia świadectwa o ż yciu Chiary Corbella Petrillo, 28 letniej Rzymianki , która zmarła 13 czerwca 2012, a jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2018 roku .  https://youtu.be/P5UnwSVy2_g Życzę w szystkim , abyśmy pośród ni epewności, bólu, może panik, lęku doświadczyli głębokiego spotkania z Jezusem , którem u chcemy ufa ć bezgraniczne. z serdecznym pozdrowieniem s. Katarzyna Renata Kasińska 1 ( 19 - 03 - 2020 ) , https://episkopat.pl/bp - mizinski - wykorzystajmy - ten - czas - na - relacje - z - bogiem - i - pomoc - potrzebujacym .       ROZWAŻANIA DO STACJI DROGI KRZYŻOWEJ autor: sr. Katarzyna Renata KASIŃSKA, Rzym 2020 Stacja I. Pan Jezus skazany na śmierć krzyżową Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył. Piłat CHCĄC ZADOWOLIĆ tłum, uwolnił Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. (Mk 15,15) Piłat doświadczył w sobie przeciwstawnych pragnień, których nie dało się pogodzić. Z jednej strony, nie widział powodu, aby skazać Jezusa na śmierć. Z drugiej strony, nie chciał sprzeciwić się tłumowi. Każda decyzja zakłada: WYBÓR i REZYGNACJĘ. Piłat wiedział, że arcykapłani wydali Jezusa przez zawiść. Znał ich złe intencje. Podjął je dnak decyzję o ubiczowaniu i ukrzyżowaniu Jezusa. Piłat wiedział, że tłum, który krzyczał nie miał w sobie prawdy. On stał przed PRAWDĄ, stał przed JEZUSEM... a jednak pomylił się... W drugim liście św. Pawła do Koryntian, czytamy: Współdziałając z Bogiem... n ie przyjmujcie na próżno Łaski Bożej... Nie dajcie nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono waszej posługi. (2 Kor 6,1.3) Któryś za nas cierpiał rany... Stacja II. Pan Jezus obarczony krzyżem Następnie wyprowadzili Jezusa, aby Go ukrzyżowano. (Mk 15,20) Jezus, konsekwentnie realizował plan odkupienia człowieka. Wziął krzyż chociaż jego ciężar, po ludzku, przerastał Go, a okrucieństwo oprawców wydawało się nie mieć granic. Pozwolił wyprowadzić się poza miasto. Piotr zapytany, na dziedzińcu, przez służącą, czy zna Jezusa, zaprzeczył, mówiąc : Nie wiem i nie rozumiem, co mówisz . Wychodząc na zewnątrz, usłyszał pianie koguta... Przypomniał sobie słowa Jezusa... i wybuchnął płaczem . (Mk 14,66 - 72) Jezus, przygotowywał swoich uczniów na moment Jego śmierci, mówiąc że Syn Człowieczy MUSI wiele wycierpieć, będzie odrzucony... zostanie zabity, ale... zmartwychwstanie. (Łk 9,22) Potem mówił do wszystkich: Jeśli ktoś CHCE iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech... bierze swój krzyż, niech Mnie naśladuje. (Łk 9,23) Syn Człowieczy MUSIAŁ wiele wycierpieć. Człowiek nie MUSI iść za Jezusem , ale jeśli CHCE - MOŻE . JEST WOLNY . MUSZĘ - odzwierciedla rzeczywistość, która jest naturalną konsekwencją decyzji już podjętej. CHCĘ - odzwierciedla dyspozycyjność niezbędną na drodze rozeznawania i podejmowania decyzji. W Księdze Powtórzonego Prawa, czytamy: Patrz! Kładę dziś przed tobą: życie i śmierć... Wybierajcie życie. (Pwt 30,15.19) Stacja III. Pan Jezus upada pod krzyżem Wszyscy pobłądziliśmy... każdy z nas zwrócił się ku własnej drodze, a Pan obarczył Go winami nas wszystkich. (Iz 53,6) Grzechy ludzkości, grzechy całego świata, rzuciły Boga na ziemię. W Księdze proroka Izajasza, czytamy: Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa... i jego grzechy. (Iz 58,1) Jezu, daj mi odwagę by stanąć przed Tobą w prawdzie i pokorze... Ukaż mi grzechy przede mną ukryte, zbadaj me serce, daj mi poznać, czy nie idę złą drogą i wprowadź mnie na drogę życia wiecznego. Stacja IV. Pan Jezus spotyka swoją Matkę W dniu ofiarowania Jezusa, w świątyni, Maryja usłyszała prorocze słowa Symeona, który mówił: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą - a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły ZAMYSŁY SERC WIELU ... (Łk 2,34 - 35) Czym wypełnione jest moje serce? Jakie są moje pragnienia?     Jezu, nauczałeś: Nie ma... nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome... Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła... Tego się bójcie! (Łk 12,2 - 5) Stacja V. Szymon Cyrenejczyk pomaga dźwigać krzyż Panu Jezusowi Prowadząc Jezusa w kierunku Golgoty, spotkali pewnego człowieka, imieniem Szymon. Przymusili go, żeby niósł krzyż Jezusa. (Mt 27,32) Aniołowie nie pojawili się, kiedy Jezus, obarczony ciężarem krzyża, szedł w kierunku Golgoty. Pojawił się człowiek, Szymon. On stał się aniołem. Każdy człowiek może być dla drugiego człowieka aniołem dobroci. Aniołem niosącym pocieszenie i pomoc. Stacja VI. Weronika ociera twarz Panu Jezusowi Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi. Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarz zakrywa. (Iz 53,3) Na krótko przed swoją śmiercią Jezus mówił do uczniów: Syn Człowieczy przyjdzie w chwale, a z Nim wszyscy aniołowie... I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody,... On oddzieli jednych ludzi od drugich... i odezwie się... do tych po prawej stronie: Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie. ... odezwie się i do tych po lewej stronie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie... Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych na jmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście. (Mt 25,31 - 46) Stacja VII. Drugi upadek Pana Jezusa ... Spadła nań chłosta zbawienna dla nas, a w jego ranach jest nasze uzdrowienie. (Iz 53,5) Jezu, patrząc na Ciebie dotykającego twarzą ziemi, razem z prorokiem Izajaszem, pragnę wołać: ... niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje... gdyż hojny jest w przebaczenie. (Iz 55,7 - 8) Stacja VIII . Pan Jezus spotyka kobiety, które zawodziły i płakały nad Nim Jezus zwrócił się do nich: Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną, płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi. (Łk 23,28) Jezu, słuchając Twoich słów, by płakać nad sobą, a nie nad Tobą, razem z psalmistą pragnę wołać: Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą. Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają... (ps. 69,6 - 7)     Stacja IX. Pan Jezus upada po raz trzeci Ugrzęzłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia. (ps. 69,3) Jezu, patrząc na ogrom cierpienia, którego doznajesz przez moje grzechy, razem z psalmistą pragnę wołać: [Boże] wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął... Niechaj mnie nurt wody nie porwie... Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci; wejrzyj na mnie w ogromie Swego miłosierdzia! (ps 69,15 - 17) Stacja X. Pan Jezus z szat obnażony Od stopy nogi do szczytu głowy nie ma w nim części nietkniętej: rany i sińce i opuchnięte pręgi, nie opatrzone ani przewiązane, nie złagodzone oliwą . (Iz 1,6) Jezu, patrząc na poniżenie jakiego doświadczasz, przypominają mi się słowa z Księgi proroka Ezechiela: Jeśli występny porzuci wszystkie swoje grzechy, które popełniał... żyć będzie, nie umrze. A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełnił zło... żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu policzony, ale umrze z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił. (Ez 18,21.24) Stacja XI. Pan Jezus został przybity do krzyża Gdy przyszli na miejsce zwane „Czaszka”, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie (Łk 23,33) Tego dnia ukrzyżowano nie tylko Jezusa, ale i dwóch innych mężczyzn. Łukasz napisał w swojej Ewangelii, że byli oni złoczyńcami. Jezu, przypominają mi się Twoje słowa, które wypowiedziałeś wygłaszając kazanie na Górze: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie, ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych... (Mt 5,44 - 45) Stacja XII. Pan Jezus umiera na krzyżu Gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Dokonało się! I skinąwszy głowę, oddał ducha. (J 19,30) Jezu, rozważając tajemnicę Twojej śmierci powraca mi myśl, NIE DAŁEŚ SIĘ SPROWOKOWAĆ . NIE DAŁEŚ SIĘ SPROWOKOWAĆ tym wszystkim, którzy przechodzili obok krzyża domagając się byś zszedł z niego i wybawił siebie. (por. Mk 15,29 - 37, Mt 27, 39 - 44; Łk 23,35 - 43) W chwili Twojej śmierci, jak opisuje Ewangelista Mateusz, ziemia zadrżał, skały zaczęły pękać, groby się otworzyły, wielu umarłych powstało. Setnik i jego ludzie, którzy trzymali straż przy Tobie widząc tr zęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: Prawdziwie, ten był Synem Bożym. (Mt 27,51 - 54) Jezu, aż trudno uwierzyć, że te wszystkie wydarzenia miały miejsce. Stojąc pod krzyżem nie potrafię wyobrazić sobie tego wszystkiego, czego doświadczyłeś jako człowiek. Jak zaświadczył św. Jan, po Twojej śmierci jeden z żołnierzy przebił Twój bok włócznią i wypłynęła krew i woda. (J 19,34) Tak wypełniły się słowa Pisma: Będą patrzeć na Tego, Którego przebili . (J 19,37) Jezu, patrzę na krzyż i widzę mój grzech, on rani Cię i dzisiaj w Twoim mistycznym ciele jakim jest Kościół. Błagam, obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść z grzechu mojego. (ps. 51,4) Stacja XIII. Zdjęcie z krzyża ciała Pana Jezusa Namiot mój uległ zniszczeniu, wszystkie moje sznury zostały zerwane. Synowie moi odeszli ode mnie, nie ma ich. ( Jr 10,20) Jezu chciałoby się powiedzieć to niesprawiedliwe. Czyniłeś dobro, uzdrawiałeś wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. (Dz 10,38). Dlaczego Twoi oprawcy nie dostąpili łaski nawrócenie? Ale zaraz przypominają mi się Twoje słowa: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze... Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie... wybaczajcie.. (Łk 6,35.36 - 37 )     Stacja XIV. Ciało Pana Jezusa złożone do grobu Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótna i złożył w swoim nowym grobie. (Mt 27,59 - 60) Jezu chciałoby się powiedzieć to niemożliwe, aby ciało Boga zostało złożone w grobie. A jednak to fakt historyczny. Chciałoby się powiedzieć to niemożliwe, aby ciało Boga zostało z nami po wsze czasy pod postacią białej hostii chleba. A jednak to fakt, którego mogę doświadczyć każdego dnia. Im dłużej kontempluję tajemnicę Twojej męki, śm ierci i zmartwychwstania tym mniej pojmuję... Jeszcze raz chcę wsłuchać się w słowa Twojej rozmowy z Ojcem, by móc przyjąć ogrom miłości, którym ogarniasz historię mojego życia, moje dziś, moją przyszłość wraz z wiecznością, gdzie czekasz na mnie. Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa... Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje... Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi... Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno... Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świa ta, ale byś ich ustrzegł od złego... Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą.... za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem... (J 17,1 - 2 6)     Rzym, dnia 19 marca 2020 r.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Księże Arkadiuszu,
ponieważ życie pisze inny scenariusz niż ten zaplanowany na dzień 28-29 marca 2020 i nie będę mogła być z Wami, aby podzielić się refleksją do biblijnego tekstu opisującego spotkanie Jezusa z Samarytanką, dlatego kieruję te kilka słów, aby zapewnić Was wszystkich, że jestem z Wami z darem modlitwy.
Jednocześnie pragnę podziękować pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, ratownikom, diagnostykom laboratoryjnym, personelowi medycznemu oraz kapelanom szpitalnym, wszystkim którzy niosą pomoc potrzebującym za heroizm i poświęcenie w wykonywaniu zadań płynących z powołania, jakim jest Wasza misja realizowana pośród chorych, cierpiących.
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski, bp Artur Miziński, powiedział:
Nasze życie zmieniło się z dnia na dzień.
Jeszcze nie tak dawno uważaliśmy, że porządek świata jest zabezpieczony (…)
Tymczasem okazało się, że wobec koronawirusa człowiek okazał się bezbronnym (…)
Tegoroczny Wielki Post jest szczególny. Istotne, żebyśmy wykorzystali ten trudny czas do pogłębiania relacji z Bogiem przez modlitwę i na pomoc potrzebującym. 1
Wczytując się w treść tych słów pragnę zachęcić nas wszystkich do przeżywania dni Wielkiego Postu, znaczonych pandemią, w całkowitym zawierzeniu Bogu Ojcu Miłosiernemu.
Przesyłam materiały do refleksji osobistej.
