Konferencja Episkopatu Polski

Subskrybuj Kanał Konferencja Episkopatu Polski Konferencja Episkopatu Polski
Konferencja Episkopatu Polski
Zaktualizowano: 1 godzina 35 minut temu

Komunikat Nuncjatury Apostolskiej dotyczący procesu kanonicznego karno-administracyjnego wobec bp. Jana Szkodonia

pt., 07/23/2021 - 12:00

Działając na podstawie obowiązujących przepisów prawa kanonicznego, Stolica Apostolska – w następstwie formalnego zgłoszenia – przeprowadziła proces karno-administracyjny dotyczący rzekomego wykorzystania seksualnego osoby małoletniej przez bp. Jana Szkodonia.

Po dokładnej analizie zebranych materiałów dowodowych i po przesłuchaniu powołanych świadków, wina bp. Jana Szkodonia nie została udowodniona (non constat).

W toku postępowania stwierdzono natomiast nierozważne zachowanie bp. Jana Szkodonia wobec małoletniej, polegające na przyjmowaniu jej w prywatnym mieszkaniu bez obecności jej rodziców, pozostających od lat w znajomości z biskupem.

W związku z powyższym, bp. Janowi Szkodoniowi została wymierzona pokuta, polegająca na trzymiesięcznych rekolekcjach zamkniętych, poświęconych na refleksję i modlitwę. Biorąc pod uwagę, że od lutego 2020 r. bp Jan Szkodoń przebywał w odosobnieniu, należy stwierdzić, że powyższą pokutę już odbył.

Akta procesu karno-administracyjnego zostały przekazane do Stolicy Apostolskiej. Na forum kanonicznym sprawę należy uznać za zakończoną, a dekret karny za prawomocny. Osoby zainteresowane zostały odpowiednio poinformowane o zakończeniu procesu kanonicznego.

Warszawa, 23 lipca 2021 r.

Komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce

pt., 07/23/2021 - 12:00

Po dokładnej analizie zebranych materiałów dowodowych i po przesłuchaniu powołanych świadków, wina bp. Jana Szkodonia nie została udowodniona – czytamy w komunikacie Nuncjatury Apostolskiej z dn. 23 lipca br.

„W toku postępowania stwierdzono natomiast nierozważne zachowanie bp. Jana Szkodonia wobec małoletniej, polegające na przyjmowaniu jej w prywatnym mieszkaniu bez obecności jej rodziców, pozostających od lat w znajomości z biskupem” – podaje komunikat.

Bp. Szkodoniowi została wymierzona pokuta, polegająca na trzymiesięcznych rekolekcjach zamkniętych, poświęconych na refleksję i modlitwę. „Biorąc pod uwagę, że od lutego 2020 r. bp Jan Szkodoń przebywał w odosobnieniu, należy stwierdzić, że powyższą pokutę już odbył” – czytamy w komunikacie Nuncjatury Apostolskiej.

BP KEP

Publikujemy pełną treść komunikatu:

Komunikat Nuncjatury Apostolskiej
dotyczący procesu kanonicznego karno-administracyjnego
wobec bp. Jana Szkodonia

Działając na podstawie obowiązujących przepisów prawa kanonicznego, Stolica Apostolska – w następstwie formalnego zgłoszenia – przeprowadziła proces karno-administracyjny dotyczący rzekomego wykorzystania seksualnego osoby małoletniej przez bp. Jana Szkodonia.

Po dokładnej analizie zebranych materiałów dowodowych i po przesłuchaniu powołanych świadków, wina bp. Jana Szkodonia nie została udowodniona (non constat).

W toku postępowania stwierdzono natomiast nierozważne zachowanie bp. Jana Szkodonia wobec małoletniej, polegające na przyjmowaniu jej w prywatnym mieszkaniu bez obecności jej rodziców, pozostających od lat w znajomości z biskupem.

W związku z powyższym, bp. Janowi Szkodoniowi została wymierzona pokuta, polegająca na trzymiesięcznych rekolekcjach zamkniętych, poświęconych na refleksję i modlitwę. Biorąc pod uwagę, że od lutego 2020 r. bp Jan Szkodoń przebywał w odosobnieniu, należy stwierdzić, że powyższą pokutę już odbył.

Akta procesu karno-administracyjnego zostały przekazane do Stolicy Apostolskiej. Na forum kanonicznym sprawę należy uznać za zakończoną, a dekret karny za prawomocny. Osoby zainteresowane zostały odpowiednio poinformowane o zakończeniu procesu kanonicznego.

Warszawa, 23 lipca 2021 r.

Niedziela 25 lipca Dniem solidarności z poszkodowanymi w nawałnicach

pt., 07/23/2021 - 10:13

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki w ubiegłym tygodniu zaapelował o modlitwę i ofiary na rzecz poszkodowanych w nawałnicach w Polsce, Niemczech, Belgii i Holandii. W niedzielę 25 lipca odbędą się zbiórki funduszy w parafiach. Zebrane środki zostaną przekazane potrzebującym za pośrednictwem Caritas Polska.

W ostatnich dniach jesteśmy świadkami wielu ludzkich dramatów wywołanych gwałtownymi burzami i powodziami, zarówno w naszej ojczyźnie, jak i w Niemczech, Belgii i Holandii. Wiele rodzin straciło dobytek całego życia, a media donoszą o ofiarach śmiertelnych oraz o osobach zaginionych, zwłaszcza w Niemczech. Jako Kościół w Polsce pragniemy wesprzeć poszkodowanych naszą modlitwą oraz ofiarą. Błagajmy Boga o nadzieję, dla tych, którzy ucierpieli oraz o ducha solidarności, troski i współodpowiedzialności dla wszystkich ludzi dobrej woli, mogących przyjść z pomocą poszkodowanym” – napisał abp Stanisław Gądecki.

Do apelu Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski przyłączyła się Caritas Polska, uruchamiając zbiórkę SMS-ową. Środki na pomoc dla poszkodowanych w nawałnicach można przekazywać również na konto organizacji lub za pomocą formularza na stronie internetowej (szczegóły poniżej).

– Chcemy, w duchu chrześcijańskiej solidarności, przyjść z pomocą tym, którzy ucierpieli w Polsce, w Holandii, w Niemczech, Belgii – przypominając, że kiedy my potrzebowaliśmy pomocy po wielkich powodziach w roku 1997 i 2005, nasi bracia z tych krajów nieśli nam pomoc bardzo efektywnie i bardzo hojnie – podkreśla Jarosław Bittel, zastępca dyrektora Caritas Polska.

– Wszyscy jesteśmy wstrząśnięci rozmiarem zniszczeń. Nieszczęście przyszło zupełnie nieoczekiwanie, wielu ludzi zostało z niczym. Ale ogromna solidarność i chęć pomocy dodają nam odwagi – zapewnia Peter Neher, prezes Niemieckiego Związku Caritas, komentując wydarzenia ostatnich dni.

Pomóc można:

  • przekazując darowiznę za pośrednictwem strony caritas.pl/formularz (cel: Ulewy)
  • wpłacając dowolną kwotę na konto 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384, z dopiskiem ULEWY
  • wysyłając SMS o treści ulewy pod numer 72052 (koszt 2,46 z VAT)

Caritas Polska

Fot. Caritas Polska

Życzenia Sekretarza Generalnego Episkopatu na Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych

pt., 07/23/2021 - 06:00

Odwagi i siły do radosnego realizowania swojego powołania oraz pełni życia życzył sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Artur Miziński z okazji zbliżającego się Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych. Decyzją Ojca Świętego Franciszka będzie on obchodzony po raz pierwszy w niedzielę 25 lipca.

Sekretarz Generalny Episkopatu w specjalnym nagraniu wideo życzy wszystkim osobom starszym, aby, mimo ograniczeń wynikających z wieku i życiowych doświadczeń, mogły żyć pełnią życia.

Episkopat News · Bp Miziński na Dzień Dziadków i Osób Starszych

„Drodzy, Babcie, Dziadkowie i wszystkie Osoby Starsze, życzę Wam dużo odwagi i siły, abyście mogli z radością w sercu realizować piękne powołanie i byście byli szczęśliwi” – powiedział bp Miziński. Nawiązując do papieskiego orędzia na ich święto, życzył, by osoby starsze spotykały na swoich drogach życia, w różnych osobach, anioły, które będą dla nich świadectwem bliskości Pana Boga. „Dzięki ich obecności poznacie, że Bóg jest i troszczy się o Was każdego dnia z wielką miłością i czułością. Niech ta obecność i Jego błogosławieństwo będą dla Was źródłem siły, radości i pokoju” – podkreślił sekretarz generalny Episkopatu.

BP KEP

Publikujemy pełny tekst życzeń:

W ostatnią niedzielę lipca – decyzją Ojca Świętego Franciszka – w całym Kościele obchodzimy – w tym roku po raz pierwszy – Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych. Z tej okazji chciałbym życzyć wszystkim osobom starszym, wszystkim Babciom i Dziadkom – czy to tym prawdziwym czy też „przyszywanym”, aby, mimo pewnych ograniczeń wynikających z wieku i życiowych doświadczeń, żyli pełnią życia.

Drodzy, Babcie, Dziadkowie i wszystkie Osoby Starsze, życzę Wam dużo odwagi i siły, abyście mogli z radością w sercu realizować to piękne powołanie i byście byli szczęśliwi. Życzę Wam też, byście spotykali na swoich drogach życia, w różnych osobach, anioły, które będą dla Was świadectwem bliskości Pana Boga. Dzięki ich obecności poznacie, że On jest i troszczy się o Was każdego dnia z wielką miłością i czułością. Niech ta obecność i Jego błogosławieństwo będą dla Was źródłem siły, radości i pokoju. Wszystkiego co najlepsze! Szczęść Boże!

Zobacz też: Orędzie Ojca Świętego Franciszka

23-24 lipca: V Kongres Ruchu „Europa Christi” z udziałem Przewodniczącego Episkopatu

śr., 07/21/2021 - 12:30

W dniach 23-24 lipca br. będzie miał miejsce V Kongres Ruchu „Europa Christi” i Spotkanie Akcji Katolickiej Diecezji Ełckiej. Spotkanie w Pokamedulskim Klasztorze w Wigrach odbędzie się pod hasłem: „W służbie Narodu – w oczekiwaniu na beatyfikację Prymasa Tysiąclecia”.

