Oddział Mazowiecki

Subskrybuj Kanał Oddział Mazowiecki
Strona mazowieckiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich.
Zaktualizowano: 41 minut 23 sekundy temu

Stanowisko NRL z 6.XII.2019 w odpowiedzi list KSLP do Prezesa NRL

wt., 12/10/2019 - 21:59

Naczelna Izba Lekarska opublikowała stanowisko z dnia 6 grudnia 2019 r. w sprawie listu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich.

Stanowisko Prezydium NRL 6 XII.2019

STANOWISKO Nr 118/19/P-VIII  PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 6 grudnia 2019 r.  w sprawie listu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z listem Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich dotyczącym zmian przepisów prawa dotyczących wykonywania zawodu lekarza w Polsce, przedstawia następujące stanowisko:

Naczelna Rada Lekarska jako ogólnokrajowy organ samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów wykonuje szereg zadań związanych z zapewnieniem lekarzom i lekarzom dentystom właściwych warunków do wykonywania zawodu. Samorząd lekarski jest w pełni świadomy, że nieustający rozwój nauk i technik medycznych niesie ze sobą również konflikty sumienia, na które narażeni są przedstawiciele zawodów medycznych, i które dotykają wartości najbardziej podstawowych.

Jak wiadomo, to Naczelna Rada Lekarska w lutym 2014 r., po dokonaniu gruntownej analizy, oceniła, że art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty dotyczący klauzuli sumienia narusza Konstytucję RP i nie gwarantuje lekarzom w dostatecznym stopniu prawa do korzystania z wolności sumienia. W ślad za tym Naczelna Rada Lekarska złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z Konstytucją. U podłoża tego wniosku do Trybunału leżało fundamentalne założenie, że lekarz – jak każdy – musi mieć prawo powstrzymać się od działań, które są sprzeczne z jego sumieniem.

Obszerny wniosek złożony przez Naczelną Radę Lekarską doprowadził do wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 7 października 2015 r. (sygn. akt K 12/14), którego znaczenia dla możliwości wykonywania zawodu lekarza w zgodzie z sumieniem nie sposób przecenić.

Po pierwsze, powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego wyraźnie przesądził, że działanie w zgodzie z sumieniem w przypadku lekarzy jest nie tylko korzystaniem przez nich z wolności konstytucyjnej i wykonywaniem powinności moralnej, lecz jest obowiązkiem ustawowym, wynikającym z art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty w związku z art. 4 Kodeksu Etyki Lekarskiej. Obowiązek taki wpisuje się w istotę etosu zawodu lekarza i wynika z wewnętrznych celów medycyny.

Po drugie, Trybunał zanegował – jako pozostający w oczywistej sprzeczności z art. 53 ust. 1 Konstytucji – pogląd, zgodnie z którym możliwość powołania się na klauzulę sumienia stanowi sytuację wyjątkową, a art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty ustanawia „przywilej” lekarzy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego prawo do sprzeciwu sumienia jest pierwotne względem jego ograniczeń, a sam art. 39 ustawy nie kreuje przywileju dla lekarza, gdyż wolność sumienia każdego człowieka jest kategorią pierwotną i niezbywalną, którą prawo konstytucyjne jedynie poręcza.

Po trzecie, Trybunał Konstytucyjny uznał, że nie jest dopuszczalne zobowiązywanie lekarza do wykonania świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jego sumieniem, jeżeli zwłoka w udzieleniu tego świadczenia nie spowodowałaby niebezpieczeństwa utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia. W świetle hierarchii wartości konstytucyjnych trudno jest bowiem przyjąć, że inne prawa pacjenta, niezwiązane z jego życiem i zdrowiem, mogłyby mieć pierwszeństwo przed wartością, jaką jest wolność sumienia lekarza. W rezultacie wyroku Trybunału z dnia 7 października 2015 r. utracił moc „fragment” art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, z którego wynikał obowiązek wykonania przez lekarza świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jego sumieniem w „innych przypadkach niecierpiących zwłoki” czyli w sytuacji gdy zwłoka w udzieleniu tego świadczenia nie spowodowałaby niebezpieczeństwa utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia.

Wskutek wyroku TK uchylony został także przepis zobowiązujący lekarza do „wskazania realnych możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub w podmiocie leczniczym”.  Trybunał podzielił pogląd, że nałożenie na lekarza obowiązku wskazania realnej możliwości uzyskania świadczenia niezgodnego z jego sumieniem stanowi ograniczenie wolności sumienia. W wyroku przyjęto, że konstytucyjna gwarancja wolności sumienia chroni jednostkę nie tylko przed przymusem podjęcia bezpośredniego zamachu na chronione dobro, lecz także przed takim postępowaniem niezgodnym z sumieniem jednostki, które pośrednio prowadzi do nieakceptowalnego etycznie skutku, w szczególności przed przymusem współdziałania w osiąganiu tego celu.

W ocenie Naczelnej Rady Lekarskiej opisany wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie klauzuli sumienia znacząco poprawił ochronę konstytucyjnie gwarantowanej wolności sumienia osób wykonujących zawód lekarza. Najistotniejsze postulaty Naczelnej Rady Lekarskiej objęte wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego zostały przez Trybunał uwzględnione. Wyrok, uchylając te ograniczenia wolności sumienia, które nie dały się pogodzić z zasadą proporcjonalności wywodzoną z norm konstytucyjnych, istotnie przyczynił się do poprawy możliwości korzystania przez lekarzy z wolności sumienia w zakresie niepodejmowania działań, które lekarz uznaje za niezgodne z własnym światopoglądem lub nakazami wiary i religii. Obecnie lekarz kierując się prawem do autonomicznego ukształtowania swego stosunku do wiary i religii oraz przekonań filozoficzno-światopoglądowych ma zapewnione prawo do postępowania zgodnie z ich nakazami, także na gruncie odmowy realizacji poszczególnych świadczeń zdrowotnych.

KSPiPP zaprasza na wspólna modlitwę o beatyfikacje sł.Stanisławy Leszczyńskiej

sob., 12/07/2019 - 14:45

…. Kochałam je i to właśnie dodawało mi sił każdego dnia i w noce spędzane bezsennie w mozolnej pracy, której trud i poświęcenie były właściwie tylko formą miłości, skierowanej głównie do maleńkich dzieci i ich matek, których życie starałam się ocalić za wszelką cenę. Inaczej nie byłabym w stanie wytrwać ….