Nie są to treści konferencji, które chciałam wygłosić, ale myślę, że mogą one być pomocne, aby przeżyć w samotności drogę rekolekcyjną, całkowicie poddając się prowadzeniu Boga, który JEST i panuje nad historią. Bóg panuje nad historią, która tak często była i jest znaczona cierpieniem. Myślę, że sens cierpienia można odczytać jedynie w blasku krzyża przez który przemawia prawda o nieuchronnej perspektywie śmierci i w blasku zmartwychwstania, które jest kluczem do patrzenia na życia z perspektywy wieczności.
1) Zachęcam do zaglądania na stronę internetową Centrum Formacji Duchowej - Salwatorianie: www.cfd.sds.pl, na której znajdują się krótkie wprowadzenia do medytacji Słowa Bożego na każdy dzień; informacje o „Rozmównicy wsparcia duchowego”; i wiele innych pomocy dla rozwoju życia duchowego.
2) Dzielę się również treściami medytacji do poszczególnych stacji drogi krzyżowej.
3) Ponadto zachęcam do obejrzenia świadectwa o życiu Chiary Corbella Petrillo, 28 letniej Rzymianki, która zmarła 13 czerwca 2012, a jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2018 roku. https://youtu.be/P5UnwSVy2_g
Życzę wszystkim, abyśmy pośród niepewności, bólu, może panik, lęku doświadczyli głębokiego spotkania z Jezusem, któremu chcemy ufać bezgraniczne.
z serdecznym pozdrowieniem
s. Katarzyna Renata Kasińska
1 (19-03-2020), https://episkopat.pl/bp-mizinski-wykorzystajmy-ten-czas-na-relacje-z-bogiem-i-pomoc-potrzebujacym.
ROZWAŻANIA DO STACJI DROGI KRZYŻOWEJ
autor: sr. Katarzyna Renata KASIŃSKA, Rzym 2020
Stacja I. Pan Jezus skazany na śmierć krzyżową
Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Piłat CHCĄC ZADOWOLIĆ tłum, uwolnił Barabasza,
Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. (Mk 15,15)
Piłat doświadczył w sobie przeciwstawnych pragnień, których nie dało się pogodzić.
Z jednej strony, nie widział powodu, aby skazać Jezusa na śmierć.
Z drugiej strony, nie chciał sprzeciwić się tłumowi. Każda decyzja zakłada: WYBÓR i REZYGNACJĘ.
Piłat wiedział, że arcykapłani wydali Jezusa przez zawiść. Znał ich złe intencje.
Podjął jednak decyzję o ubiczowaniu i ukrzyżowaniu Jezusa.
Piłat wiedział, że tłum, który krzyczał nie miał w sobie prawdy.
On stał przed PRAWDĄ, stał przed JEZUSEM… a jednak pomylił się…
W drugim liście św. Pawła do Koryntian, czytamy:
Współdziałając z Bogiem… nie przyjmujcie na próżno Łaski Bożej…
Nie dajcie nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono waszej posługi. (2 Kor 6,1.3)
Któryś za nas cierpiał rany...
Stacja II. Pan Jezus obarczony krzyżem
Następnie wyprowadzili Jezusa, aby Go ukrzyżowano. (Mk 15,20)
Jezus, konsekwentnie realizował plan odkupienia człowieka.
Wziął krzyż chociaż jego ciężar, po ludzku, przerastał Go,
a okrucieństwo oprawców wydawało się nie mieć granic.
Pozwolił wyprowadzić się poza miasto.
Piotr zapytany, na dziedzińcu, przez służącą, czy zna Jezusa, zaprzeczył, mówiąc:
Nie wiem i nie rozumiem, co mówisz.
Wychodząc na zewnątrz, usłyszał pianie koguta… Przypomniał sobie słowa Jezusa…
i wybuchnął płaczem. (Mk 14,66-72)
Jezus, przygotowywał swoich uczniów na moment Jego śmierci, mówiąc że Syn Człowieczy
MUSI wiele wycierpieć, będzie odrzucony… zostanie zabity, ale… zmartwychwstanie. (Łk 9,22)
Potem mówił do wszystkich: Jeśli ktoś CHCE iść za Mną, niech się zaprze samego siebie,
niech… bierze swój krzyż, niech Mnie naśladuje. (Łk 9,23)
Syn Człowieczy MUSIAŁ wiele wycierpieć.
Człowiek nie MUSI iść za Jezusem, ale jeśli CHCE - MOŻE. JEST WOLNY.
MUSZĘ - odzwierciedla rzeczywistość, która jest naturalną konsekwencją decyzji już podjętej.
CHCĘ - odzwierciedla dyspozycyjność niezbędną na drodze rozeznawania i podejmowania decyzji.
W Księdze Powtórzonego Prawa, czytamy: Patrz! Kładę dziś przed tobą:
życie i śmierć… Wybierajcie życie. (Pwt 30,15.19)
Stacja III. Pan Jezus upada pod krzyżem
Wszyscy pobłądziliśmy… każdy z nas zwrócił się ku własnej drodze,
a Pan obarczył Go winami nas wszystkich. (Iz 53,6)
Grzechy ludzkości, grzechy całego świata, rzuciły Boga na ziemię.
W Księdze proroka Izajasza, czytamy:
Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa… i jego grzechy. (Iz 58,1)
Jezu, daj mi odwagę by stanąć przed Tobą w prawdzie i pokorze…
Ukaż mi grzechy przede mną ukryte,
zbadaj me serce, daj mi poznać, czy nie idę złą drogą i wprowadź mnie na drogę życia wiecznego.
Stacja IV. Pan Jezus spotyka swoją Matkę
W dniu ofiarowania Jezusa, w świątyni, Maryja usłyszała prorocze słowa Symeona, który mówił:
Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu,
i na znak, któremu sprzeciwiać się będą - a Twoją duszę miecz przeniknie –
aby na jaw wyszły ZAMYSŁY SERC WIELU... (Łk 2,34-35)
Czym wypełnione jest moje serce? Jakie są moje pragnienia?
Jezu, nauczałeś:
Nie ma… nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw,
ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome…
Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą.
Pokażę wam, kogo się macie obawiać:
bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła… Tego się bójcie! (Łk 12,2-5)
Stacja V. Szymon Cyrenejczyk pomaga dźwigać krzyż Panu Jezusowi
Prowadząc Jezusa w kierunku Golgoty, spotkali pewnego człowieka, imieniem Szymon.
Przymusili go, żeby niósł krzyż Jezusa. (Mt 27,32)
Aniołowie nie pojawili się, kiedy Jezus, obarczony ciężarem krzyża, szedł w kierunku Golgoty.
Pojawił się człowiek, Szymon. On stał się aniołem.
Każdy człowiek może być dla drugiego człowieka aniołem dobroci.
Aniołem niosącym pocieszenie i pomoc.
Stacja VI. Weronika ociera twarz Panu Jezusowi
Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi. Mąż boleści,
oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarz zakrywa. (Iz 53,3)
Na krótko przed swoją śmiercią Jezus mówił do uczniów:
Syn Człowieczy przyjdzie w chwale, a z Nim wszyscy aniołowie…
I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody,…
On oddzieli jednych ludzi od drugich…
i odezwie się… do tych po prawej stronie:
Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego,
weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!
Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie.
… odezwie się i do tych po lewej stronie:
Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!
Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie…
Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych,