PLAN KONGRESU:

23 lipca

16.00 Otwarcie

– Ks. dr Jacek Nogowski (prezes Fundacji Wigry Pro)

– Ks. prof. dr hab. Mirosław Sitarz (kierownik Katedry Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego)

– Abp Stanisław Gądecki (Przewodniczący KEP)

Sesja I

16.30 Ks. dr hab. Mirosław Kowalczyk, prof. KUL, Teologiczny wymiar historii narodu polskiego w nauczaniu św. Jana Pawła II

17.00 Ks. dr Jacek Nogowski (UKSW), Wspólnota Kościoła budowana przez communio i communicatio

17.30 Ks. prof. dr hab. Mirosław Sitarz (KUL), Kościół w służbie zbawczej Narodu według Wyszyńskiego

18.00 Ks. dr Jarosław Krzewicki (Papieski Uniwersytet Angelicum), Prymasostwo w służbie Narodu według Prymasa Tysiąclecia

18.30 Dyskusja

24 lipca

09.00 Msza Święta pod przewodnictwem JE Abpa Stanisława Gądeckiego

10.00 Koncert Trio A’tre

Sesja II

10.30 Dr hab. Sebastian Skuza (Ministerstwo Finansów), Nowy ład polski w służbie Narodu

11.00 Ks. dr Ryszard Sawicki (UWM), Kameduli w służbie Narodu

11.30 Dr Tomasz Naruszewicz (PWSZ w Suwałkach), Bohaterowie Suwalszczyzny

12.00 Dr Jarosław Schabieński (Oddziałowe Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa w Białymstoku), Piłsudski i jego rola w odzyskiwaniu niepodległości przez Polskę

12.30 Dyskusja

12.45 Przerwa

Sesja III

13.00 Ks. prof. dr hab. Józef Krukowski (PAN), Wkład Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego w normalizację stosunków między Państwem a Kościołem w Polsce po II wojnie światowej

13.30 Mgr Paweł Robak (KUL), Troska Kardynała Wyszyńskiego o osoby niepełnosprawne

14.00 Dr Agnieszka Romanko (KUL), „Ludzie pióra” w służbie Narodu według Wyszyńskiego

14.30 Dyskusja

14.45 Zakończenie

Organizatorzy:

Fundacja „Myśląc Ojczyzna”

Fundacja Wigry Pro

Akcja Katolicka Parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Wigrach

Program „Niepodległa” na lata 2017-2022

Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego KUL

Patronat Medialny: Tygodnik Katolicki „Niedziela”; Martyria

Kongres będzie transmitowany on-line na stronie internetowej niedziela.pl

niedziela.pl / BP KEP

Fot. niedziela.pl

Bp Bronakowski: Oby sierpień 2021 roku stał się przełomowym w drodze naszego narodu ku trzeźwości

wt., 07/20/2021 - 13:16

Na progu sierpnia, miesiąca abstynencji, trzeba na nowo zastanowić się nad przyczynami problemów uzależnień, zwłaszcza od alkoholu, które tak boleśnie ranią nasze społeczeństwo – czytamy w Apelu Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych na sierpień – miesiąc abstynencji 2021, podpisanym przez jego przewodniczącego bp Tadeusza Bronakowskiego.

„W naszej Ojczyźnie z wielkim niepokojem zauważamy, że dla milionów ludzi najważniejszym +pokarmem+ stają się śmiercionośne substancje toksyczne lub nałogowe czynności, których powtarzanie prowadzi do śmierci” – czytamy w Apelu.

Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych podkreślił, że jako uczniowie Jezusa wszyscy jesteśmy powołani i zobowiązani do bycia apostołami trzeźwości. „Jesteśmy wezwani do codziennej modlitwy o trzeźwość nas samych, naszych bliskich, naszego Narodu. Jesteśmy też zobowiązani do odważnego dawania świadectwa, że życie w trzeźwości jest błogosławione” – napisał.

Odwołując się do rychłej beatyfikacji sługi Bożego kard. Wyszyńskiego, bp Bronakowski zaznaczył, że sprawa trzeźwości była dla niego niezwykle istotna, „gdyż miał pełną świadomość jej roli w zachowaniu wiary w narodzie, w obronie polskości i w kształtowaniu pomyślnej przyszłości Polski”.

BP KEP

Publikujemy pełny tekst Apelu:

 

Apel Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

na sierpień – miesiąc abstynencji 2021

  1. „Zgromadzeni na świętej wieczerzy

Kolejny już rok duszpasterski Kościół w Polsce poświęca prawdzie, że Eucharystia daje życie. Przyjmując z wiarą tę wielką tajemnicę gromadzimy się na świętej wieczerzy, aby słuchać Słowa Bożego i karmić się Ciałem i Krwią Zbawiciela.

Dzisiejsze pierwsze czytanie z Księgi Wyjścia przypomina nam niezwykłe wydarzenie, kiedy to Bóg zesłał szemrzącym na pustyni Izraelitom cudowny pokarm z nieba. Ten pokarm, manna, stał się zapowiedzią Eucharystii. O niej to dzisiaj mówi sam Zbawiciel: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”. Z tego wielkiego daru miłości, jaki daje nam Jezus Chrystus w Eucharystii, chcemy jak najczęściej korzystać. Zdajemy bowiem sobie sprawę, że żaden pokarm ziemski nie jest w stanie nasycić naszej duszy i otworzyć nas na dar życia wiecznego. Może to sprawić tylko Eucharystia.

Niestety, także w naszej Ojczyźnie z wielkim niepokojem zauważamy, że dla milionów ludzi najważniejszym „pokarmem” stają się śmiercionośne substancje toksyczne lub nałogowe czynności, których powtarzanie prowadzi do śmierci.

Na progu sierpnia, miesiąca abstynencji, trzeba na nowo zastanowić się nad przyczynami problemów uzależnień, zwłaszcza od alkoholu, które tak boleśnie ranią nasze społeczeństwo. Zastanowić się, aby lepiej zrozumieć powagę sytuacji i konieczność podjęcia dobrych decyzji wspierających wolność wewnętrzną wszystkich Polaków.

  1. Potrzebujemy przemiany

Przed laty św. Jan Paweł II prosił na Jasnej Górze Maryję, aby powiedziała swojemu Synowi: „Synu, trzeźwości nie mają”. Niestety, ta bolesna papieska diagnoza sprzed lat opisuje także sytuację w dzisiejszej Polsce.

I my dzisiaj wołamy: Jezusie, Synu Maryi, trzeźwości nie mamy! Zamiast radości i wesela, w naszych rodzinach panuje smutek i płyną łzy. Spójrz na łzy płynące z oczu milionów dzieci, żyjących w lęku przed własnymi rodzicami. Spójrz na łzy matek i ojców, którzy płaczą nad losem uzależnionych od alkoholu dzieci. Policz łzy żon i mężów, którym alkohol odebrał najbliższą osobę.

Tysiące osób umiera w agonalnych cierpieniach i udrękach na skutek pijaństwa czy trwania w uzależnieniu, a mimo to kolejne pokolenia ludzi nie wyciągają wniosków z dramatów tych osób i wchodzą na podobną drogę autodestrukcji i śmierci na raty. W czasie pandemii drastycznie wzrosła liczba nadużywających i uzależnionych od alkoholu, a także inne straszliwe nałogi zbierają obfite plony wśród Polaków, zwłaszcza młodych.

 Nadal wielu naszych rodaków lekceważy zagrożenia, których źródłem jest nadmierne spożycie alkoholu. Wielu nie dostrzega symptomów choroby, która powoli, ale systematycznie wyniszcza nasz narodowy organizm. Te objawy to: przemoc domowa, nieodwracalne wady wrodzone dzieci, których matki piły alkohol podczas ciąży, samobójstwa, wypadki samochodowe spowodowane przez pijanych kierowców czy też inne nieszczęśliwe wypadki, jak na przykład utonięcia, zgony spowodowane chorobami wywołanymi przez nadużywanie alkoholu, gwałty pod wpływem alkoholu, rozwody, zniszczona młodość i życie. W ciągu roku z powodu używania alkoholu  traci życie niemal 20 tys. Polaków. Jedno średnie miasteczko. Jeden wypełniony po brzegi stadion piłkarski. A my, jako społeczeństwo, jako naród, nie chcemy tych ofiar dostrzegać. W 2020 roku Polacy wydali na alkohol aż 39 mld zł. Można za to kupić ponad 100 tysięcy mieszkań średniej wartości. Pomyślmy, ile dobra zmarnowaliśmy.

Rozważając tak ważny temat, jakim jest trzeźwość Polaków, postawmy sobie pytanie, od czego może zależeć pozytywna zmiana w naszej obyczajowości, cechującej się skłonnością do pijaństwa i innymi zachowaniami prowadzącymi do nałogów. Dodajmy, że jest to zmiana bardzo wyczekiwana, wręcz konieczna, abyśmy mogli przetrwać jako naród. Jedną z odpowiedzi podaje Narodowy Program Trzeźwości, w którym czytamy, że odnowa może zależeć od wielkości i wpływu grup dobrowolnych abstynentów.

  1. Nie ma umiaru bez abstynencji

Eksperci, pisząc o dobrowolnej abstynencji, zwracają uwagę na różne podejścia otoczenia społecznego do osób, które nie piją alkoholu. Wiele osób nie rozumiejąc tej idei wyraża zdziwienie, czasem politowanie, a nawet oburzenie. Dobrowolni abstynenci często podejrzewani są o to, że nie piją, bo nie mogą z racji nałogu. Abstynencja jednak może być prawidłowo zrozumiana tylko w świetle idei postu.

Historia potwierdza ścisły związek odpowiedzialnego korzystania z napojów alkoholowych z umiejętnością całkowitej rezygnacji z ich spożywania, rezygnacji okresowej lub stałej. Krótko mówiąc – nie ma umiaru bez abstynencji. Warto więc przybliżyć wpływ, jaki abstynencja wywiera na osoby, które ją praktykują, a także na otoczenie.

Po pierwsze, abstynencja jest zasadniczym ratunkiem dla uzależnionych. Jeśli osoba głęboko uzależniona ma przeżyć, musi podjąć wytrwałą abstynencję. Dla wielu jest to po prostu wybór między życiem a śmiercią.

Po drugie abstynencja jest darem dla osób towarzyszących uzależnionemu. Najbliżsi osoby uzależnionej, którzy podejmują decyzję o całkowitej abstynencji, są dla niej ogromnym wsparciem. Ważne jest także, aby dar abstynencji ofiarowali takim ludziom inni, np. terapeuci, kapłani, pracodawcy. Wtedy stają się dla nich pomocą w wytrwaniu, a ich autorytet rośnie. Abstynencja jest też niezwykle cenna dla dzieci osób uzależnionych, gdyż zabezpiecza ich przed pójściem w ślady rodziców.

Obecności abstynentów w swoim otoczeniu potrzebują nawet ci, którzy praktykują umiar, którzy się nie upijają. Trwanie w umiarze wcale nie jest łatwe i ci, co spożywają alkohol, zawsze są narażeni na niebezpieczeństwo upicia się. Nauka potwierdza, że najwięcej osób pijących ryzykownie i szkodliwie jest tam, gdzie jest najmniej, lub wcale nie ma abstynentów. Abstynenci potwierdzają prawdę, że można dobrze, radośnie żyć bez używania alkoholu. Tego uczą innych abstynenci i dlatego są tak cennymi nauczycielami umiaru.

Abstynent nie jest wrogiem alkoholu. Jest prawdziwym przyjacielem siebie i innych. To odważny świadek trzeźwego, odpowiedzialnego i błogosławionego przeżywania swojego codziennego życia.