( Stanisława Leszczyńska – położna)

ZAPROSZENIE

na Mszę Św. w intencji Beatyfikacji Sługi Bożej Stanisławy Leszczyńskiej do Kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi przy ul. Kościelnej 8/10, w dniu 11 marca 2020 roku godz. 11:00.

zaprasza                                                                                                                                      Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych

5-7.XII.2019 Rzym

czw., 12/05/2019 - 18:01

Vice prezes KSLP prof.Bogdan Chazan uczestniczył w Konferencji w Rzymie w obradach Forum Organizacji pozarządowych Inspirowanych przez Katolików.

30.XI.2019 List lekarzy do Prezesa NRL w sprawie aborcji

wt., 12/03/2019 - 06:05

List lekarzy do Prezesa NRL jest  protestem wobec  ustawowego wyznaczania lekarza jako wykonawcy prawnie zalegalizowanej procedury aborcji. Kodeks Etyki Lekarskiej zobowiązuje do troski o każde życie.

List lekarzy KSLP do Prezesa NRL prof. A. Matyja w sprawie aborcji 30 XI 2019
LIST LEKARZY DO NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ  W TROSCE O ETYCZNE WYKONYWANIE ZAWODU LEKARZA  

Profesor dr hab. n. med. Andrzej Matyja, Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej,  Naczelna Izba Lekarska, 00-764 Warszawa, ul. Sobieskiego 110.

Szanowny Panie Prezesie                                                               30.XI.2019 Warszawa

Jako członkowie Izb Lekarskich, zwracamy się do Pana Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej, w związku z koniecznością wprowadzenia zmian do przepisów prawa dotyczących wykonywania w Polsce zawodu lekarza. Nasza propozycja zmierza w kierunku właściwej, lepszej realizacji powołania lekarskiego bez szkody dla sumienia lekarza. Proponowane zmiany przyczynią się do poprawy jakości opieki medycznej i wzrostu zaufania pomiędzy lekarzem a pacjentem.

Każdy absolwent Uniwersytetu Medycznego w Polsce, przyjmując tytuł lekarza, składa przyrzeczenie lekarskie, zobowiązując się do sumiennego spełniania swoich obowiązków: „służyć życiu i zdrowiu ludzkiemu” w oparciu o najlepszą wiedzę, „a chorym nieść pomoc bez żadnych różnic”. [1]

Ustawowo zalegalizowana w Polsce w 1956 roku, z ostatnią modyfikacją w 1996 r., aborcja,[2] prowadzi do śmierci poczętego dziecka oraz bezpośrednich i odległych powikłań zdrowia fizycznego i psychicznego matek. Protestujemy wobec prawnego nakazu w tej ustawie, że: „Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza”. [3] Wyznaczenie przepisami prawa lekarza do wykonania procedury uśmiercającej pacjenta jest sprzeczne z naszym moralnym obowiązkiem ochrony życia i nakazami etyki zawodowej sformułowanymi w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). „Najwyższym nakazem etycznym lekarza jest dobro chorego – salus aegroti suprema lex esto. Mechanizmy rynkowe, naciski społeczne i wymagania administracyjne nie zwalniają lekarza z przestrzegania tej zasady”.[4]

Kodeks Etyki Lekarskiej zobowiązuje samorząd lekarski do podejmowania działań chroniących przestrzeganie zasad etyki lekarskiej w przepisach prawa. „Izba lekarska jest obowiązana do czuwania nad przestrzeganiem zasad etyki i deontologii lekarskiej oraz zachowaniem godności zawodu przez członków samorządu lekarskiego a także do starań, aby przepisy prawa nie naruszały zasad etyki lekarskiej”.[5]

Jesteśmy zaniepokojeni, że wykonanie prawnie zalegalizowanej procedury aborcji zobowiązuje lekarza do zabijania ludzi we wczesnym okresie ich rozwoju i wyposaża do nienależnej mu funkcji sędziego i kata, co jest sprzeczne z nakazami Kodeksu Etyki Lekarskiej, które jednoznacznie: „zobowiązują  lekarza do przestrzegania praw człowieka i dbania o godność zawodu lekarskiego”.[6] Jeden z warszawskich profesorów słusznie stwierdził, że nie zleca się strażakom podpalania lasów ani ratownikom topienia ludzi.

Oczekujemy, że organ samorządu lekarskiego zadba, aby prawo nie wymuszało na lekarzu wykonywania procedur sprzecznych z jego powołaniem i szkodliwych, a wręcz uśmiercających pacjentów.

Pod obywatelskim projektem ustawy „Stop Aborcji” podpisało się ponad 830 tysięcy obywateli oczekując zaprzestania wykonywania aborcji eugenicznej. W Polsce nadal chore dzieci musi zabijać lekarz. Klauzula sumienia pozwala odmówić lekarzom wykonywania tej procedury, ale dostępność aborcji sprzeczna z prawem naturalnym przyczynia się do zaburzenia wizerunku lekarza w społeczeństwie oraz pogorszenia stanu zdrowia kobiet. Jest realnym zagrożeniem sumiennego wykonywania zawodu przez lekarzy.

Chcemy, aby praca lekarza była realnie zgodna z zasadami wyznaczonymi w Kodeksie Etyki Lekarskiej, który jasno określa, że: „Powołaniem lekarza jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego, zapobieganie chorobom, leczenie chorych oraz niesienie ulgi w cierpieniu; lekarz nie może posługiwać się wiedzą i umiejętnością lekarską w działaniach sprzecznych z tym powołaniem”.[7]  Jest to sprawa ogromnej wagi dla przyszłości stanu lekarskiego w Polsce. Oczekujemy, iż Naczelna Rada Lekarska wskaże godne rozwiązanie.