tego i Mnie nie uczyniliście. (Mt 25,31-46)
Stacja VII. Drugi upadek Pana Jezusa
… Spadła nań chłosta zbawienna dla nas,
a w jego ranach jest nasze uzdrowienie. (Iz 53,5)
Jezu, patrząc na Ciebie dotykającego twarzą ziemi, razem z prorokiem Izajaszem, pragnę wołać:
… niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania.
Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje…
gdyż hojny jest w przebaczenie. (Iz 55,7-8)
Stacja VIII. Pan Jezus spotyka kobiety, które zawodziły i płakały nad Nim
Jezus zwrócił się do nich: Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną,
płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi. (Łk 23,28)
Jezu, słuchając Twoich słów, by płakać nad sobą, a nie nad Tobą,
razem z psalmistą pragnę wołać:
Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą.
Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają… (ps. 69,6-7)
Stacja IX. Pan Jezus upada po raz trzeci
Ugrzęzłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia. (ps. 69,3)
Jezu, patrząc na ogrom cierpienia, którego doznajesz przez moje grzechy,
razem z psalmistą pragnę wołać:
[Boże] wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął…
Niechaj mnie nurt wody nie porwie…
Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci;
wejrzyj na mnie w ogromie Swego miłosierdzia! (ps 69,15-17)
Stacja X. Pan Jezus z szat obnażony
Od stopy nogi do szczytu głowy nie ma w nim części nietkniętej:
rany i sińce i opuchnięte pręgi, nie opatrzone ani przewiązane, nie złagodzone oliwą. (Iz 1,6)
Jezu, patrząc na poniżenie jakiego doświadczasz,
przypominają mi się słowa z Księgi proroka Ezechiela:
Jeśli występny porzuci wszystkie swoje grzechy, które popełniał… żyć będzie, nie umrze.
A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełnił zło…
żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu policzony,
ale umrze z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił. (Ez 18,21.24)
Stacja XI. Pan Jezus został przybity do krzyża
Gdy przyszli na miejsce zwane „Czaszka”,
ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie (Łk 23,33)
Tego dnia ukrzyżowano nie tylko Jezusa, ale i dwóch innych mężczyzn.
Łukasz napisał w swojej Ewangelii, że byli oni złoczyńcami.
Jezu, przypominają mi się Twoje słowa, które wypowiedziałeś wygłaszając kazanie na Górze:
Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują,
abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie,
ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi,
i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych… (Mt 5,44-45)
Stacja XII. Pan Jezus umiera na krzyżu
Gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Dokonało się! I skinąwszy głowę, oddał ducha. (J 19,30)
Jezu, rozważając tajemnicę Twojej śmierci powraca mi myśl, NIE DAŁEŚ SIĘ SPROWOKOWAĆ.
NIE DAŁEŚ SIĘ SPROWOKOWAĆ tym wszystkim, którzy przechodzili obok krzyża domagając się
byś zszedł z niego i wybawił siebie. (por. Mk 15,29-37, Mt 27, 39-44; Łk 23,35-43)
W chwili Twojej śmierci, jak opisuje Ewangelista Mateusz, ziemia zadrżał,
skały zaczęły pękać, groby się otworzyły, wielu umarłych powstało.
Setnik i jego ludzie, którzy trzymali straż przy Tobie widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo,
zlękli się bardzo i mówili: Prawdziwie, ten był Synem Bożym.(Mt 27,51-54)
Jezu, aż trudno uwierzyć, że te wszystkie wydarzenia miały miejsce.
Stojąc pod krzyżem nie potrafię wyobrazić sobie tego wszystkiego, czego doświadczyłeś jako
człowiek. Jak zaświadczył św. Jan, po Twojej śmierci jeden z żołnierzy przebił Twój bok włócznią
i wypłynęła krew i woda. (J 19,34)
Tak wypełniły się słowa Pisma: Będą patrzeć na Tego, Którego przebili. (J 19,37)
Jezu, patrzę na krzyż i widzę mój grzech, on rani Cię i dzisiaj
w Twoim mistycznym ciele jakim jest Kościół.
Błagam, obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść z grzechu mojego. (ps. 51,4)
Stacja XIII. Zdjęcie z krzyża ciała Pana Jezusa
Namiot mój uległ zniszczeniu, wszystkie moje sznury zostały zerwane.
Synowie moi odeszli ode mnie, nie ma ich. (Jr 10,20)
Jezu chciałoby się powiedzieć to niesprawiedliwe.
Czyniłeś dobro, uzdrawiałeś wszystkich, którzy byli pod władzą diabła. (Dz 10,38).
Dlaczego Twoi oprawcy nie dostąpili łaski nawrócenie?
Ale zaraz przypominają mi się Twoje słowa:
Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze…
Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny.
Nie sądźcie… wybaczajcie.. (Łk 6,35.36-37)
Stacja XIV. Ciało Pana Jezusa złożone do grobu
Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótna i złożył w swoim nowym grobie. (Mt 27,59-60)
Jezu chciałoby się powiedzieć to niemożliwe, aby ciało Boga zostało złożone w grobie.
A jednak to fakt historyczny.
Chciałoby się powiedzieć to niemożliwe, aby ciało Boga zostało z nami po wsze czasy
pod postacią białej hostii chleba. A jednak to fakt, którego mogę doświadczyć każdego dnia.
Im dłużej kontempluję tajemnicę Twojej męki, śmierci i zmartwychwstania tym mniej pojmuję…
Jeszcze raz chcę wsłuchać się w słowa Twojej rozmowy z Ojcem,
by móc przyjąć ogrom miłości, którym ogarniasz historię mojego życia,
moje dziś, moją przyszłość wraz z wiecznością, gdzie czekasz na mnie.
Ojcze, nadeszła godzina.
Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył
i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem
dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś.
A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga,
oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa…
Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata.
Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje…
Ja za nimi proszę, nie proszę za światem,
ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi…
Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno…
Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata,
jak i Ja nie jestem ze świata.
Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego…
Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą….
za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie.
Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem… (J 17,1-26)     Wpr. R.S.  