  1. Uczniowie Jezusa apostołami trzeźwości

Jako uczniowie Jezusa wszyscy jesteśmy powołani i zobowiązani do bycia apostołami trzeźwości. Jesteśmy wezwani do codziennej modlitwy o trzeźwość nas samych, naszych bliskich, naszego Narodu. Jesteśmy też zobowiązani do odważnego dawania świadectwa, że życie w trzeźwości jest błogosławione. A także do sprzeciwiania się przymusowi picia i złym obyczajom, z jakimi nadal spotykamy się w wielu środowiskach. Być apostołem trzeźwości to wpływać na polityków i samorządowców. To przecież od ich decyzji zależy dostępność fizyczna i ekonomiczna alkoholu. Nieodpowiedzialnie, cynicznie zwiększając liczbę punktów sprzedaży, samorządowcy biorą na siebie wielką odpowiedzialność przed Bogiem i historią, gdyż niszczą naród. Być dzisiaj apostołem trzeźwości, to sprzeciwiać się reklamie tej substancji, przez którą drastycznie cierpi wiele milionów Polaków. To stanowczo pilnować egzekwowania prawa wtedy, gdy sprzedawca lub ktoś inny narusza prawo w odniesieniu do sprzedaży napojów alkoholowych. To wpływać na media, żeby promowały trzeźwość i pokazywały znaczenie dobrowolnej abstynencji w społeczeństwie, w którym kilka milionów osób się upija.

Odpowiedzialność Kościoła katolickiego za trzeźwość naszego Narodu jest wyjątkowa. Im więcej będziemy mieli wiernych, którzy z miłości do Boga i ludzi rezygnują z alkoholu, tym więcej będzie trzeźwych dorosłych oraz takich nastolatków, którzy zachowują abstynencję, by wzrastać w łasce i mądrości u Boga i ludzi.

Jednak najważniejszą, pierwszoplanową rolę w procesie upowszechniania w narodzie trzeźwego stylu życia pełni rodzina. To właśnie rodzina zyskuje najwięcej wtedy, gdy jej członkowie są wolni od uzależnień. Wzajemna, serdeczna, ofiarna i czuła miłość męża i żony oraz ich wspólna, stanowcza troska o wychowanie dzieci i młodzieży według zasad Ewangelii to najlepsza szkoła życia w trzeźwości. Rodzina dysponuje też najlepszą formą terapii uzależnień, czyli nieodwołalną miłością, która w odniesieniu do alkoholików z konieczności musi być twarda dopóty, dopóki nie wejdą oni na drogę abstynencji i radykalnej zmiany postępowania. To właśnie w rodzinie najbardziej błogosławione owoce przynosi dar abstynencji ze strony małżonków i rodziców.

W naszym społeczeństwie istotne jest stałe pogłębianie wiedzy na temat problemów alkoholowych. Ważne jest ukazywanie dróg wyjścia z sytuacji uzależnień. Osoby, które się upijają, powinny natychmiast rozpocząć walkę o swoją trzeźwość. Dla alkoholików i ich najbliższych istnieje szansa na konkretną pomoc w licznych instytucjach, grupach wsparcia i wspólnotach. Muszą oni jednak chcieć tej pomocy i wytrwale z niej korzystać. Dobrowolni abstynenci powinni stawać się prawdziwymi apostołami trzeźwości i animatorami radosnego spędzania czasu bez alkoholu w swoim otoczeniu. Jako wierzący musimy gorliwie modlić się o trzeźwość naszego narodu, przyzywając wstawiennictwa Maryi, Królowej Polski i naszych świętych, zwłaszcza świętych apostołów trzeźwości.

  1. W oczekiwaniu na beatyfikację

Kościół w Polsce z wielką radością przygotowuje się do beatyfikacji Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Sprawa trzeźwości była dla niego niezwykle istotna, gdyż miał pełną świadomość jej roli w zachowaniu wiary w narodzie, w obronie polskości i w kształtowaniu pomyślnej przyszłości Polski. Mówił, że „naród pijany jest już powalony, zwyciężony, tak jak człowiek nietrzeźwy nie jest świadomy swej godności i gubi swoją wolność”. Słowa kardynała Stefana Wyszyńskiego i jego działania trzeźwościowe należy stale przypominać, rozważać i wprowadzać w życie. Nie straciły one nic ze swej aktualności.

 Apostolstwo trzeźwości w Polsce współpracuje  z  szerokim gronem osób, wspólnot, stowarzyszeń, różnych instytucji samorządowych i państwowych, bowiem jesteśmy świadomi tego, co podkreślał Prymas Tysiąclecia, że przezwyciężenie klęski pijaństwa i alkoholizmu „musi zaczynać się w rodzinie, ale całe społeczeństwo, cały Naród, Kościół i państwo muszą współdziałać i to ze wszystkich sił”. Do wspólnego działania w dziele troski o trzeźwość zachęcamy wszystkich ludzi dobrej woli.

Oby sierpień roku 2021 stał się przełomowym w drodze naszego narodu ku trzeźwości. Niech wszelkim dobrym decyzjom o dobrowolnej abstynencji i działaniom na rzecz otrzeźwienia naszego narodu błogosławi Jasnogórska Pani. Jej z ufnością zawierzamy dzieło odnowy moralnej Ojczyzny.

Łomża, dnia 12 czerwca 2021 r.

Bp Tadeusz Bronakowski
Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

Materiał do wykorzystania duszpasterskiego w XVIII Niedzielę Zwykłą, 1 sierpnia 2021 r.

Appello del Presidente dell’Episcopato Polacco in relazione all’aumento dei contagi da coronavirus in Europa

sob., 07/17/2021 - 12:26
Mi rivolgo con un appello a tutti i fedeli a pregare con fervore per la fine della pandemia. Confido che grazie alla preghiera persistente e all’atteggiamento responsabile e prudente di tutti i polacchi, proteggeremo le vite, specialmente dei più deboli, ed eviteremo molti drammi umani – ha affermato l’Arcivescovo Stanisław Gądecki, Presidente della Conferenza Episcopale Polacca in relazione all’aumento delle infezioni da coronavirus in Europa.
„Tenendo presente la vita e la salute dei nostri connazionali e per non portare nuovamente a severe restrizioni sanitarie, mi rivolgo con un appello a tutti i fedeli a pregare con fervore per la fine della pandemia” – ha scritto l’Arcivescovo Gądecki.
Allo stesso tempo, ha chiesto ai non vaccinati di ricordare che „la decisione di vaccinarsi dovrebbe tenere conto delle esigenze del bene comune”. Ha quindi fatto riferimento alla dichiarazione dell’8 luglio scorso. „La vaccinazione contro il Covid-19 è uno strumento importante per limitare la diffusione dei contagi ed è vista da molte persone come la speranza per il ritorno al normale funzionamento delle società” – ha dichiarato. 
„Secondo i servizi medici, in Polonia, dopo la vaccinazione completa, solo lo 0,6 % delle persone è stato infettato, ciò dimostra l’altissima efficacia di questa forma di contrasto al coronavirus” – si legge nell’appello.
Ufficio Stampa della Conferenza Episcopale Polacca
Pubblichiamo il testo integrale dell’Appello:
Appello del Presidente dell’Episcopato Polacco in relazione all’aumento dei contagi da coronavirus in Europa   A causa della dinamica situazione epidemica in Europa e dell’aumento dei contagi da coronavirus in molti paesi, soprattutto in Gran Bretagna, Spagna, Paesi Bassi e Francia, i servizi medici informano che anche in Polonia, dopo una stabilizzazione di breve durata, iniziamo a registrare un aumento dei contagi causati dalla rapida diffusione della variante Delta, che nel nostro Paese corrisponde a ca. il 30% delle infezioni.
Tenendo presente la vita e la salute dei nostri connazionali e per non portare nuovamente a severe restrizioni sanitarie, mi rivolgo con un appello a tutti i fedeli a pregare con fervore per la fine della pandemia.
Allo stesso tempo, chiedo ai non vaccinati, di ricordare che „la decisione sul vaccinarsi dovrebbe tenere conto delle esigenze del bene comune”, di cui ho parlato nella mia dichiarazione dell’8 luglio scorso. „La vaccinazione contro il Covid-19 è uno strumento importante per limitare la diffusione dei contagi ed è vista da molte persone come la speranza per il ritorno al normale funzionamento delle società”. Secondo i servizi medici, in Polonia, dopo la vaccinazione completa, solo lo 0,6 % delle persone è stato infettato, ciò dimostra l’altissima efficacia di questa forma di contrasto al coronavirus.
Confido che grazie alla preghiera persistente e all’atteggiamento responsabile e prudente di tutti i polacchi, proteggeremo le vite, specialmente dei più deboli, ed eviteremo molti drammi umani.
+ Stanisław Gądecki
Arcivescovo Metropolita di Poznań
Presidente della Conferenza Episcopale Polacca
Vicepresidente del Consiglio delle Conferenze Episcopali d’Europa (CCEE)
Varsavia, 17 luglio 2021   (Tradotto dal polacco da M. Olmo / Ufficio per le Comunicazioni Estere della Conferenza Episcopale Polacca)

Apel Przewodniczącego Episkopatu w związku ze wzrostem zakażeń koronawirusem w Europie

sob., 07/17/2021 - 08:56

Zwracam się z apelem do wszystkich wiernych o żarliwą modlitwę w intencji zakończenia pandemii. Ufam, że dzięki wytrwałej modlitwie oraz odpowiedzialnej i roztropnej postawie wszystkich Polaków ochronimy życie, zwłaszcza najsłabszych oraz unikniemy wielu ludzkich dramatów – napisał abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopat Polski w związku ze wzrostem zakażeń koronawirusem w Europie.

„Mając na uwadze życie i zdrowie naszych rodaków oraz by ponownie nie doprowadzić do rygorystycznych obostrzeń sanitarnych, zwracam się z apelem do wszystkich wiernych o żarliwą modlitwę w intencji zakończenia pandemii” – napisał abp Gądecki.

Równocześnie poprosił niezaszczepionych, by pamiętali o tym, że „decyzja o szczepieniu winna uwzględniać wymogi dobra wspólnego”. Nawiązał tym samym do oświadczenia z 8 lipca br. „Szczepienia przeciw Covid-19 są ważnym narzędziem ograniczania rozprzestrzeniania się zakażeń i przez bardzo wiele osób postrzegane są jako nadzieja na możliwość powrotu do normalnego funkcjonowania społeczeństw” – podkreślił.

„Jak informują służby medyczne, w Polsce, po pełnym zaszczepieniu, zakaziło się jedynie 0,6 proc. osób, co świadczy o bardzo wysokiej skuteczności tej formy walki z koronawirusem” – czytamy w apelu.

BP KEP

Publikujemy tekst apelu:

APEL
PRZEWODNICZĄCEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
W ZWIĄZKU ZE WZROSTEM ZAKAŻEŃ KORONAWIRUSEM W EUROPIE

W związku z dynamiczną sytuacją epidemiczną w Europie oraz wzrostem zakażeń koronawirusem w wielu krajach, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Holandii czy Francji, służby medyczne informują, że również w Polsce, po krótkotrwałej stabilizacji, zaczniemy notować wzrosty zakażeń, spowodowane szybkim rozprzestrzenianiem się wariantu Delta, który w naszej ojczyźnie odpowiada już za ok. 30 proc zakażeń.

Mając na uwadze życie i zdrowie naszych rodaków oraz by ponownie nie doprowadzić do rygorystycznych obostrzeń sanitarnych, zwracam się z apelem do wszystkich wiernych o żarliwą modlitwę w intencji zakończenia pandemii.