W imieniu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich, zgromadzeni na zebraniu Zarządu Głównego KSLP:

  1. dr n.med. ELŻBIETA KORTYCZKO, Prezes KSLP, specjalista pediatrii i neonatologii
  2. prof. dr hab. n. med. BOGDAN CHAZAN, V-prezes KSLP,Prezes Oddziału Mazowieckiego specjalista ginekologii i położnictwa
  3. lek. GRAŻYNA RYBAK, Delegat Oddziału Mazowieckiego KSLP, specjalista pediatrii
  4. lek.ANNA GRĘZIAK, Honorowy Prezes KSLP, specjalista anestezjolog, członek Zespołu przy Rzeczniku Praw Pacjenta ds. oprac. standardów postępowania w terapiach medycznych stosowanych w okresie kończącego się życia
  5. lek. BARBARA KOPCZYŃSKA, Prezes Oddziału Śląskiego KSLP, specjalista anestezjolog, specjalista opieki paliatywnej
  6. lek stom. JADWIGA KAZANA, Prezes Oddziału Ziemi Radomskiej KSLP, specjalista protetyki stomatologicznej
  7. lek. ANDRZEJ MAŁYSA, Prezes Honorowy Oddziału Brzeskiego KSLP, internista
  8. lek. IRENA BŁASZCZEĆ, Prezes Oddziału Częstochowskiego KSLP, specjalista chorób wewnętrznych
  9. lek. MARIA SZCZAWIŃSKA, Przewodnicząca Ogólnopolskiej Sekcji Ginekologiczno – Położniczej KSLP, specjalista ginekologii i położnictwa
  10. lek. ANNA MARKIEWICZ, Prezes Oddziału Małopolskiego KSLP, specjalista psychiatrii
  11. dr n. med. OLAF CZARNIAWSKI, Prezes Oddziału Łódzkiego KSLP, specjalista chirurgii
  12. dr n. med. GRAŻYNA SŁOPECKA-BOREJKO, V-ce Prezes Oddziału Dolnośląskiego, specjalista chorób wewnętrznych i kardiologii
  13. dr n. med. ELŻBIETA KRZYMIŃSKA-STASIUK, Prezes Oddziału Pomorskiego, specjalista chorób wewnętrznych i kardiologii
  14. dr n. med. PIOTR GARBOCZ, członek ZG KSLP, specjalista chorób wewnętrznych i kardiologii

[1] Ze wstępu do Kodeksu Etyki Lekarskiej, Przyrzeczenie Lekarskie nawiązujące do Przysięgi Hipokratesa

[2] Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, oraz Ustawa z dnia 30 sierpnia 1996 r o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

[3] Art. 4a. 1. Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.

[4] Kodeks Etyki Lekarskiej Art. 2,2

[5] Kodeks Etyki Lekarskiej Art.5

[6] Kodeks Etyki Lekarskiej Art.1 pkt 2

[7] Kodeks Etyki Lekarskiej Art. 2.pkt 1

 

1.XII.2019 List Apostolski “ADMIRABILE SIGNUM” Ojca Świętego Franciszka

pon., 12/02/2019 - 20:55

LIST APOSTOLSKI “ADMIRABILE SIGNUM” Ojca Świętego Franciszka o znaczeniu i wartości żłóbka

  1. Godny podziwu znak żłóbka, tak drogi chrześcijanom, zawsze budzi zadziwienie i zdumienie. Przedstawienie wydarzenia narodzin Jezusa oznacza zwiastowanie tajemnicy wcielenia Syna Bożego, z prostotą i radością. Żłóbek jest jakby żywą Ewangelią, która wypływa z kart Pisma Świętego. Kontemplując scenę Bożego Narodzenia, jesteśmy zaproszeni do duchowego wyruszenia w drogę, pociągnięci pokorą Tego, który stał się człowiekiem, aby spotkać każdego człowieka. I odkrywamy, że On nas miłuje tak bardzo, że jednoczy się z nami, abyśmy i my mogli się z Nim zjednoczyć.

Tym listem chciałbym wesprzeć piękną tradycję naszych rodzin, które w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie przygotowują żłóbek, a także zwyczaj umieszczania go w miejscach pracy, szkołach, szpitalach, więzieniach, na placach… To naprawdę realizacja twórczej wyobraźni, która wykorzystuje najbardziej różnorodne materiały do tworzenia małych arcydzieł piękna. Uczymy się od dzieciństwa: kiedy tato i mama wraz z dziadkami przekazują ten radosny zwyczaj, który uosabia bogatą duchowość ludową. Chciałbym, aby ta praktyka nie ustała, a wręcz mam nadzieję, że tam, gdzie została zaniechana, zostanie odkryta na nowo i ożywiona.

  1. Pochodzenie żłóbka jest zgodne przede wszystkim z niektórymi ewangelijnymi szczegółami narodzin Jezusa w Betlejem. Św. Łukasz Ewangelista mówi zwyczajnie, że Maryja „porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (2, 7). Jezus został złożony w żłobie, który po łacinie nazywa się praesepium, skąd bierze się włoskie słowo presepe, a od którego wywodzimy nasze określenie żłóbek.

Wchodząc w ten świat, Syn Boży znajduje miejsce tam, gdzie zwierzęta przychodzą jeść. Siano staje się pierwszym posłaniem dla Tego, który objawi się jako „chleb, który z nieba zstąpił” (J 6, 41). Symbolikę tę uchwycił już św. Augustyn wraz z innymi Ojcami, gdy napisał: „W żłobie położony stał się pokarmem naszym” (Mowa 189,4, w: Wybór mów, ATK, Warszawa 1973, s. 38). Istotnie, żłóbek zawiera różne tajemnice życia Jezusa i sprawia, że odczuwamy je jako bliskie naszego codziennego życia.

Przejdźmy jednak od razu do pochodzenia żłóbka, tak jak go pojmujemy. Myślą udajemy się do Greccio, w Valle Reatina, gdzie św. Franciszek prawdopodobnie się zatrzymał, zapewne w drodze z Rzymu, gdzie 29 listopada 1223 r. otrzymał od papieża Honoriusza III zatwierdzenie swojej Reguły. Po jego podróży do Ziemi Świętej, groty te przypominały mu w szczególny sposób krajobraz Betlejem. I możliwe, że w Rzymie, w Bazylice Santa Maria Maggiore, Biedaczyna był pod wrażeniem mozaik przedstawiających narodziny Jezusa, tuż obok miejsca, w którym zgodnie ze starożytną tradycją zachowały się deski żłobka.