 

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE ODWOŁANE

sob., 03/21/2020 - 15:46

 Drodzy Medycy
planowane rekolekcje nie odbędą się.
Ks Andrzej Muszala i Siostra Katarzyna Kasińska przekażą nam teksty do rozważań.
Umieszczone będą na www.kdsz.pl .
Proszę o skorzystanie z Nich w przygotowaniu do Paschy Jezusa.
Proszę o modlitewną łączność w dniach 28 i 29 marca.
S Katarzyna będzie trwała na Adoracji Jezusa w N S o godz 17.
Bardzo Wam dziękuje za Wasza Służbę.
Zapewniam o modlitwie.
Ks Arek - Krajowy Duszpasterz Służby Zdrowia.


Wpr. R.S.

 

11.03.2020 Wspólna modlitwa o beatyfikację sł.b. Stanisławy Leszczyńskiej

wt., 03/17/2020 - 18:45

 

11.03.2020 Wspólna modlitwa o beatyfikację sł.b. Stanisławy Leszczyńskiej 12 marca 2020 Spotkania

11.03.2020  w rocznicę narodzin dla nieba polskiej położnej sł. b. Stanisławy Leszczyńskiej  piel. Krystyna Starosta, Prezes KSPiPP  i  członkini Mariola Sienkiewicz położna zaprosiły stowarzyszenie lekarzy,  pielęgniarek i położnych do  kaplicy Niepokalanego Poczęcia NMP na ul, Radnej 14,     W miejscu pierwszych spotkań KSLP OM i aktualnym dla KSPiPP , Krajowy  Duszpasterz Służby Zdrowia Ks. Arkadiusz Zawistowski wspólnie z ks .Józefem Jachimczakiem, pierwszym duszpasterzem OM KSLP  oraz  kapelanami koncelebrowali o  godz. 18:00 Mszę św. ,z udziałem całego Środowiska Medycznego, w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej, położnej z Oświęcimia,która miała odwagę uratować 3000 dzieci urodzonych w obozie hitlerowskim. Dołączono także intencję za zmarłego 10.03.2020 śp. prof. dr hab. n.med. Stanisława Lufta. 91924-2020) Sługa Boża Stanisława Leszczyńska jest dla nas pielęgniarek i położnych wzorem do naśladowania zwłaszcza w obecnych czasach,gdzie tak wielu nie ma poszanowania dla życia.

   

     Bezpośrednio po Mszy św. położna Mariola Sienkiewicz przedstawiła sylwetkę kandydatki na ołtarze sł. b. Stanisławy Leszczyńskiej w autorskiej prelekcji:

cz.1.