Równocześnie proszę niezaszczepionych, by pamiętali o tym, że „decyzja o szczepieniu winna uwzględniać wymogi dobra wspólnego”, o czym wspomniałem w moim oświadczeniu z dnia 8 lipca br. „Szczepienia przeciw Covid-19 są ważnym narzędziem ograniczania rozprzestrzeniania się zakażeń i przez bardzo wiele osób postrzegane są jako nadzieja na możliwość powrotu do normalnego funkcjonowania społeczeństw”. Jak informują służby medyczne, w Polsce, po pełnym zaszczepieniu, zakaziło się jedynie 0,6 proc. osób, co świadczy o bardzo wysokiej skuteczności tej formy walki z koronawirusem.

Ufam, że dzięki wytrwałej modlitwie oraz odpowiedzialnej i roztropnej postawie wszystkich Polaków ochronimy życie, zwłaszcza najsłabszych oraz unikniemy wielu ludzkich dramatów.

+ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Warszawa, dnia 17 lipca 2021 roku

Zobacz też: Przewodniczący Episkopatu: Szczepienia przeciw Covid-19 są ważnym narzędziem ograniczania rozprzestrzeniania się wirusa (oświadczenie z 8 lipca br.)

Papież Franciszek ogłasza jedną obowiązującą formę liturgii rzymskiej i znosi przywileje dla tzw. „liturgii trydenckiej”

sob., 07/17/2021 - 08:34

Papież Franciszek nie wyraża zgody na istnienie dwóch oficjalnych form liturgii w Kościele łacińskim (zwyczajnej i nadzwyczajnej), dlatego w Motu proprio „Traditionis custodes” (łac. stróże/opiekunowie tradycji) uchylił wszystkie zezwolenia, normy i zwyczaje związane z tzw. „mszą trydencką”. Obecnie jedyną formułą kultu Kościoła („lex orandi”, łac. prawo kultu) jest liturgia odnowiona po Soborze Watykańskim II. Jednocześnie Papież wezwał biskupów do czuwania, aby odnowiona liturgia nie była miejscem „ekscentryczności” i źle rozumianej kreatywności.

Papież Franciszek 16 lipca 2021 roku opublikował List apostolski w formie Motu proprio Traditionis custodes dotyczący tzw. liturgii trydenckiej, a wraz z nim List do wszystkich biskupów zawierający objaśnienia dotyczące swojej decyzji. Papież w obu dokumentach zamyka okres równoległego istnienia liturgii nowej i starej, zachowanej w niektórych środowiskach jako przywilej.

>>Polskie tłumaczenie Listu Apostolskiego w formie Motu proprio ws. stosowania liturgii rzymskiej sprzed reformy z 1970 r.

>>Polskie tłumaczenie listu Ojca Świętego do biskupów świata ws. Motu proprio „Traditionis custodes”

Decyzja Papieża jest następstwem badania opinii biskupów całego świata, do przeprowadzenia którego zachęcał Benedykt XVI w 2007 r., a którą Kongregacja Nauki Wiary przeprowadziła w 2020 r. Wyniki ankiety, zdaniem Papieża Franciszka, okazały się niekorzystne dla współistnienia dwóch form Rytu Rzymskiego oraz wskazały, że udzielone przez poprzednich papieży przywileje zostały w Kościele wykorzystane niezgodnie z intencjami Jana Pawła II i Benedykta XVI, prowadząc do coraz większej niechęci nie tylko do liturgii zreformowanej, ale także do nauczania Soboru Watykańskiego II, powiększając tym samym rozłam między wiernymi jednego Kościoła.

Z dniem ogłoszenia Motu proprio Traditionis custodes ustają wszystkie przywileje dotyczące „liturgii trydenckiej”, a wchodzą w życie nowe normy, które mają na celu powrót całego Kościoła do sprawowania jednej formy kultu, zgodnej z księgami liturgicznymi wydanymi po Soborze Watykańskim II, poczynając od Mszału. Biskupi mogą nadal udzielać w swoich diecezjach zezwoleń na sprawowanie liturgii w nadzwyczajnej formie dla tych, którzy już się z nią związali, ale bez tworzenia nowych grup. Zgodnie z decyzją Papieża, te liturgie nie mogą być sprawowane w kościołach parafialnych. Zgodnie z treścią dokumentu papieskiego ci kapłani, którzy mieliby dopiero zacząć sprawować starszą liturgię, mogą to uczynić tylko po uprzedniej konsultacji własnego biskupa ze Stolicą Apostolską.

BP KEP

List Apostolski w formie „Motu Proprio” ws. stosowania liturgii rzymskiej sprzed reformy z 1970 r.

sob., 07/17/2021 - 06:00

Papież Franciszek 16 lipca 2021 r. wydał motu proprio Traditionis Custodes, którym ogranicza możliwość korzystania z tak zwanej liturgii przedsoborowej. Znosi tym samym uprawnienia udzielone przez swych poprzedników, a w szczególności przez Benedykta XVI, który w motu proprio Summorum Pontificum udostępnił wszystkim przedsoborową liturgię. Zgodnie z Traditionis Custodes wydawanie zezwolenia na posługiwanie się Mszałem z 1962 r. powraca do wyłącznych kompetencji biskupa, który ma się upewnić, że grupy, które się nim posługują nie podważają reformy liturgicznej i nauczania papieży.

Publikujemy oficjalne tłumaczenie dokumentu:

LIST APOSTOLSKI W FORMIE «MOTU PROPRIO»
JEGO ŚWIĄTOBLIWOŚCI PAPIEŻA FRANCISZKA
«TRADITIONIS CUSTODES»
W SPRAWIE STOSOWANIA LITURGII RZYMSKIEJ
SPRZED REFORMY Z 1970 R.

Biskupi, będąc opiekunami tradycji, w jedności z Biskupem Rzymu, stanowią widzialne źródło i fundament jedności w swoich Kościołach partykularnych[1].Pod kierownictwem Ducha Świętego, przez głoszenie Ewangelii i sprawowanie Eucharystii, kierują powierzonymi sobie Kościołami partykularnymi[2].

Dla szerzenia zgody i jedności Kościoła, z ojcowską troską o tych, którzy w niektórych regionach przylgnęli do form liturgicznych sprzed reformy, jakiej pragnął Sobór Watykański II, moi Czcigodni Poprzednicy, św. Jan Paweł II i Benedykt XVI, przyznali i uregulowali prawo do używania Mszału Rzymskiego wydanego przez św. Jana XXIII w 1962 r.[3].W ten sposób zamierzali „ułatwić komunię kościelną tym katolikom, którzy żywią przywiązanie do niektórych dawnych form liturgii”, a nie do innych[4].

Zgodnie z inicjatywą mojego Czcigodnego Poprzednika Benedykta XVI, aby zachęcić biskupów do oceny stosowania Motu Proprio Summorum Pontificum trzy lata po jego opublikowaniu, Kongregacja Nauki Wiary przeprowadziła w 2020 r. szeroką konsultację z biskupami, której wyniki zostały starannie rozważone w świetle doświadczenia zdobytego w tych latach.

Obecnie, rozważywszy życzenia wyrażone przez episkopat i wysłuchawszy opinii Kongregacji Nauki Wiary, pragnę niniejszym listem apostolskim jeszcze bardziej kontynuować nieustanne dążenie do komunii kościelnej. W związku z tym uznałem za stosowne ustalić, co następuje:

Art. 1. Księgi liturgiczne promulgowane przez świętych papieży Pawła VI i Jana Pawła II, zgodnie z dekretami Soboru Watykańskiego II, są jedynym wyrazem lex orandi Rytu Rzymskiego.

Art. 2. Do zadań biskupa diecezjalnego jako moderatora, promotora i stróża całego życia liturgicznego w powierzonym mu Kościele partykularnym[5],należy regulowanie celebracji liturgicznych w swojej diecezji [6].Dlatego do jego wyłącznej kompetencji należy zezwolenie na używanie w diecezji Mszału Rzymskiego z 1962 r., z zastosowaniem się do wytycznych Stolicy Apostolskiej.

Art. 3. W diecezjach, w których dotychczas jest obecna jedna lub więcej grup celebrujących według Mszału sprzed reformy z 1970 r., biskup:

§1. niech się upewni, że grupy te nie wykluczają ważności i prawowitości reformy liturgicznej, nakazów Soboru Watykańskiego II i Magisterium Papieży;

§2. niech wskaże jedno lub więcej miejsc, w których wierni należący do tych grup mogą gromadzić się na sprawowanie Eucharystii (jednak nie w kościołach parafialnych i bez tworzenia nowych parafii personalnych);

§3. niech ustanowi we wskazanym miejscu dni, w których dozwolone są celebracje eucharystyczne z użyciem Mszału Rzymskiego, promulgowanego przez św. Jana XXIII w 1962 r.[7]W tych celebracjach czytania niech będą wygłaszane w językach narodowych, z wykorzystaniem przekładów Pisma Świętego do użytku liturgicznego, zatwierdzonych przez właściwe Konferencje Episkopatów;

§4. niech mianuje kapłana, który jako delegat biskupa będzie odpowiedzialny za celebracje i opiekę duszpasterską nad tymi grupami wiernych. Kapłan winien nadawać się do tego zadania, posiadać umiejętność posługiwania się Missale Romanum sprzed reformy z 1970 r., znać język łaciński w stopniu pozwalającym na pełne zrozumienie rubryk i tekstów liturgicznych, być ożywiony żywą miłością pasterską i poczuciem komunii kościelnej. Jest bowiem konieczne, aby odpowiedzialny kapłan miał na uwadze nie tylko godne sprawowanie liturgii, ale także opiekę duszpasterską i duchową nad wiernymi;

§5. niech w parafiach personalnych, erygowanych kanonicznie dla dobra tych wiernych, przeprowadzi stosowne sprawdzenie ich rzeczywistej przydatności dla rozwoju duchowego i niech oceni, czy należy je utrzymać, czy też nie;

§6. niech zatroszczy się o to, by nie zezwalać na tworzenie nowych grup.

Art. 4. Prezbiterzy wyświęceni po opublikowaniu niniejszego Motu Proprio, którzy chcą celebrować według Missale Romanum z 1962 r., muszą zwrócić się z formalną prośbą do Biskupa diecezjalnego, który przed udzieleniem zezwolenia skonsultuje się ze Stolicą Apostolską.

Art. 5. Prezbiterzy, którzy już celebrują według Missale Romanum z 1962 r., poproszą biskupa diecezjalnego o pozwolenie na dalsze korzystanie z tego uprawnienia.

Art. 6. Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego, ustanowione przez Papieską Komisję Ecclesia Dei, przechodzą pod kompetencję Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.

Art. 7. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, w sprawach należących do ich kompetencji, będą wykonywać władzę Stolicy Apostolskiej, czuwając nad przestrzeganiem tych postanowień.

Art. 8. Wcześniejsze normy, instrukcje, zezwolenia i zwyczaje, które nie są zgodne z postanowieniami niniejszego Motu Proprio,zostają uchylone.

Zarządzam, aby wszystko to, co postanowiłem w niniejszym Liście apostolskim w formie Motu Proprio, było przestrzegane w całości, bez względu na jakiekolwiek argumenty przeciwne, nawet jeśli gdyby były godne szczególnej wzmianki, oraz aby zostało ogłoszone poprzez opublikowanie w dzienniku L’Osservatore Romano, wchodząc w życie natychmiast, a następnie aby zostało opublikowane w oficjalnym komentarzu Stolicy Apostolskiej, Acta Apostolicae Sedis.