Źródła franciszkańskie szczegółowo opisują to, co wydarzyło się w Greccio. Piętnaście dni przed Świętami Bożego Narodzenia, Franciszek wezwał pewnego miejscowego człowieka o imieniu Jan i poprosił go o pomoc w spełnieniu pragnienia: „Chcę bowiem dokonać pamiątki Dziecięcia, które narodziło się w Betlejem. Chcę naocznie pokazać Jego braki w niemowlęcych potrzebach, jak został położony w żłobie i jak złożony był na sianie w towarzystwie wołu i osła” [1] (FF, 468). Wierny przyjaciel, skoro tylko usłyszał, natychmiast poszedł, aby przygotować na wyznaczonym miejscu wszystko, co było potrzebne, zgodnie z życzeniem Świętego. 25 grudnia z różnych stron przybyło do Greccio wielu braci. Przybyli także mężczyźni i kobiety z okolicznych obejść, przynosząc kwiaty i pochodnie, aby rozświetlić tę świętą noc. Franciszek po przybyciu, znalazł żłób z sianem, wołu i osiołka. Ludzie, którzy się zbiegli, w obliczu sceny Bożego Narodzenia, okazali nigdy wcześniej niezaznaną, niewypowiedzianą radość. Następnie kapłan uroczyście odprawił na żłobie Eucharystię, ukazując związek między Wcieleniem Syna Bożego a Eucharystią. Przy tej okazji w Greccio nie było figurek: szopka została stworzona i zrealizowana przez tych, którzy byli obecni [2].

W ten sposób zrodziła się nasza tradycja: wszyscy wokół groty, pełni radości, bez żadnego już dystansu między wydarzeniem, które się dokonuje, a tymi, którzy stają się uczestnikami tajemnicy.

Pierwszy biograf św. Franciszka, Tomasz z Celano, przypomina, że tamtej nocy do prostej i wzruszającej sceny dołączył dar cudownego widzenia: jeden z obecnych widział Dzieciątko Jezus leżące w żłobie. Od tego żłóbka Bożego Narodzenia roku 1223, „każdy z radością powrócił do siebie” [3].

  1. 3. Święty Franciszek, z prostotą tego znaku, dokonał wielkiego dzieła ewangelizacji. Jego nauczanie przeniknęło do serc chrześcijan i pozostaje aż do naszych dni jako autentyczna forma zaproponowania na nowo piękna naszej wiary z prostotą. Z drugiej strony, samo miejsce, w którym zrealizowano pierwszy żłóbek, wyraża i pobudza te uczucia. Greccio staje się schronieniem dla duszy, ukrywającej się na skale, aby dać się ogarnąć w milczeniu.

Dlaczego żłóbek wzbudza tyle zadziwienia i nas wzrusza? Przede wszystkim dlatego, że ukazuje czułość Boga. On, Stwórca wszechświata, uniża się do naszej małości. Dar życia, sam już za każdym razem dla nas tajemniczy, fascynuje nas jeszcze bardziej, gdy widzimy, że Ten, który narodził się z Maryi, jest źródłem i wsparciem każdego życia. W Jezusie Ojciec dał nam brata, który wychodzi, by nas szukać, kiedy jesteśmy zdezorientowani i zatracamy kierunek; wiernego przyjaciela, który jest zawsze blisko nas; dał nam swego Syna, który nam przebacza i podnosi nas z grzechu.

Tworzenie żłóbka w naszych domach pomaga nam przeżyć na nowo historię, którą przeżywano w Betlejem. Oczywiście Ewangelie zawsze pozostają źródłem, które pozwala poznać i rozważać to Wydarzenie. Jednak jego przedstawienie w żłóbku pomaga wyobrazić sobie sceny, pobudza uczucia, zachęca do poczucia się zaangażowanymi w historię zbawienia, współczesnymi wydarzeniu, które jest żywe i aktualne w najróżniejszych kontekstach historycznych i kulturowych.

W sposób szczególny, począwszy od swego franciszkańskiego pochodzenia, żłóbek jest zachętą do „odczuwania”, „dotknięcia” ubóstwa, które Syn Boży wybrał dla siebie w swoim wcieleniu. W ten sposób jest to pośrednio wezwanie do naśladowania Jego drogi pokory, ubóstwa, ogołocenia, która prowadzi od betlejemskiego żłóbka do krzyża. Jest to wezwanie, aby Go spotkać i miłosiernie Mu służyć w najbardziej potrzebujących braciach i siostrach (por. Mt 25, 31-46).

  1. Chciałbym teraz dokonać przeglądu różnych znaków żłóbka, aby pojąć znaczenie, jakie w sobie niosą. Po pierwsze, opisujemy kontekst gwiaździstego nieba w ciemności i w ciszy nocy. Czynimy to nie tylko z powodu wierności opisom ewangelijnym, ale także ze względu na znaczenie, jakie posiada. Pomyślmy, ile razy nasze życie otacza noc. Otóż, nawet w tych chwilach Bóg nie zostawia nas samymi, ale staje się obecny, aby odpowiedzieć na decydujące pytania dotyczące sensu naszego istnienia: kim jestem? Skąd pochodzę? Dlaczego urodziłem się w tym czasie? Dlaczego kocham? Dlaczego cierpię? Dlaczego umrę? Aby odpowiedzieć na te pytania, Bóg stał się człowiekiem. Jego bliskość niesie światło tam, gdzie jest mrok i oświeca tych, którzy przechodzą przez ciemności cierpienia (por. Łk 1, 79).

Warto też zwrócić uwagę na krajobrazy, będące częścią żłóbka. Często przedstawiają one ruiny starożytnych domów i budynków, które w pewnych przypadkach zastępują Grotę Betlejemską i stają się domem Świętej Rodziny. Wydaje się, że ruiny te zostały zainspirowane Złotą Legendą dominikanina, Jakuba da Voragine (XIII wiek), gdzie czytamy o pewnym pogańskim przekonaniu, że Świątynia Pokoju w Rzymie upadnie, gdy porodzi Dziewica. Te ruiny są przede wszystkim widzialnym znakiem upadłej ludzkości, tego wszystkiego, co popada w ruinę, co jest zepsute i zasmucone. Ta sceneria mówi, że Jezus jest nowością pośród starego świata i przyszedł, aby uleczyć i odbudowywać, żeby przywrócić nasze życie i świat do pierwotnej wspaniałości.