Odtwarzacz muzyki       00:00   00:00   Używaj strzałek do góry/do dołu aby zwiększyć lub zmniejszyć głośność.      

 

cz.2.

Odtwarzacz muzyki       00:00   00:00   Używaj strzałek do góry/do dołu aby zwiększyć lub zmniejszyć głośność.      

Po wspólnej modlitwie lekarze, pielęgniarki, położne i kapłani zebrali się przy stole rozmawiając na temat współczesnych zagrożeń życia i  sposobów jego ochrony. Obecny był Ks. Józef Jachimczak , który po śmierci bł.ks Jerzego Popiełuszki w 1984 r opiekował się Warszawską Służbą Zdrowia,  (wyznaczony dekretem Prymasa Glempa) oraz był powołany 17.X.1996 r. przez KEP na Krajowego Duszpasterza Służby Zdrowia. W rozmowach uczestniczył takze obecny Duszpasterz Krajowy ks .Arkadiusz Zawistowski oraz  dr Anna Gręziak, Prezes honorowy i jedna  z założycielek KSLP w Częstochowie 11.02.1984 r.  

    Szczególnym gościem spotkania  była zasłużona dla ochrony życia pani Maria Bienkiewicz z Fundacji „Nazaret”(powołanej do niestrudzonej i niezwykle trudnej służby kobietom, które cierpią z powodu dokonanej aborcji.)  oraz Prezes OM KSLP prof dr hab.n.med.Bogdan Chazan , obecnie Dyrektor Medyczny MaterCare International (organizacją katolickich pracowników służby zdrowia zajmujących się opieką nad matkami i dziećmi. Misją MCI jest realizacja dzieła Evangelium Vitae (Ewangelii życia) poprzez poprawę życia i zdrowia matek i dzieci, zarówno urodzonych, jak i nienarodzonych, poprzez nowe inicjatywy służby, szkolenia, badań i rzecznictwa mające na celu ograniczenie tragizmu poziomy aborcji na całym świecie oraz śmiertelność matek i okołoporodowych, zachorowalność w krajach rozwijających się.)

 Nie zabrakło modlitwy przy stole i błogosławieństwa na dalszy trud pracy z pacjentami   

 

Wprowadzone informacje pochodzą ze strony internetowej kslpmazowsze.pl - zgoda p. dr Grażyna Rybak.

Wpr. R.S.

 

 

PODZIĘKOWANIA DLA PRACOWNIKÓW SŁUŻBY ZDROWIA

wt., 03/17/2020 - 04:16

Warszawa, 16 marca 2020 roku

Szanowni Państwo,

Drodzy Pracownicy placówek medycznych,

Urzędnicy wszystkich szczebli administracji państwowej i samorządowej, związani z ochroną zdrowia,

Wszyscy, którzy w tym trudnym czasie posługujecie chorym,

 

w pierwszych dniach marca rozpoczęliśmy w Polsce bezpośrednią batalię, walkę z zagrożeniem wywołanym przez światową pandemię koronawirusa. Wprost lub pośrednio dotyka ona każdego z nas, odciska się na wielu płaszczyznach życia osobistego i społecznego.

Pierwszymi, którzy muszą stawić jej czoła, jesteście Wy – lekarze, pielęgniarki, położne, ratownicy medyczni, farmaceuci, diagności laboratoryjni, sanitariusze oraz kapelani. Każdego dnia, w nieustannej gotowości do niesienia pomocy, stajecie na pierwszej linii, najbliżej dotkniętych koronawirusem chorych i zagrożonych zarażeniem pacjentów. Tą drogą pragnę serdecznie podziękować każdemu z Was za oddaną, profesjonalną służbę, za codzienną odwagę trwania na Waszych stanowiskach. Wiem, że niesiecie w sercach niepokój, wiele obaw, ale wiem także, że jesteście ludźmi nadziei, która służy do końca, a waszą siłą jest zespołowe działanie.

Jako Przewodniczący Zespołu ds. Służby Zdrowia KEP, wraz z Krajowym Duszpasterstwem Służby Zdrowia, w imieniu własnym, Diecezjalnych Duszpasterzy Służby Zdrowia i wszystkich kapelanów posługujących wraz z Wami w placówkach medycznych, pragniemy zapewnić o naszym duchowym wsparciu i solidarności z Wami. Codziennie włączamy Wasze życie osobiste, pracę, przeżywane obawy, rodzące się trudności w sprawowaną Ofiarę Eucharystyczną. Prosimy, aby Jezus nadał sens zbawczy Waszemu trudowi. Polecamy Was też Matce Bożej z Lourdes, która jest uzdrowieniem chorych i wspomożycielką wiernych, zawierzamy wstawiennictwu świętych lekarzy i pielęgniarek.

Równie serdeczne podziękowania i zapewnienie o gorącej modlitwie kierujemy do pracowników Ministerstwa Zdrowia i Głównego Inspektora Sanitarnego oraz podległych im jednostek. Otrzymujemy od Was informacje, że podobnie jak pracownicy placówek medycznych jesteście wyczerpani, ale tak jak oni zdeterminowani do świadczenia pomocy.

Niech święci Jan Paweł II i matka Teresa z Kalkuty oraz błogosławieni ks. Jerzy Popiełuszko i Hanna Chrzanowska orędują za Wami, upraszając przede wszystkim łaskę zdrowia, dar mądrości i siłę wytrwania.

Z pasterskim błogosławieństwem


                                                                                                                                                                                                  + Romuald Kamiński                      

Przewodniczący Zespołu ds. Służby Zdrowia KEP

          Ks. Arkadiusz Zawistowski

Krajowy Duszpasterz Służby Zdrowia


Wpr. R.S.