W Rzymie, u św. Jana na Lateranie, dnia 16 lipca 2021 r., w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Góry Karmel, w dziewiątym roku mojego pontyfikatu.

FRANCISZEK

____________________________

[1] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 23: AAS 57(1965) 27.

[2] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 23: AAS 57(1965) 32; Sobór Watykański II, Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 28 października 1965, n. 11: AAS 58(1966) 677-678; Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 833.

[3] Por. Jan Paweł II, List apostolski Motu proprio datae Ecclesia Dei, 2 lipca 1988: AAS 80(1988) 1495-1498; Benedykt XVI, List apostolski Motu proprio Summorum Pontificum, 7 lipca 2007: AAS 99(2007) 777-781; List apostolski Motu proprio Ecclesiam unitatem, 2 lipca 2009: AAS 101(2009) 710-711.

[4] Jan Paweł II, List apostolski Motu proprio datae Ecclesia Dei, 2 lipca 1988, n. 5: AAS 80(1988) 1498.

[5] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 41: AAS 56(1964) 111; Ceremoniale Episcoporum, n. 9; Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Instrukcja o tym, co należy zachowywać, a czego unikać w związku z Najświętszą Eucharystią Redemptionis Sacramentum, 25 marca 2004, nn. 19-25: AAS 96(2004) 555-557.

[6] Por. Kodeks Prawa Kanonicznego, kanon 375 § 1; kanon 392.

[7] Kongregacja Nauki Wiary, Dekret Quo magis dotyczący zatwierdzenia siedmiu nowych prefacji dla nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego, 22 lutego 2020 r. oraz Dekret Cum sanctissima, dotyczący celebracji liturgicznej ku czci świętych w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, 22 lutego 2020 r., L’Osservatore Romano”, 26 marca 2020 r., s. 6.

(tłumaczenie: o. S. Tasiemski OP, ks. D. Ostrowski/ Biuro ds. Komunikacji Zagranicznej KEP)

Zob. też: Tekst oryginalny na stronie www.vatican.va

List Ojca Świętego do biskupów świata ws. Motu proprio „Traditionis Custodes”

sob., 07/17/2021 - 05:15

„Możliwość zaoferowana przez Jana Pawła II, a z jeszcze większą wielkodusznością przez Benedykta XVI, mająca na celu przywrócenie jedności ciała kościelnego, z uszanowaniem różnych wrażliwości liturgicznych, została wykorzystana do powiększenia dystansów, zaostrzenia różnic i budowania przeciwieństw, które ranią Kościół i hamują jego postęp, narażając go na ryzyko podziałów” – napisał Ojciec Święty Franciszek w liście do biskupów całego świata. List wyjaśnia powody opublikowania Listu Apostolskiego Motu proprio „Traditionis Custodes” o używaniu rytu przedsoborowego.

Publikujemy oficjalne tłumaczenie listu Papieża do biskupów:

LIST OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA DO BISKUPÓW CAŁEGO ŚWIATA
W CELU PRZEDSTAWIENIA MOTU PROPRIO „TRADITIONIS CUSTODES”
O STOSOWANIU LITURGII RZYMSKIEJ SPRZED REFORMY Z 1970 R.
 

Drodzy Bracia w Biskupstwie,

Podobnie jak uczynił to mój Poprzednik Benedykt XVI w Summorum Pontificum, także i ja zamierzam dołączyć do Motu proprio Traditionis Custodes list, aby wyjaśnić powody, które skłoniły mnie do podjęcia tej decyzji. Zwracam się do Was z zaufaniem i szczerością, w imię tej wspólnej „troski o cały Kościół, która w poważnym stopniu przyczynia się do pożytku Kościoła powszechnego”, jak przypomina nam Sobór Watykański II [1].

Dla wszystkich oczywiste są powody, które skłoniły św. Jana Pawła II i Benedykta XVI do zezwolenia na możliwość używania Mszału Rzymskiego promulgowanego przez św. Piusa V, wydanego przez św. Jana XXIII w 1962 r., do sprawowania Ofiary eucharystycznej. Uprawnienie udzielone przez Kongregację ds. Kultu Bożego w 1984 r. [2] i potwierdzone przez św. Jana Pawła II w Motu proprio Ecclesia Dei z 1988 r. [3], było podyktowane przede wszystkim pragnieniem zażegnania schizmy związanej z ruchem kierowanym przez abp. Lefebvre’a. Skierowana do biskupów prośba, aby wielkodusznie zaakceptowali „słuszne życzenia” wiernych, którzy prosili o używanie tego Mszału, miała zatem na względzie motywację eklezjalną – przywrócenia jedności Kościoła.

To uprawnienie było przez wiele osób w Kościele postrzegane jako możliwość swobodnego używania Mszału Rzymskiego, promulgowanego przez św. Piusa V,określając jego użycie jako równorzędne wobec Mszału Rzymskiego, promulgowanego przez św. Pawła VI. Aby unormować tę sytuację, Benedykt XVI zabrał głos w tej sprawie wiele lat później, regulując stan rzeczy w Kościele, ponieważ wielu kapłanów i wiele wspólnot „z wdzięcznością skorzystało z możliwości, którą dawało Motu proprio św. Jana Pawła II. Podkreślając, że rozwój ten nie mógł być przewidziany w 1988 r., Motu proprio Summorum Pontificum z 2007 r. miało na celu wprowadzenie „jaśniejszych regulacji prawnych” [4]. Aby ułatwić dostęp wszystkim, także młodym, którzy „odkrywają tę formę liturgiczną, odczuwają jej piękno i odnajdują w niej ten sposób spotkania z Tajemnicą Najświętszej Eucharystii, który byłby najlepiej do nich dopasowany” [5], Benedykt XVI stwierdził, że „Mszał Rzymski ogłoszony przez św. Piusa V i wydany po raz kolejny przez bł. Jana XXIII powinien być uznawany za nadzwyczajny wyraz tej samej zasady modlitwy (Lex orandi)”, przyznając „szerszą możliwość używania Mszału z 1962 r.” [6]

Argumentem stojącym u podstaw jego wyboru było przekonanie, że takie rozporządzenie nie podważy jednej z zasadniczych decyzji Soboru Watykańskiego II, osłabiając tym samym jego autorytet: Motu proprio w pełni uznawało, że „Mszał Rzymski ogłoszony przez Pawła VI jest zwyczajnym wyrazem zasady modlitwy (Lex orandi) Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego” [7]. Uznanie Mszału promulgowanego przez św. Piusa V „jako nadzwyczajnego wyrazu tej samej zasady modlitwy (Lex orandi) nie miało w żadnym wypadku na celu nieuznania reformy liturgicznej, lecz było podyktowane pragnieniem wyjścia naprzeciw „usilnym prośbom tych wiernych”, przyznając im możliwość „odprawiania Ofiary Mszy zgodnie z edycją typiczną Mszału Rzymskiego ogłoszoną przez bł. Jana XXIII w 1962 r. i nigdy nie odwołaną, jako nadzwyczajną formą Liturgii Kościoła” [8]. W jego rozeznaniu pocieszał go fakt, że osoby,które chciały„zachować drogą im formę świętej liturgii”, „zaakceptowali postanowienia Soboru Watykańskiego Drugiego i pozostali wierni Papieżowi i Biskupom” [9]. Za bezpodstawne uznawał poza tym obawy przed rozłamem we wspólnotach parafialnych, gdyż „obie Formy Rytu Rzymskiego mogą się przecież wzajemnie ubogacać” [10]. Zachęcał zatem Biskupów do przezwyciężenia wątpliwości i obaw oraz do przyjęcia norm, „czuwania, by wszystko dokonywało się w pokoju i zgodzie”, obiecując, że „będzie można poszukać sposobów ich pokonania trudności”, gdyby po tym, jak Motu proprio wejdzie w życie, powstały „naprawdę poważne trudności” [11].

Trzynaście lat później zleciłem Kongregacji Nauki Wiary przesłanie Wam kwestionariusza dotyczącego stosowania Motu proprio Summorum Pontificum. Odpowiedzi, które otrzymałem, ujawniły sytuację, która mnie smuci i niepokoi, utwierdzając mnie w przekonaniu o potrzebie interwencji. Niestety, pasterska intencja moich poprzedników, którzy zamierzali „dołożyć wszelkich starań potrzebnych do tego, by ci, którzy prawdziwie chcą jedności Kościoła mogli w tej jedności pozostać lub do niej powrócić” [12], była często poważnie lekceważona. Możliwość zaoferowana przez Jana Pawła II, a z jeszcze większą wielkodusznością przez Benedykta XVI, mająca na celu przywrócenie jedności ciała kościelnego, z uszanowaniem różnych wrażliwości liturgicznych, została wykorzystana do powiększenia dystansów, zaostrzenia różnic i budowania przeciwieństw, które ranią Kościół i hamują jego postęp, narażając go na ryzyko podziałów.

W równym stopniu niepokoją mnie nadużycia jednej i drugiej strony w sprawowaniu liturgii. Podobnie jak Benedykt XVI, ja również ubolewam nad faktem, że „w wielu miejscach odprawiano liturgię nie stosując się do wskazań nowego Mszału, które rozumiano wyłącznie jako przyzwolenie na kreatywność liturgiczną – a nawet jako wymaganie takowej. To często prowadziło do trudnych do zniesienia deformacji liturgii” [13]. Ale nie mniej zasmuca mnie instrumentalne używanie Missale Romanum z 1962 r., które coraz bardziej charakteryzuje się rosnącym odrzuceniem nie tylko reformy liturgicznej, ale i Soboru Watykańskiego II, z bezpodstawnym i niemożliwym do obrony twierdzeniem, że zdradził on Tradycję i „prawdziwy Kościół”. Jeśli prawdą jest, że drogę Kościoła należy rozumieć w dynamizmie Tradycji, „pochodzącej od Apostołów, rozwijającej się w Kościele pod opieką Ducha Świętego” (Dei Verbum 8), to Sobór Watykański II stanowi najnowszy etap tego dynamizmu, w którym episkopat katolicki wsłuchiwał się w rozeznawanie drogi, jaką Duch Święty wskazywał Kościołowi. Wątpienie w Sobór to wątpienie w intencje Ojców, którzy na Soborze Powszechnym uroczyście sprawowali swoją władzę kolegialną cum Petro et sub Petro [14], a w ostateczności wątpić w samego Ducha Świętego, który prowadzi Kościołem.