  1. Ileż wzruszenia powinno nam towarzyszyć, gdy umieszczamy w żłóbku góry, strumienie, owce i pasterzy! W ten sposób pamiętamy, że jak zapowiadali prorocy całe stworzenie uczestniczy w święcie przyjścia Mesjasza. Aniołowie i gwiazdy-komety są znakiem, że my również jesteśmy powołani, by wyruszyć, dotrzeć do groty i adorować Pana.

„Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił” (Łk 2, 15): tak mówią pasterze po tym, co zwiastowali aniołowie. To bardzo piękne nauczanie, które do nas dociera w prostocie opisu. W przeciwieństwie do wielu ludzi, którzy mają zamiar zrobić tysiące innych rzeczy, pasterze stają się pierwszymi świadkami tego, co istotne, to znaczy zbawienia, które jest dane. To najbardziej pokorni i najubożsi potrafią przyjąć wydarzenie Wcielenia. Bogu, który przychodzi spotkać się z nami w Dzieciątku Jezus, pasterze odpowiadają, wyruszając ku Niemu, na spotkanie miłości i wdzięcznego zdumienia. To właśnie spotkanie między Bogiem a Jego dziećmi, dzięki Jezusowi, rodzi naszą religię, stanowiąc jej wyjątkowe piękno, które w szczególny sposób jaśnieje w żłóbku.

  1. W naszych żłóbkach zwykle umieszczamy wiele figurek symbolicznych. Przede wszystkim żebrzących i ludzi, którzy nie znają żadnej innej obfitości poza obfitością serca. Również one są pełnoprawnie bliskie Dzieciątku Jezus, i nikt nie może ich eksmitować ani odsunąć od kołyski, tak bardzo prowizorycznej, że otaczający ją ubodzy wcale nie są dysonansem. Ubodzy są wręcz uprzywilejowani w tej tajemnicy i często najbardziej potrafią rozpoznać obecność Boga wśród nas.

Ubodzy i ludzie prości w żłóbku przypominają, że Bóg staje się człowiekiem dla tych, którzy bardziej odczuwają potrzebę Jego miłości i proszą o Jego bliskość. Jezus, „cichy i pokorny sercem” (Mt 11, 29), urodził się ubogi, prowadził proste życie, aby nas nauczyć uchwycenia tego, co istotne i tym żyć. Ze żłóbka wyraźnie wyłania się przesłanie, że nie możemy dać się zwieść bogactwu i wielu ulotnym propozycjom szczęścia. Pałac Heroda jest w tle, zamknięty, głuchy na zwiastowanie radości. Rodząc się w żłobie, sam Bóg rozpoczyna jedyną prawdziwą rewolucję, która daje nadzieję i godność wydziedziczonym, usuniętym na margines: rewolucję miłości, rewolucję czułości. Ze żłóbka Jezus, z łagodną mocą wygłasza apel o dzielenie się z ostatnimi jako drogę do bardziej ludzkiego i braterskiego świata, w którym nikt nie jest wykluczony i usuwany na margines.

Często dzieci – ale nawet dorośli! – lubią dodawać do żłóbka inne figurki, które zdają się nie mieć związku z opowieściami ewangelijnymi. A jednak ta wyobraźnia pragnie wyrazić, że w nowym świecie, zainaugurowanym przez Jezusa, jest miejsce dla wszystkiego, co ludzkie i dla każdego stworzenia. Od pasterza po kowala, od piekarza po muzyków, od kobiet niosących dzbany z wodą, po bawiące się dzieci…: wszystko to przedstawia codzienną świętość, radość z wykonywania w niezwykły sposób codziennych czynności, gdy Jezus dzieli z nami swoje Boskie życie.

  1. Stopniowo żłóbek prowadzi nas do groty, w której znajdują się figurki Maryi i Józefa. Maryja jest mamą, która podziwia swoje dziecko i ukazuje je tym, którzy przychodzą, by je odwiedzić. Jej figurka przywodzi na myśl wielką tajemnicę, która dotyczyła tej Dziewczyny, gdy Bóg zapukał do drzwi Jej niepokalanego serca. Na zwiastowanie anioła, który prosił Ją, by została Matką Boga, Maryja odpowiedziała pełnym i całkowitym posłuszeństwem. Jej słowa: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1, 38), są dla nas wszystkich świadectwem tego, jak w wierze oddać się woli Bożej. Dzięki temu „tak”, Maryja stała się matką Syna Bożego, nie tracąc swego dziewictwa, a wręcz uświęcając je dzięki Niemu. Widzimy w Niej Matkę Boga, która nie zachowuje swego Syna jedynie dla siebie, ale prosi wszystkich, aby byli posłuszni Jego słowu i wprowadzali je w życie (por. J 2, 5).

Obok Maryi, w postawie chronienia Dzieciątka i Jego matki, jest święty Józef. Zwykle przedstawiany jest z kijem w dłoni, a czasem również trzymający lampę. Święty Józef odgrywa bardzo ważną rolę w życiu Jezusa i Maryi. Jest opiekunem, który niestrudzenie chroni swoją rodzinę. Kiedy Bóg przestrzega go przed zagrożeniem ze strony Heroda, nie waha się wyruszyć w drogę i wyemigrować do Egiptu (por. Mt 2, 13-15). A gdy niebezpieczeństwo minie, zabierze rodzinę z powrotem do Nazaretu, gdzie będzie pierwszym wychowawcą Jezusa – dziecka i nastolatka. Józef nosił w sercu wielką tajemnicę, która otaczała Jezusa i Maryję, jego oblubienicę, i jako człowiek sprawiedliwy zawsze ufał woli Bożej i ją realizował.

  1. Serce żłóbka zaczyna bić, kiedy w Boże Narodzenie składamy w nim figurkę Dzieciątka Jezus. Bóg przedstawia się w ten sposób w dziecku, aby powierzyć się objęciu naszych ramion. W słabości i kruchości ukrywa swoją moc, która wszystko stwarza i przekształca. Wydaje się to niemożliwe, a jednak tak jest: w Jezusie Bóg był dzieckiem i jako takie chciał objawić wspaniałość swojej miłości, która przejawia się w uśmiechu i w wyciągnięciu rąk ku każdemu.