STANISŁAWA LESZCZYŃSKA - KONFERENCJA 3 MARCA 2020 R.

wt., 02/04/2020 - 21:56

 

ZAPROSZENIE na Mszę Świętą w intencji beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej.   adres do rejestracji na Konferencję  csr@csr.org.pl    proszę wpisać nazwę: zgłoszenie konferencji Stanisława Leszczyńska   w treści : imię i nazwisko, dokładny adres z numerem kodu i numer telefonu     ps.  1.prośba do naszych Koleżanek by na Mszę Świętą ubrać CZEPKI.          2. Organizator nie zapewnia obiadu.           Do  23 lutego 2020 r. prośba o przesłanie na adres abcrodzenia@o2.pl zamówienia obiadu.             (wegetariański czy zwykły) Imię i nazwisko adres i telefon.

 

 Wpr. R.S.

 

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE DLA ŚRODOWISKA MEDYCZNEGO - 2020 R.

pon., 02/03/2020 - 23:48

Rekolekcje wielkopostne dla Środowiska medycznego odbędą się:

25-27 marca 2020 u s. Wizytek (ks. prof. Andrzej Muszala) o godz. 18:00

28-29 marca 2020 w Auli Katedry św. Floriana o godz. 17:00


Wpr. R.S.

 

XXVIII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2020 r. - UROCZYSTOŚCI

pon., 02/03/2020 - 23:09

XXVIII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2020 r. - UROCZYSTOŚCI

Duszpasterz Krajowy Służby Zdrowia, zaprasza

9.02.2020 - na Mszę św. o godz. 9: 00 w intencji chorych, w Bazylice Świętego Krzyża w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 3,

11.02 2020 – na Mszę św. o godz. 15:00, z okazji Światowego Dnia Chorego w Kaplicy św. Matki Teresy z Kalkuty w Szpitalu Bródnowskim, sprawowana przez bp. Romualda Kamińskiego i Krajowego Duszpasterza Służby Zdrowia ks. Arkadiusza Zawistowskiego, miejscowego kapelana

Duszpasterz Warszawskiej Służby Zdrowia ks. Władysław Duda zaprasza;

10.02.2020 o godz. 11:00 w Pałacu Staszica na Promocję Orędzia Papieskiego na XXVIII Światowy Dzień Chorego Tegoroczne orędzie papieskie zatytułowane zostało przez Papieża Franciszka cytatem z Ewangelii św. Mateusza: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię» (Mt 11, 28)  

19.02.2020 o godz. .18:30 Msza św. i po niej spotkanie KSLP w Kościele Świętego Zygmunta pt. Komentarz do Orędzia papieskiego - zaproponuje kapelan szpitala na Banacha ks. dr filol. Mariusz Bernyś. 

 

 Wpr. R.S.

 

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXVIII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2020 r.

pon., 02/03/2020 - 21:27

 

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA XXVIII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2020 r.

11 lutego 2020 r.

«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię» (Mt 11, 28)

Drodzy bracia i siostry,

1. Słowa Jezusa: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię» (Mt 11,28) wskazują na tajemniczy kierunek łaski, która objawia się ludziom prostym i daje wytchnienie utrudzonym i zmęczonym. Słowa te są wyrazem  solidarności Syna Człowieczego wobec ludzkości dotkniętej smutkiem i cierpieniem. Jakże wiele osób cierpi w ciele i na duchu! Jezus Chrystus wzywa wszystkich, aby pójść do Niego: «przyjdźcie do mnie» i obiecuje ulgę i wytchnienie. «Kiedy Jezus to mówi, ma przed oczyma ludzi, których spotyka każdego dnia na drogach Galilei: wielu ludzi prostych, ubogich, chorych, grzeszników, znajdujących się na marginesie społeczeństwa z powodu ciężaru prawa i opresyjnego systemu społecznego… Ludzie ci zawsze uganiali się za Nim, aby słuchać Jego słowa — słowa, które dawało nadzieję!» (Anioł Pański, 6 lipca 2014).

W XXVIII Światowy Dzień Chorego, Jezus kieruje zaproszenie do chorych, uciśnionych i biednych, którzy wiedzą, że zależą całkowicie od Boga i, dotknięci ciężarem próby, potrzebują uzdrowienia. Osobom przeżywającym przygnębienie z powodu swojej sytuacji słabości i bólu Jezus Chrystus nie narzuca przepisów prawa, ale oferuje swoje miłosierdzie czylisamego siebie jako odnawiającą moc. Jezus patrzy na poranione człowieczeństwo. On ma oczy, które widzą i które zauważają, gdyż patrzą głęboko, nie rozglądają się obojętnie, lecz zatrzymują się i akceptują całego człowieka, każdego z jego stanem zdrowia, nie odrzucając nikogo, zapraszając każdego do wejścia w Jego życie, aby doświadczyć łagodności. 

2. Dlaczego Jezus Chrystus żywi te uczucia? Ponieważ On sam uczynił się słabym, doświadczając ludzkiego cierpienia i otrzymując następnie pokrzepienie od Ojca. Faktycznie tylko ten, kto osobiście przeżywa to doświadczenie, będzie potrafił pocieszyć drugiego. Istnieje kilka poważnych form cierpienia: choroby nieuleczalne i przewlekłe, choroby psychiczne, schorzenia wymagające rehabilitacji lub opieki paliatywnej, różne niepełnosprawności, choroby wieku dziecięcego i podeszłego… Wobec nich czasami brakuje człowieczeństwa, dlatego konieczne jest spersonalizowanie podejścia do pacjenta, dodając do leczeniatakżeopiekę w celu integralnego uzdrowienia człowieka. W chorobie czuje on bowiem, że zagrożona jest nie tylko jego integralność fizyczna, ale także wymiar relacyjny, intelektualny, uczuciowy i duchowy; i dlatego oprócz terapii oczekuje wsparcia, troskliwości, uwagi… jednym słowem miłości.Ponadto obok człowieka chorego jest jego rodzina, która cierpi i również potrzebuje pociechy i bliskości.