To właśnie Sobór Watykański II wyjaśnia sens decyzji o ponownym rozważeniu zezwolenia, udzielonego przez moich Poprzedników. Wśród postulatów, na które Biskupi wskazali z największym naleganiem, wyłania się nacisk na pełne, świadome i czynne uczestnictwo całego Ludu Bożego w liturgii [15], zgodnie z tym, co wskazywał już Pius XII w encyklice Mediator Dei o odnowie liturgii [16]. Konstytucja Sacrosanctum Concilium potwierdziła to życzenie, dążąc do „odnowienia i rozwoju liturgii” [17] i wskazując zasady, które powinny kierować reformą [18]. W szczególności ustalił, że zasady te dotyczą Rytu Rzymskiego, podczas gdy w odniesieniu do innych prawowicie uznanych rytów prosił, aby zostały one „roztropnie i gruntownie zmienione w duchu zdrowej tradycji oraz aby im nadano nową żywotność, stosownie do współczesnych warunków i potrzeb” [19]. W oparciu o te zasady przeprowadzono reformę liturgiczną, która swój najwyższy wyraz znalazła w Mszale Rzymskim, opublikowanym w wydaniu wzorcowym przez św. Pawła VI [20] i poprawionym przez św. Jana Pawła II [21]. Należy więc uznać, że Ryt Rzymski, wielokrotnie w ciągu wieków dostosowywany do potrzeb czasu, nie tylko zachowano, ale i odnowiono „trzymając się wiernie Tradycji” [22]. Ci, którzy pragną z pobożnością celebrować według dawnej formy liturgicznej, nie będą mieli trudności z odnalezieniem w Mszale Rzymskim, zreformowanym według myśli Soboru Watykańskiego II, wszystkich elementów Rytu Rzymskiego, a zwłaszcza Kanonu Rzymskiego, który stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych elementów.

Chcę dodać jeszcze jeden powód jako podstawę mojej decyzji: w słowach i postawach wielu osób coraz wyraźniej widać, że istnieje ścisły związek między wyborem celebracji według ksiąg liturgicznych sprzed Soboru Watykańskiego II, a odrzuceniem Kościoła i jego instytucji w imię tego, co uważają za „prawdziwy Kościół”. Jest to zachowanie sprzeczne z komunią, podsycające dążenie do podziału – „Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa” – na które apostoł Paweł zareagował stanowczo [23]. Właśnie w celu obrony jedności Ciała Chrystusa jestem zmuszony odwołać zezwolenie udzielone przez moich Poprzedników. Wypaczony użytek, jaki się z niego czyni, jest sprzeczny z powodami, które skłoniły ich do przyznania swobody odprawiania Mszy św. według Missale Romanum z 1962 r. Ponieważ „czynności liturgiczne nie są prywatnymi czynnościami, lecz uroczyście sprawowanymi obrzędami Kościoła, który jest «sakramentem jedności» [24], muszą być one sprawowane w komunii z Kościołem. Sobór Watykański II, potwierdzając zewnętrzne więzy włączenia do Kościoła – wyznanie wiary, sakramentów, komunii – potwierdził za św. Augustynem, że warunkiem zbawienia jest trwanie w Kościele nie tylko „ciałem”, ale i „sercem” [25].

Drodzy Bracia w Biskupstwie, konstytucja Sacrosanctum Concilium wyjaśniła, że Kościół jest „sakramentem jedności”, ponieważ jest „ludem świętym, zjednoczonym i zorganizowanym pod zwierzchnictwem biskupów” [26]. Lumen gentium, przypominając Biskupowi Rzymu, że jest „trwałym i widzialnym źródłem i fundamentem jedności zarówno biskupów, jak wszystkich wiernych”, mówi, że Wy jesteście „widzialnym źródłem i fundamentem jedności w swoich Kościołach partykularnych, uformowanych na wzór Kościoła powszechnego, w których istnieje i z których się składa jeden i jedyny Kościół katolicki” [27].

Odpowiadając na Wasze prośby, podejmuję stanowczą decyzję uchylenia wszystkich norm, instrukcji, zezwoleń i zwyczajów uprzednich względem obecnego Motu proprio, i uznania ksiąg liturgicznych promulgowanych przez świętych papieży Pawła VI i Jana Pawła II, zgodnie z dekretami Soboru Watykańskiego II, za jedyny wyraz lex orandi Rytu Rzymskiego. Pociesza mnie w tej decyzji fakt, że po Soborze Trydenckim św. Pius V również zniósł wszystkie obrzędy, które nie mogły poszczycić się udokumentowaną starożytnością, ustanawiając jeden Missale Romanum dla całego Kościoła łacińskiego. Przez cztery wieki Missale Romanum promulgowany przez św. Piusa V był więc głównym wyrazem lex orandi Rytu Rzymskiego, pełniąc funkcję jednoczącą w Kościele. Nie dla zaprzeczenia godności i wspaniałości tego rytu Biskupi zgromadzeni na soborze powszechnym prosili o jego zreformowanie; ich intencją było, aby „wierni nie uczestniczyli jak obcy lub milczący widzowie, lecz aby przez obrzędy i modlitwy misterium to dobrze rozumieli, w świętej czynności brali udział świadomie, pobożnie i czynnie” [28]. Św. Paweł VI, przypominając, że dzieło dostosowania Mszału Rzymskiego zostało rozpoczęte już przez Piusa XII, oświadczył, że rewizja Mszału Rzymskiego, przeprowadzona w świetle najdawniejszych źródeł liturgicznych, miała na celu umożliwienie Kościołowi wznoszenia w różnych językach „jednej i tej samej modlitwy”, która wyrażałaby jego jedność [29]. Pragnę, aby ta jedność została przywrócona w całym Kościele Rytu Rzymskiego.

Sobór Watykański II, opisując katolickość Ludu Bożego, przypomina, że „we wspólnocie kościelnej prawomocnie istnieją Kościoły partykularne, korzystające z własnej tradycji. Pozostaje przy tym nienaruszony prymat Stolicy Piotrowej, która przewodzi całemu zgromadzeniu miłości, sprawuje opiekę nad prawowitymi odrębnościami, a jednocześnie czuwa, aby nie przeszkadzały one jedności, lecz raczej jej służyły” [30]. W chwili, gdy wypełniając moją posługę w służbie jedności, podejmuję decyzję o zawieszeniu zezwolenia udzielonego przez moich poprzedników, proszę Was, abyście dzielili ze mną ten ciężar jako formę uczestnictwa w trosce o cały Kościół. W Motu proprio pragnąłem potwierdzić, że do Biskupa, jako moderatora, promotora i stróża życia liturgicznego w Kościele, którego jest on zasadą jedności, należy normowanie celebracji liturgicznych. Do Was zatem, jako ordynariuszy miejsca, należy udzielanie zezwolenia w waszych Kościołach na używanie Mszału Rzymskiego z 1962 r., stosując normy zawarte w niniejszym Motu proprio. Przede wszystkim do Was należy działanie na rzecz powrotu do jednolitej formy celebracji, weryfikując w każdym przypadku prawdziwą sytuację grup celebrujących według tego Missale Romanum.

Wskazania dotyczące postępowania w diecezjach są podyktowane głównie dwiema zasadami: z jednej strony, aby zadbać o dobro tych, którzy się zakorzenili w uprzedniej formie celebracji i potrzebują czasu na powrót do Rytu Rzymskiego promulgowanego przez świętych Pawła VI i Jana Pawła II; z drugiej strony, aby powstrzymać tworzenie nowych parafii personalnych, związanych bardziej z pragnieniem i wolą poszczególnych prezbiterów, niż z rzeczywistą potrzebą „świętego wiernego Ludu Bożego”. Jednocześnie proszę Was o czuwanie, by każda liturgia była sprawowana godnie i z dochowaniem wierności księgom liturgicznym promulgowanym po Soborze Watykańskim II, bez ekscentryczności, które łatwo przeradzają się w nadużycia. Do tej wierności przepisom Mszału i ksiąg liturgicznych, w których odbija się reforma liturgiczna, jakiej pragnął Sobór Watykański II, niech będą wychowywani seminarzyści i nowi prezbiterzy.

Proszę Zmartwychwstałego Pana o Ducha dla Was, aby uczynił was mocnymi i wytrwałymi w służbie Ludowi, który Pan wam powierzył, aby przez waszą troskę i czujność wyrażał komunię także w jedności jednego Rytu, w którym zachowane jest wielkie bogactwo rzymskiej tradycji liturgicznej. Modlę się za Was. Wy módlcie się za mnie.

Rzym, 16 lipca 2021 r.

 FRANCISZEK

____________________________

[1]Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 23: AAS 57 (1965) 27.

[2] Kongregacja ds. Kultu Bożego, List do Przewodniczących Konferencji Episkopatów Quattuor abhinc annos, 3 października 1984: AAS 76 (1984) 1088-1089.

[3] Jan Paweł II, List apostolski Motu proprio Ecclesia Dei, 2 lipca 1988: AAS 80 (1998) 1495-1498.

[4] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[5] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[6] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[7] Benedykt XVI, List apostolski Motu proprio Summorum Pontificum, 7 lipca 2007: AAS 99 (2007) 779.

[8] Benedykt XVI, List apostolski Motu proprio Summorum Pontificum, 7 lipca 2007: AAS 99 (2007) 779.

[9] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[10] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[11] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[12] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[13] Benedykt XVI, List do biskupów o „motu proprio”, 7 lipca 2007; L’Osservatore Romano (wydanie polskie) 28(2007) Nr 9(296), s. 23-24.

[14] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 23: AAS 57 (1965) 27.

[15] Acta et Documenta Concilio Oecumenico Vaticano II apparando, Seria I, Volumen II, 1960.

[16] Pius XII, Encyklika Mediator Dei, 20 listopada 1947: AAS 39 (1949) 521-595.

[17] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, nr 1, 14: AAS 56 (1964) 97.104.

[18] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 3: AAS 56 (1964) 98.

[19] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 4: AAS 56 (1964) 98.

[20] Missale Romanum ex decreto Sacrosancti Oecumenici Concilii Vaticani II instauratum auctoritate Pauli PP. VI promulgatum, editio typica, 1970.

[21] Missale Romanum ex decreto Sacrosancti Oecumenici Concilii Vaticani II instauratum auctoritate Pauli PP. VI promulgatum Ioannis Pauli PP. II cura recognitum, editio typica altera, 1975; editio typica tertia, 2002; (reimpressio emendata, 2008).

[22] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 4: AAS 56 (1964) 98.

[23] 1 Kor 1, 12-13.

[24] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 26: AAS 56 (1964) 107.

[25] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 14: AAS 57 (1965) 19.

[26] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 26: AAS 56 (1964) 100.

[27] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 23: AAS 57 (1965) 27.

[28] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, 4 grudnia 1963, n. 48: AAS 56 (1964) 113.

[29] Paweł VI, Konstytucja apostolska Missale Romanum (3 kwietnia 1969), AAS 61 (1969) 222.

[30] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 21 listopada 1964, n. 13: AAS 57 (1965) 18.

(tłumaczenie: o. S. Tasiemski OP, ks. D. Ostrowski/ Biuro ds. Komunikacji Zagranicznej KEP)

Zobacz też: tekst dokumentu oryginalnego (jęz. włoski)

The President of the Episcopate: Next July 25th: A Day of Solidarity with the Victims of the Storms in Europe

pt., 07/16/2021 - 17:56

“I ask that Sunday next July 25th be a day dedicated in the Church in Poland to solidarity with the victims of floods and storms in Europe,” wrote the President of the Polish Bishops’ Conference, Archbishop Stanislaw Gądecki, in the Call for a day of solidarity with the victims of the storms in Poland, Germany, Belgium, and the Netherlands.

The Episcopate’s President stressed that the Church in Poland wants to support those affected by the disaster with prayer and sacrifice. “Let us implore of God hope for those who have suffered and a spirit of solidarity, care, and co-responsibility for all people of good can help the victims,” he wrote.