Narodziny dziecka budzą radość i zadziwienie, ponieważ stawiają przed wielką tajemnicą życia. Widząc jaśniejące oczy młodych małżonków, gdy stają przed ich nowo narodzonym synem, rozumiemy uczucia Maryi i Józefa, którzy obserwując Dzieciątko Jezus, dostrzegli obecność Boga w swoim życiu.

„Bo życie objawiło się” (1 J 1, 2): w ten sposób apostoł Jan podsumowuje tajemnicę Wcielenia. Żłobek ukazuje nam, pozwala nam dotknąć tego wyjątkowego i niezwykłego wydarzenia, które zmieniło bieg historii, a od którego również liczymy lata przed i po narodzeniu Chrystusa.

Sposób działania Boga niemal oszałamia, ponieważ wydaje się niemożliwe, aby wyrzekł się swojej chwały, żeby stać się człowiekiem, takim jak my. Cóż za niespodzianka, że Bóg przyjmuje nasze własne zachowania: śpi, karmi się mlekiem matki, płacze i bawi się jak wszystkie dzieci! Jak zawsze, Bóg wprawia w zakłopotanie, jest nieprzewidywalny, nieustannie poza naszymi schematami. Zatem żłóbek ukazując nam Boga wkraczającego w świat, pobudza nas do myślenia o naszym życiu wpisanym w życie Boga; zachęca, abyśmy stali się Jego uczniami, jeśli chcemy osiągnąć ostateczny sens życia.

  1. Kiedy zbliża się święto Objawienia Pańskiego umieszczane są w żłóbku trzy figurki Mędrców. Obserwując gwiazdę, ci mądrzy i bogaci władcy ze Wschodu udali się do Betlejem, aby poznać Jezusa i ofiarować mu dary w postaci złota, kadzidła i mirry. Również te dary mają znaczenie alegoryczne: złoto oddaje cześć królewskości Jezusa; kadzidło jego boskości; mirra, jego świętemu człowieczeństwu, które zazna śmierci i pochówku.

Patrząc na tę scenę w żłóbku, jesteśmy wezwani do refleksji na temat odpowiedzialności każdego chrześcijanina za bycie ewangelizatorem. Każdy z nas staje się przynoszącym Dobrą Nowinę tym, których spotykamy, dając świadectwo radości ze spotkania z Jezusem i umiłowaniem Go poprzez konkretne uczynki miłosierdzia.

Mędrcy nauczają, że można wychodzić z bardzo daleka, aby dotrzeć do Chrystusa. Są ludźmi bogatymi, mądrymi cudzoziemcami, spragnionymi nieskończoności, wyruszającymi w długą i niebezpieczną podróż, która wiedzie ich do Betlejem (por. Mt 2, 1-12). Gdy stają przed Królem-Dzieciątkiem przepełnia ich wielka radość. Nie dają się zgorszyć ubóstwem otoczenia. Nie wahają się paść na kolana i oddać Mu pokłon. Przed Nim rozumieją, że Bóg, podobnie jak z suwerenną mądrością kieruje gwiazdami, tak też kieruje biegiem historii, uniżając możnych i wywyższając pokornych. Z pewnością po powrocie do swego kraju opowiedzieli o tym zaskakującym spotkaniu z Mesjaszem, zapoczątkowując podróż Ewangelii pośród narodów.

  1. Gdy stajemy przed żłóbkiem, myśl chętnie powraca do okresu dzieciństwa, kiedy niecierpliwie oczekiwaliśmy, aby zacząć go budować. Wspomnienia te prowadzą nas do ciągłego uświadamiania sobie wielkiego daru, który został nam dany wraz z przekazaną nam wiarą. Jednocześnie sprawiają, że odczuwamy obowiązek i radość umożliwienia naszym dzieciom i wnukom udziału w tym samym doświadczeniu. Nie ma znaczenia, w jaki sposób urządzony jest żłóbek. Może być zawsze taki sam, albo przerabiany co roku. Liczy się to, aby przemawiał do naszego życia. Wszędzie i w jakiejkolwiek formie, żłóbek mówi o miłości Boga – Boga, który stał się dzieckiem, aby nam powiedzieć, jak blisko jest każdego człowieka, niezależnie od stanu, w którym się on znajduje.

Drodzy bracia i siostry, żłóbek należy do miłego i wymagającego procesu przekazywania wiary. Począwszy od dzieciństwa, a następnie w każdym okresie życia, uczy nas kontemplować Jezusa, odczuwać miłość Boga do nas, odczuwać i wierzyć, że Bóg jest z nami, a my jesteśmy z Nim, wszyscy jako dzieci i bracia dzięki temu Dzieciątku, Synowi Boga i Dziewicy Maryi. I odczuwać, że na tym polega szczęście. W szkole świętego Franciszka otwórzmy serce na tę prostą łaskę, pozwólmy, aby z zadziwienia zrodziła się pokorna modlitwa: nasze „dziękuję” Bogu, który zechciał dzielić z nami wszystko, aby nas nigdy nie zostawić samymi.

W Greccio, w Sanktuarium Żłóbka, 1 grudnia 2019 r., w siódmym roku mego pontyfikatu.

FRANCISZEK

 Przypisy:

  1. TOMASZ Z CELANO, Żywot pierwszy świętego Franciszka, 84: Źródła franciszkańskie (FF), n. 468.
  2. Por. tamże, 85: FF, n. 469.
  3. Tamże, 86: FF, n. 470.

tłum. KAI / o. Stanisław Tasiemski OP / Greccio

 

28.XI.2019. Lekarze w trosce o życie nienarodzonych

sob., 11/30/2019 - 23:55
W dniu 28 listopada 2019 r. odbyła się w Warszawie o godz 17.30 pikieta w obronie dzieci nienarodzonych pod szpitalem przy ul.Kacprzaka. Wzięli w niej udział rycerze Zakonu św. Jana Pawła II oraz pani Barbara i spontanicznie przyłączyła się sympatyczna młoda rodzina z małym dzieckiem w wózeczku. Odmówiliśmy wspólnie jedną część różańca świętego trzymając banery informujące o wykonywanych w tym szpitalu aborcjach. W międzyczasie wyemitowane było nagranie przez megafon informujące o praktyce aborcji eugenicznych i komentarz do tych faktów. Manifestacja przebiegała spokojnie. Na początku pikiety była obecna policja, która obserwowała to zdarzenie. Po wspólnej modlitwie zakończyliśmy spotkanie i udaliśmy się do domów. Bardzo się cieszę, że mogłem uczestniczyć w tym wydarzeniu. Uważam, że siła wspólnej modlitwy jest potężna i to tylko kwestia czasu, gdy przyniesie oczekiwane owoce. Chwała Panu. Dziś powierzałem to wydarzenie Przenajświętszej Maryi Pannie Matce Bożej w Częstochowie, gdzie również spotkałem Pana Profesora Chazana szykanowanego od wielu już lat z powodu obrony prawa do życia dla dzieci zagrożonych aborcją. Proszę Cię Maryjo gorąco wspieraj nas w budowaniu cywilizacji miłości i życia oraz wypraszaj dla nas światło Ducha świętego aby nie zabrakło nam mądrości i wytrwałości w tym dziele.