3. Drodzy chorzy bracia i siostry, wasza choroba stawia was w szczególny sposób pośród owych, “utrudzonych i obciążonych”, którzy przyciągają wzrok i serce Jezusa. Stąd wychodzi światło, które oświeca wasze chwile ciemności i nadzieja wobec waszego zniechęcenia. Jezus zaprasza was, abyście przyszli do Niego: «Przyjdźcie». W Nim bowiem niepokoje i pytania, które rodzą się w tej waszej “nocy” ciała i ducha, znajdą siłę do ich pokonania. Tak, Chrystus nie dał nam recept, ale swoją męką, śmiercią i zmartwychwstaniem uwalnia nas od ucisku zła.

W tym stanie na pewno potrzebujecie miejsca, aby się pokrzepić. Kościół chce być coraz bardziej i lepiej “gospodą“ Dobrego Samarytanina, którym jest Chrystus (por. Łk 10, 34), to znaczy domem, w którym można znaleźć Jego łaskę, wyrażającą się w gościnności, w akceptacji, w podniesieniu na duchu. W tym domu będziecie mogli spotkać ludzi, którzy, uzdrowieni miłosierdziem Bożym ze swojej słabości, będą umieli pomóc wam nieść krzyż, tworząc z własnych ran szczeliny, poprzez które ponad swoją chorobą można dostrzec horyzont i otrzymać światło i powietrze dla waszego życia.

W to dzieło przynoszenia ulgi chorym braciom wpisuje się działalność pracowników służby zdrowia: lekarzy, pielęgniarek, personelu pomocniczego, administracji placówek sanitarnych, wolontariuszy, którzy, wykonując swoje zadania zgodnie z kompetencjami, pozwalają odczuć obecność Chrystusa, który ofiaruje pociechę i troszczy się o chorą osobę, opatrując jej rany. Jednakże również oni są mężczyznami i kobietami nie pozbawionymi własnych słabości czy chorób. W odniesieniu do nich mają szczególne znaczenie słowa, że «otrzymawszy pokrzepienie i pocieszenie Chrystusa, jesteśmy z kolei wezwani, aby stać się pokrzepieniem i pocieszeniem dla naszych braci, poprzez postawę łagodności i pokory na wzór Mistrza» (Anioł Pański, 6 lipca 2014).

4. Drodzy pracownicy służby zdrowia, każda interwencja diagnostyczna, prewencyjna, terapeutyczna, badawcza, lecznicza i rehabilitacyjna skierowana jest do osoby chorego, gdzie rzeczownik “osoba” zawsze pojawia się przed przymiotnikiem “chory”.Dlatego wasze działanie niech będzie stale nakierowane na godność i życie człowieka, bez jakiejkolwiek zgody na działania o charakterze eutanazji, wspomaganego samobójstwa, zaprzestania podtrzymywania życia, nawet wtedy, gdy stan choroby jest nieodwracalny.

W obliczu sytuacji krytycznych i możliwej porażki nauk medycznych wobec przypadków klinicznych coraz bardziej problematycznych i wobec niekorzystnych diagnoz, jesteście wezwani do otwarcia się na wymiar transcendentny, który może ukazać najgłębszy sens waszej profesji. Pamiętamy, że życie jest święte i należy do Boga, dlatego jest nienaruszalne i nietykalne (por. Instr. Donum vitae, 5; Enc. Evangelium vitae, 29-53). Życie ma być przyjmowane, chronione, szanowane i trzeba mu służyć od jego zaistnienia aż do śmierci: domagają się tego zarówno rozum, jak i wiara w Boga autora życia. W niektórych przypadkach sprzeciw sumienia pozostaje dla was koniecznym wyborem, aby pozostać wiernymi waszemu „tak” dla życia i osoby. W każdym razie wasz profesjonalizm ożywiany chrześcijańską miłością, będzie najlepszą formą służby wobec podstawowego prawa człowieka, jakim jest prawo do ​​życia. Nawet wówczas, kiedy nie będziecie w stanie wyleczyć, zawsze będziecie mogli otoczyć opieką za pomocą gestów i procedur, które przynoszą ulgę i wytchnienie pacjentowi.

Niestety, w niektórych kontekstach wojny czy konfliktu zbrojnego atakuje się personel medyczny i placówki, które zajmują się przyjmowaniem i leczeniem chorych. W niektórych miejscach również władza polityczna próbuje manipulować pomocą medyczną na swoją korzyść, ograniczając autonomię prawną przysługującą profesji medycznej. W rzeczywistości, atakowanie tych, którzy poświęcają się służbie cierpiącym członkom społeczeństwa, nikomu nie przynosi pożytku.

5. W tym XXVIII Światowym Dniu Chorych myślę o wielu braciach i siostrach, którzy na całym świecie nie mają dostępu do leczenia, ponieważ żyją w biedzie. Zwracam się zatem do instytucji opieki zdrowotnej i rządów wszystkich krajów świata, aby mając na uwadze aspekt ekonomiczny, nie zaniedbywały sprawiedliwości społecznej. Ufam, że łącząc zasady solidarności i pomocniczości, zostanie podjęta współpraca dla zapewniania wszystkim dostępu do odpowiedniej opieki medycznej w celu ochrony i odzyskiwania zdrowia. Z serca dziękuję wolontariuszom, którzy oddają się służbie chorym, uzupełniając w wielu przypadkach braki strukturalne i odzwierciedlając poprzez gesty czułości i bliskości obraz Chrystusa Dobrego Samarytanina.

Najświętszej Maryi Pannie, Uzdrowieniu Chorych, zawierzam wszystkich, którzy dźwigają ciężar choroby wraz z ich rodzinami, a także wszystkich pracowników służby zdrowia. Wszystkich z czułością zapewniam o bliskości w modlitwie i z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.

Watykan, 3 stycznia 2020 r.,
we wspomnienie Najświętszego Imienia Jezus

Franciszek

Wpr. R.S.