“I ask that on this day, at the Holy Masses, especially during the prayer of the faithful, there be prayers for the victims, and that, after Mass, funds be collected which Caritas Poland will transmit to them,” we read in the Call.

Press Office of the Polish Bishops’ Conference

We are publishing the full text of the Call:

CALL
OF THE PRESIDENT OF THE POLISH BISHOPS’ CONFERENCE
FOR A DAY OF SOLIDARITY WITH THE VICTIMS OF THE STORMS
IN POLAND, GERMANY, BELGIUM, AND THE NETHERLANDS

(To be read in chapels and churches on Sunday, July 18th)

In recent days, we have witnessed many human dramas caused by violent storms and floods, both in our homeland and in Germany, Belgium, and the Netherlands. Many families have lost all their belongings, and the media are reporting deaths and missing persons, especially in Germany.

As the Church in Poland, we want to support those affected with our prayers and offerings. Let us implore of God hope for those who have suffered and a spirit of solidarity, care, and co-responsibility for all people of good can help the victims.

I ask that Sunday next July 25th be a day dedicated in the Church in Poland to solidarity with the victims of floods and storms in Europe. I ask that on this day, at the Holy Masses, especially during the prayer of the faithful, there be prayers for the victims, and that, after Mass, funds be collected which Caritas Poland will transmit to them.

At the same time, I convey to the Presidents of the Bishops’ Conferences of Germany, the Netherlands, and Belgium the expression of our support and the assurance of the spiritual closeness of the Church in Poland.

I give my pastoral blessing to all the faithful.

+ Stanisław Gądecki
Metropolitan Archbishop of Poznan
President of the Polish Bishops’ Conference
Vice-President of the Council of the Conferences of European Bishops (CCEE)

Warsaw, 16 July 2021

Il Presidente dell’Episcopato Polacco: il 25 luglio prossimo si celebra la giornata di solidarietà con le vittime del maltempo in Europa 

pt., 07/16/2021 - 17:55

Faccio appello affinché domenica 25 luglio prossimo si celebri nella Chiesa in Polonia la giornata di solidarietà con le vittime delle alluvioni e del maltempo in Europa – ha affermato l’Arcivescovo Stanisław Gądecki, Presidente della Conferenza Episcopale Polacca, nell’appello sulla giornata di solidarietà con le vittime del maltempo in Polonia, Germania, Belgio e Paesi Bassi.

Il Presidente dell’Episcopato ha sottolineato che la Chiesa in Polonia desidera sostenere le vittime con la preghiera e le offerte. „Imploriamo da Dio la speranza per coloro che hanno sofferto e per lo spirito di solidarietà, sollecitudine e corresponsabilità in tutte le persone di buona volontà che possono venire in aiuto alle vittime” – ha dichiarato.

„Chiedo che durante le sante messe di quella giornata, specialmente durante le preghiere dei fedeli, si preghi per le vittime, e che al termine della S. Messa si organizzino raccolte fondi, che saranno donati tramite Caritas Polska” – si legge nell’Appello.

Ufficio Stampa della Conferenza Episcopale Polacca

Pubblichiamo il testo integrale dell’Appello:

APPELLO DEL PRESIDENTE DELLA CONFERENZA EPISCOPALE POLACCA
PER LA GIORNATA DELLA SOLIDARIETÀ CON LE VITTIME DEL MALTEMPO
IN POLONIA, GERMANIA, BELGIO E PAESI BASSI

(da leggere nelle cappelle e nelle chiese domenica 18 luglio)

Negli ultimi giorni abbiamo assistito a molti drammi umani causati da violenti temporali e alluvioni, sia nel nostro Paese che in Germania, Belgio e Paesi Bassi. Molte famiglie hanno perso i beni di tutta una vita e i media hanno riferito di morti e di persone scomparse, soprattutto in Germania.

Come Chiesa in Polonia, desideriamo sostenere le vittime con la nostra preghiera e le nostre offerte. Imploriamo da Dio la speranza per coloro che hanno sofferto e per lo spirito di solidarietà, sollecitudine e corresponsabilità in tutte le persone di buona volontà che possono venire in aiuto alle vittime.

Faccio appello affinché domenica 25 luglio prossimo si celebri nella Chiesa in Polonia la giornata di solidarietà con le vittime delle alluvioni e del maltempo in Europa. Chiedo che durante le sante messe di quella giornata, specialmente durante le preghiere dei fedeli, si preghi per le vittime e che al termine della S. Messa si organizzino raccolte fondi, che saranno donati tramite Caritas Polska.

Allo stesso tempo, trasmetto ai Presidenti degli Episcopati di Germania, Paesi Bassi e Belgio le nostre espressioni di sostegno e le assicurazioni della vicinanza spirituale della Chiesa Polacca.

A tutti i fedeli imparto la mia benedizione pastorale.

+ Stanisław Gądecki
Arcivescovo Metropolita di Poznań
Presidente della Conferenza Episcopale Polacca
Vicepresidente del Consiglio delle Conferenze Episcopali d’Europa (CCEE)


Varsavia, 16 luglio 2021

(Tradotto dal polacco da M. Olmo / Ufficio per le Comunicazioni Estere della Conferenza Episcopale Polacca)

Der Vorsitzende des Episkopats: Der kommende 25. Juli: Ein Tag der Solidarität mit den Opfern der Unwetter in Europa

pt., 07/16/2021 - 17:53

„Ich bitte darum, dass der kommende Sonntag, der 25. Juli, in der Kirche in Polen ein Tag der Solidarität mit den Opfern der Überschwemmungen und Stürme in Europa sei“, schrieb der Vorsitzende der Polnischen Bischofskonferenz, Erzbischof Stanislaw Gądecki, in dem Aufruf zu einem Tag der Solidarität mit den Opfern der Stürme in Polen, Deutschland, Belgien und Holland.

Der Vorsitzende des Episkopats betonte, dass die Kirche in Polen die von der Katastrophe Betroffenen mit Gebet und Opfern unterstützen wolle. „Bitten wir Gott um Hoffnung für die, die gelitten haben, und um einen Geist der Solidarität, der Fürsorge und der Mitverantwortung für alle Menschen, die den Betroffenen helfen können“, schrieb er.

„Ich bitte darum, dass an diesem Tag in den heiligen Messen, besonders während des Gebets der Gläubigen, für die Opfer gebetet wird und dass nach der Messe Spenden gesammelt werden, die Caritas Polen an sie weiterleiten wird”, heißt es in dem Aufruf.

Pressestelle der Polnischen Bischofskonferenz

Wir veröffentlichen den vollständigen Text des Aufrufs:

AUFRUF
DES VORSITZENDEN DER POLNISCHEN BISCHOFSKONFERENZ
ZU EINEM TAG DER SOLIDARITÄT MIT DEN OPFERN DER STÜRME
IN POLEN, DEUTSCHLAND, BELGIEN UND DEN NIEDERLANDEN

(Zur Verlesung in den Kapellen und Kirchen am Sonntag, 18. Juli)

In den letzten Tagen haben wir viele menschliche Dramen erlebt, die durch heftige Stürme und Überschwemmungen verursacht wurden, sowohl in unserer Heimat als auch in Deutschland, Belgien und den Niederlanden. Viele Familien haben ihr gesamtes Hab und Gut verloren, und die Medien berichten über Tote und Vermisste, besonders in Deutschland.

Als Kirche in Polen wollen wir die Betroffenen mit unseren Gebeten und Gaben unterstützen. Bitten wir Gott um Hoffnung für die, die gelitten haben, und um einen Geist der Solidarität, der Fürsorge und der Mitverantwortung für alle Menschen, die Gutes tun, um den Opfern zu helfen.

Ich bitte darum, dass der kommende Sonntag, der 25. Juli, in der Kirche in Polen ein Tag der Solidarität mit den Opfern der Überschwemmungen und Stürme in Europa sei. Ich möchte, dass an diesem Tag in den heiligen Messen, besonders während des Gebets der Gläubigen, für die Opfer gebetet wird und dass nach der Messe Spenden gesammelt werden, die Caritas Polen an die Opfer weiterleiten wird.

Gleichzeitig sende ich den Vorsitzenden der Bischofskonferenzen von Deutschland, den Niederlanden und Belgien den Ausdruck unserer Unterstützung und die Versicherung der geistlichen Nähe der Kirche in Polen.

Ich erteile allen Gläubigen meinen Hirtensegen.

+ Stanisław Gądecki
Metropolit Erzbischof von Poznan
Vorsitzender der Polnischen Bischofskonferenz
Vizepräsident des Rates der Europäischen Bischofskonferenzen (CCEE)

Warschau, 16. Juli 2021

Le Président de l’épiscopat : Le 25 juillet prochain – Journée de solidarité avec les victimes des tempêtes en Europe

pt., 07/16/2021 - 17:22

« Je demande que le dimanche 25 juillet prochain soit une journée consacrée dans l’Église en Pologne à la solidarité avec les victimes des inondations et des tempêtes en Europe », a écrit le Président de la Conférence épiscopale polonaise, l’archevêque Stanislaw Gądecki, dans l’appel à une journée de solidarité avec les victimes des tempêtes en Pologne, en Allemagne, en Belgique et aux Pays-Bas.

Le Président de l’épiscopat a souligné que l’Église en Pologne veut soutenir, par la catastrophe par la prière et l’offrande, les personnes touchées. « Demandons à Dieu l’espoir pour ceux qui ont souffert et un esprit de solidarité, d’attention et de coresponsabilité pour toutes les personnes de bonne volonté qui peuvent aider les victimes », a-t-il écrit.

« Je demande qu’il y ait en ce jour, lors des Messes, en particulier pendant la prière des fidèles, des prières pour les victimes, et que l’on collecte, après la Messe, des fonds que Caritas Pologne leur transmettra », peut-on lire dans l’Appel.

Bureau de presse de la Conférence épiscopale polonaise

Nous publions le texte intégral de l’Appel :

APPEL
DU PRÉSIDENT DE LA CONFÉRENCE ÉPISCOPALE POLONAISE
POUR UNE JOURNÉE DE SOLIDARITÉ AVEC LES VICTIMES DES TEMPÊTES
EN POLOGNE, EN ALLEMAGNE, EN BELGIQUE ET AUX PAYS-BAS

(A lire dans les chapelles et les églises le dimanche 18 juillet)

Ces derniers jours, nous avons été témoins de nombreux drames humains causés par de violentes tempêtes et inondations, tant dans notre pays qu’en Allemagne, en Belgique et aux Pays-Bas. Beaucoup de familles ont tout perdu, et les médias font état de décès et de disparitions, notamment en Allemagne.

En tant qu’Eglise de Pologne, nous voulons soutenir les personnes touchées par nos prières et nos offrandes. Demandons à Dieu l’espoir pour ceux qui ont souffert et un esprit de solidarité, d’attention et de coresponsabilité pour que toutes les personnes de bonne volonté puissent aider les victimes.

Je demande que dimanche prochain, le 25 juillet, soit un jour dédié dans l’Eglise en Pologne à la solidarité avec les victimes des inondations et des tempêtes en Europe. Je demande qu’il y ait en ce jour, lors des Messes, en particulier pendant la prière des fidèles, des prières pour les victimes, et que l’on collecte, après la Messe, des fonds que Caritas Pologne leur transmettra.