dr n.med. Stanisław Nitek, laryngolog i żona dr Katarzyna Tylżanowska-Nitek, pulmonolog

28.XI.2019- 38 rocznica objawień Matki Bożej w Kibeho

czw., 11/28/2019 - 17:18

Podczas pierwszego objawienia w Kibeho 28 .XI.1981 r. Maryja powiedziała: “Żałuj za grzechy! Żałuj za grzechy! Żałuj za grzechy! Nie zwracam się tylko do ciebie, lecz do wszystkich. Ludzie współcześni nie czują już tego zła, które czynią. Kiedy ktoś popełni grzech, nie przyznaje się, że źle postąpił. Proszę was, żałujcie za grzechy. Jeśli będziecie odmawiać tę koronkę, rozważając ją, będziecie mieli siłę do wzbudzenia w sobie skruchy. Dzisiaj wielu ludzi nie potrafi już prosić o przebaczenie. Ci ludzie znów krzyżują Syna Bożego. Przyszłam wam o tym przypomnieć, szczególnie tu, w Rwandzie, gdyż znajduję tu jeszcze ludzi pokornych, którzy nie są przywiązani do bogactw ani do pieniędzy.” Objawienia w Kibeho trwały osiem lat i  trzydzieści lat temu zakończyły się 28 listopada 1989 r.

28.XI.2019 Dzień 38 Rocznicy Objawień Matki Bożej w Kibeho

czw., 11/28/2019 - 00:12

28 listopada 1981 r. w Rwandzie Alphonsine Mumureke , 16 letnia uczennica szkoły średniej w Kibeho miała o godz.12:35 pierwsze objawienie  Dziewicy Maryi, Pani niezwykłej urody, która przedstawiła się jako „Nyina wa Jambo”, to znaczy „Matka Słowa”.  Jej  wyznała też, że Maryja przybyła do Kibeho, aby przygotować świat na przyjście swojego Syna. Wkrótce w szkole nową widzącą ujawniła się 12 stycznia 1982 r. Nathalie Mukamazimpaka.  Orędzie, jakie usłyszała Nathalie dotyczy pokory, gotowości pełnienia woli Bożej, ofiarowania siebie, miłości i pogłębienia modlitwy. Nathalie mówi przede wszystkim o chrześcijańskim sensie cierpienia i daje tego przykład swoim życiem. 31 maja 1982 r., w obecności dwudziestu tysięcy ludzi, Nathalie poprosiła Matkę Bożą o cudowne źródło wody dla Kibeho. Maryja dała jej jednak do zrozumienia, że jest inna, ważniejsza dla życia człowieka woda. Jezus mówi o niej: “Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza” (J7, 38). 2 marca 1982 r. kolejna wizjonerka została Marie Claire Mukangango.  Powtarzała za Maryją, że trzeba rozważać Mękę Jezusa i głęboki ból Jego Matki. Trzeba odmawiać różaniec i koronkę do Siedmiu Boleści NMP, żeby otrzymać łaskę żalu za grzechy. Koronka do Siedmiu Boleści NMP nie jest w Kościele czymś nowym. Była kiedyś odmawiana przez niektóre zgromadzenia zakonne, jednak praktyka ta została zapomniana przez większość chrześcijan. Podczas pierwszego objawienia Maryja powiedziała: “Żałuj za grzechy! Żałuj za grzechy! Żałuj za grzechy! Nie zwracam się tylko do ciebie, lecz do wszystkich. Ludzie współcześni nie czują już tego zła, które czynią. Kiedy ktoś popełni grzech, nie przyznaje się, że źle postąpił. Proszę was, żałujcie za grzechy. Jeśli będziecie odmawiać tę koronkę, rozważając ją, będziecie mieli siłę do wzbudzenia w sobie skruchy. Dzisiaj wielu ludzi nie potrafi już prosić o przebaczenie. Ci ludzie znów krzyżują Syna Bożego. Przyszłam wam o tym przypomnieć, szczególnie tu, w Rwandzie, gdyż znajduję tu jeszcze ludzi pokornych, którzy nie są przywiązani do bogactw ani do pieniędzy.”

Objawienia w Kibeho trwały osiem lat i zakończyły się 28 listopada 1989 r.,trzydzieści lat temu, kiedy Alphonsine,  miała ostatnie publiczne widzenie Najświętszej Dziewicy.

27.XII.2019 Nieporozumienia wokół pojęcia eutanazjii

śr., 11/27/2019 - 23:39

Spotkanie listopadowe OM KSLP , 27.XI.2019 ,poprowadziła  doktor Anna Gręziak , prezes honorowy  i współzałożycielka  KSLP, obecnie członek Zespołu przy Rzeczniku Praw Pacjenta ds. opracowania standardów postępowania w terapiach medycznych stosowanych w okresie kończącego się życia. Spotkanie poświęcone było refleksjom na temat działań medycznych w okolicznościach zbliżającej się śmierci pacjenta w rożnych okresach życia.

Nie możemy milczeć gdy kolejny raz prof.Bogdan Chazan jest szkalowany

wt., 11/12/2019 - 22:13

OŚWIADCZENIE KATOLICKIEGO STOWARZYSZENIA LEKARZY POLSKICH WOBEC ATAKÓW NA PROF. BOGDANA CHAZANA

Ze smutkiem i niepokojem dowiedzieliśmy się o wydarzeniach, które miały miejsce w Łodzi w dniu 7 listopada 2019 roku oraz w Gnieźnie w dniu 8 listopada i dotyczyły wice prezesa naszego Stowarzyszenia Profesora Bogdana Chazana.