En même temps, je transmets aux Présidents des Conférences épiscopales d’Allemagne, des Pays-Bas et de Belgique l’expression de notre soutien et l’assurance de la proximité spirituelle de l’Église en Pologne.

Je donne ma bénédiction pastorale à tous les fidèles.

+ Stanisław Gądecki
Archevêque métropolitain de Poznan
Président de la Conférence épiscopale polonaise
Vice-président du Conseil des Conférences épiscopales d’Europe (CCEE)

Varsovie, 16 juillet 2021

El Presidente del Episcopado: El próximo 25 de julio: Jornada de solidaridad con las víctimas de las tormentas en Europa

pt., 07/16/2021 - 17:12

“Pido que el domingo del próximo 25 de julio sea un día dedicado en la Iglesia en Polonia a la solidaridad con las víctimas de las inundaciones y tormentas en Europa”, escribió el Presidente de la Conferencia Episcopal Polaca, el arzobispo Stanislaw Gądecki, en la convocatoria de una jornada de solidaridad con las víctimas de las tormentas en Polonia, Alemania, Bélgica y Holanda.

El presidente del episcopado subrayó que la Iglesia en Polonia quiere apoyar a los afectados por la catástrofe con la oración y el sacrificio. “Pedimos a Dios esperanza para los que han sufrido y un espíritu de solidaridad, atención y corresponsabilidad para que todas las personas de bien puedan ayudar a las víctimas”, escribió.

“Pido que, en este día, en las Santas Misas, especialmente durante la oración de los fieles, se rece por las víctimas, y que, después de la Misa, se recojan fondos que Cáritas Polonia les transmitirá”, se lee en la convocatoria.

Oficina de Prensa de la Conferencia Episcopal Polaca

Publicamos el texto completo de la Convocatoria:

LLAMADA
DEL PRESIDENTE DE LA CONFERENCIA EPISCOPAL POLACA
PARA UNA JORNADA DE SOLIDARIDAD CON LAS VÍCTIMAS DE LAS TORMENTAS
EN POLONIA, ALEMANIA, BÉLGICA Y PAÍSES BAJOS

(A leer en las capillas e iglesias el domingo 18 de julio)

En los últimos días, hemos sido testigos de muchos dramas humanos causados por violentas tormentas e inundaciones, tanto en nuestra patria como en Alemania, Bélgica y los Países Bajos. Muchas familias han perdido todo, y los medios de comunicación informan de muertos y desaparecidos, especialmente en Alemania.

Como Iglesia en Polonia, queremos apoyar a los afectados con nuestras oraciones y ofrendas. Pedimos a Dios esperanza para los que han sufrido y un espíritu de solidaridad, atención y corresponsabilidad para que todas las personas de bien puedan ayudar a las víctimas.

Pido que el domingo del próximo 25 de julio sea un día dedicado en la Iglesia en Polonia a la solidaridad con las víctimas de las inundaciones y tormentas en Europa. Pido que, en este día, en las Santas Misas, especialmente durante la oración de los fieles, se rece por las víctimas, y que, después de la Misa, se recojan fondos que Cáritas Polonia les transmitirá.

Al mismo tiempo, transmito a los Presidentes de las Conferencias Episcopales de Alemania, Holanda y Bélgica la expresión de nuestro apoyo, asegurándoles de la cercanía espiritual de la Iglesia en Polonia.

Doy la bendición pastoral a todos los fieles.

+ Stanisław Gądecki
Arzobispo Metropolitano de Poznan
Presidente de la Conferencia Episcopal Polaca
Vicepresidente del Consejo de las Conferencias Episcopales Europeas (CCEE)

Varsovia, 16 de julio de 2021

Nowe papieskie normy dla przedsoborowej liturgii

pt., 07/16/2021 - 15:04

Papież Franciszek wydał motu proprio Traditionis Custodes, którym ogranicza możliwość korzystania z tak zwanej liturgii przedsoborowej. Znosi tym samym uprawnienia udzielone przez swych poprzedników, a w szczególności przez Benedykta XVI, który w motu proprio Summorum Pontificum udostępnił wszystkim przedsoborową liturgię, określając ją mianem nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego, w przekonaniu, że obie formy liturgii mogą się nawzajem ubogacać.

Od dziś jedynym wyrazem rytu rzymskiego jest liturgia posoborowa. Wydawanie zezwolenia na posługiwanie się Mszałem z 1962 r. powraca do wyłącznych kompetencji biskupa, który ma się upewnić, że grupy, które się nim posługują nie podważają reformy liturgicznej i nauczania papieży.

Franciszek zakazuje sprawowania przedsoborowej liturgii w kościołach parafialnych. Biskup ma wyznaczyć do tego inny kościół oraz kapłana, który będzie sprawował liturgię i który ma się upewnić, czy dalsze sprawowanie tej liturgii służy duchowemu rozwojowi wiernych. Papież zakazuje też biskupom wydawania zezwoleń na powstawanie nowych grup.

Kapłani, którzy zostaną wyświęceni po wydanym dziś motu proprio, aby sprawować Mszę według liturgii przedsoborowej, muszą zgłosić formalną prośbę do biskupa, który zanim udzieli zgody musi się skonsultować ze Stolicą Apostolską. Kapłani, którzy sprawowali dotychczas liturgię według nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego muszą wystąpić do biskupa o pozwolenie na jej dalsze sprawowanie.

Do ogłoszonego dziś motu proprio Papież załączył też list do biskupów, w którym podaje motywy swojej decyzji. Przyznaje, że jest ona reakcją na wyniki sondażu przeprowadzonego wśród biskupów. Wyłania się z nich obraz sytuacji, który niepokoi i zasmuca Papieża. Franciszek zauważa, że udostępnienie dawnej liturgii miało służyć jedności Kościoła. Benedykt XVI uważał, że obawy przed pogłębieniem podziałów są bezpodstawne. Tymczasem, zdaniem Franciszka pragnienie jedności zostało zlekceważone, a wielkodusznie zaoferowane ustępstwa zostały wykorzystane „do zwiększenia dystansu, umocnienia różnic, tworzenia opozycji, które ranią Kościół i utrudniają jego drogę, wystawiając go na ryzyko podziału”. Zdaniem Franciszka Mszał z 1962 r. został potraktowany instrumentalnie, w sposób coraz bardziej nacechowany odrzuceniem nie tylko reformy liturgicznej, ale i Soboru Watykańskiego II.

vaticannews.va

Fot. vaticannews.va

Życzenia Przewodniczącego Episkopatu dla nowo mianowanego arcybiskupa metropolity białostockiego Józefa Guzdka

pt., 07/16/2021 - 13:00

 Z wielką radością przyjąłem decyzję Jego Świątobliwości Papieża Franciszka o mianowaniu Waszej Ekscelencji arcybiskupem metropolitą białostockim – napisał abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski do bp. Józefa Guzdka. Decyzją Ojca Świętego Franciszka, 16 lipca 2021 roku, dotychczasowy biskup polowy Wojska Polskiego został mianowany arcybiskupem metropolitą białostockim.

Przewodniczący Episkopatu w liście do abp. Guzdka podziękował mu też za posługę Biskupa Polowego Wojska Polskiego. „Ufam, że zdobyte doświadczenie, zaowocuje duchowym wzrostem wiernych i duchowieństwa, powierzonego pasterskiej trosce Waszej Ekscelencji Archidiecezji Białostockiej” – napisał.

Publikujemy tekst listu gratulacyjnego:

Warszawa, dnia 16 lipca 2021 roku
We wspomnienie NMP z Góry Karmel

Ekscelencjo,
Najdostojniejszy Księże Arcybiskupie Metropolito Nominacie,

 Z wielką radością przyjąłem decyzję Jego Świątobliwości Papieża Franciszka o mianowaniu Waszej Ekscelencji arcybiskupem metropolitą białostockim.

W imieniu Konferencji Episkopatu Polski chciałbym złożyć Księdzu Arcybiskupowi z tej okazji jak najserdeczniejsze życzenia.

W Dekrecie o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus dominus czytamy: «Biskupi zaś, ustanowieni również przez Ducha Świętego, zajmują miejsce Apostołów jako pasterze dusz, otrzymali też oni posłannictwo, by łącznie z Biskupem Rzymskim i pod jego zwierzchnictwem nadawać trwałość dziełu Chrystusa, wiecznego Pasterza. Chrystus bowiem dał Apostołom i ich następcom nakaz oraz władzę, by nauczali wszystkie narody, by uświęcali ludzi w prawdzie i żeby byli ich pasterzami. Biskupi zatem przez danego sobie Ducha Świętego stali się prawdziwymi i autentycznymi nauczycielami wiary, kapłanami i pasterzami» (2).

Niech Najświętsza Maryja Panna z Góry Karmel, którą dzisiaj wspominamy, prowadzi Waszą Ekscelencję w wykonywaniu misji nauczania, uświęcania i prowadzenia dla nadawania trwałości dziełu Chrystusowemu w Kościele Białostockim.

Jednocześnie chciałbym podziękować Księdzu Arcybiskupowi za posługę Biskupa Polowego Wojska Polskiego. Ufam, że zdobyte doświadczenie, zaowocuje duchowym wzrostem wiernych i duchowieństwa, powierzonego pasterskiej trosce Waszej Ekscelencji Archidiecezji Białostockiej.

Z wyrazami szacunku, przesyłam braterskie pozdrowienia w Chrystusie Panu,

✠ Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

___________________
Jego Ekscelencja
Ksiądz Arcybiskup Józef GUZDEK
Arcybiskup Metropolita Białostocki Nominat

Zmarła Mama bp. Adama Wodarczyka

pt., 07/16/2021 - 12:54

14 lipca 2021 roku, w wieku 83 lat, zmarła śp. Łucja Wodarczyk, matka bp. Adama Wodarczyka, biskupa pomocniczego archidiecezji katowickiej.

Jej pogrzeb odbędzie się w sobotę, 17 lipca 2021 roku, w kościele Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Tarnowskich Górach (ul. Różana 2):

  • godz. 9.00 – wprowadzenie ciała Zmarłej do kościoła,
  • godz. 9.30 – modlitwa różańcowa za Zmarłą,
  • godz. 10.00 – Msza Święta żałobna.

Po Mszy Świętej przejazd na cmentarz Świętej Anny przy ul. Gliwickiej 30 w Tarnowskich Górach.

Wieczny odpoczynek racz jej dać, Panie,
a światłość wiekuista niechaj jej świeci.
Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.

Amen.

archidiecezja.katowicka.pl / BP KEP

Komunikat Nuncjatury Apostolskiej w Polsce: Bp Józef Guzdek nowym arcybiskupem metropolitą białostockim

pt., 07/16/2021 - 12:00

Nuncjatura Apostolska w Polsce

N. 6277/21

KOMUNIKAT

Ojciec Święty Franciszek

mianował arcybiskupem metropolitą białostockim dotychczasowego biskupa polowego Wojska Polskiego Józefa GUZDKA.

Warszawa, 16 lipca 2021 roku.

+ Salvatore Pennacchio
Nuncjusz Apostolski

Strony