Profesor Bogdan Chazan, zaproszony przez łódzką Fundację „Życie” na publiczny pokaz filmu „Nieplanowane” w kinie „Charlie” i dyskusję po projekcji, został przed wejściem do kina zaatakowany przez tłum agresywnych osób mających w dłoniach plakaty i krzyczących; „prowokator” i „hipokryta”. Kilku mężczyzn podbiegło do Profesora, inni usiłowali ich uspokoić i odciągnąć na bok. Jeden z mężczyzn usiłował wcisnąć profesorowi za kołnierz plakat z napisem, prawdopodobnie po to, by zrobić mu następnie zdjęcie z plakatem na szyi.

Przed kinem stal samochód policyjny, ale policja nie interweniowała. Z pomocą nieznanego mężczyzny profesorowi udało się dostać do drzwi i wejść na widownię kina. Poinformował zebranych o awanturze przed kinem i podziękował nieznanemu mężczyźnie za pomoc. Jesteśmy wdzięczni za ten gest obrony lekarza.

Następnego dnia w Miejskim Domu Kultury w Gnieźnie odbyła się konferencja na temat in vitro. Profesor Bogdan Chazan był jednym z wykładowców. Grupa nieprzyjaźnie nastawionych ludzi usiłowała zakłócić przebieg konferencji. Po jej zakończeniu organizatorzy bezpiecznie przeprowadzili Profesora do samochodu, do którego wsiadał otoczony obraźliwymi plakatami i głośnymi wyzwiskami.

Uznajemy słowne znieważanie i napaść fizyczną na profesora Bogdana Chazana w Łodzi i Gnieźnie za karygodne.[1] Protestujemy przeciwko akcjom mających na celu niszczenie zaufania społecznego do lekarzy. Solidaryzujemy się z działaniami Profesora w obronie ludzkiego życia, gdyż zgodnie z Kodeksem Etyki Lekarskiej „Powołaniem lekarza jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego, zapobieganie chorobom, leczenie chorych oraz niesienie ulgi w cierpieniu; lekarz nie może posługiwać się wiedzą i umiejętnością lekarską w działaniach sprzecznych z tym powołaniem”[2]  a „Dla wypełnienia swoich zadań lekarz powinien zachować swobodę działań zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i współczesną wiedzą medyczną”[3]

W imieniu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich:

dr n.med. Elżbieta Kortyczko, Prezes KSLP, specjalista pediatrii i neonatologii                                                      lek. Grażyna Rybak, Delegat Oddz. Mazowieckiego KSLP specjalista pediatrii

 12.XI.2019 Warszawa

Oswiadczenie KSLP wobec ataków na prof.B.Chazana 12 XI 2019

[1] Art. 216. KK§ 1. Kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Art. 217. § 1. Kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

[2] Kodeks Etyki Lekarskiej Art. 2.pkt 1

[3] Kodeks Etyki Lekarskiej Art. 2.pkt 4

 

11.XI.2019 Doktor Anna Gręziak odznaczona Krzyżem Komandorskim Odrodzenia Polski

wt., 11/12/2019 - 13:39

W Dniu Święta Niepodległości 11 XI 2019 r. Prezydent Andrzej Duda odznaczył Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski  panią dr Annę Gręziak, specjalistę anestezjologii, działaczkę opozycji w PRL .W latach 2005–2007 byłą podsekretarzem stanu w Ministerstwie Zdrowia. W latach 2008–2010 była doradca prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. W latach 1980–1981 działała w NSZZ „Solidarność” . Podczas stanu wojennego świadczyła pomoc lekarską dla działaczy „Solidarności”. W 1994 znalazła się wśród założycieli Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich, którego w 2002 została prezesem. Działała również w Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Lekarzy Katolickich, obecnie członek z OM KSLP. Wcześniej w 1997 została odznaczona Prymasowskim Medalem Złotym – Ecclesiae Populoque Servitium Praestanti – Zasłużonemu w posłudze dla Kościoła i Narodu.

GRATULUJEMY NASZEJ KOLEŻANCE ANNIE GRĘZIAK  WIELKIEGO ZASZCZYTU .

7 .XI.2019 Wypowiedź prof.B.Chazana w dyskusji po filmie „Nieplanowane”

pt., 11/08/2019 - 18:27

Profesor Bogdan Chazan, został zaproszony przez łódzką Fundację „Życie” na publiczny premierowy pokaz filmu „Nieplanowane” w Łodzi dnia 7 listopada 2019 w kinie „Charlie” oraz dyskusję po projekcji. Można wysłuchać wypowiedzi wszystkich zaproszonych do dyskusji gości, w tym dr hab.Błażeja Kmieciaka , etyka kształcącego młodych lekarzy. Prezes Oddziału Mazowieckiego  Profesor Chazan, zabierał kilkukrotnie głos mówiąc o zmianie swojego podejścia do życia nienarodzonych w w 16-22 minucie nagrania, następnie  w 31 -35 min. oraz  odpowiadał na pytania o in vitro w 36.4- 39.4 min nagrania i o obraz 13 tyg płodu i technice aborcji w i przeżyciach dzieci abortowanych  od 42 min i o mądrości pacjentek pod wpływem których lekarze się zmieniają od 45 min , o kształtowaniu młodych lekarzy i trudnościach gdy są pro life od 50 min oraz o antropologi i wolności sumienia człowieka od 61 min  oraz o  ukazywaniu prawdy w działaniach służących życiu  w 71 min:

 

 

Środowisko Medyczne Świętej Rodziny zaprasza na spotkanie

pon., 11/04/2019 - 17:41

Duszpasterstwo Służby Zdrowia przy Parafii Świętej Rodziny na Zaciszu, Środowisko Medyczne Świętej Rodziny skupiające lekarzy, pielęgniarki, farmaceutów,  zaprasza 14 listopada  2019
Program spotkania:
19:00 Msza św. w kaplicy Matki Bożej z Guadalupe w domu parafialnym przy ul. Rozwadowskiej 9/11.
20:00 Konferencja pt. Wszechstronny umysł – św. Bazyli
Prelegent: ks. Zbigniew Rajski, magister teologii PWTW, patrolog, wikariusz Parafii Świętej Rodziny na Zaciszu.

 

3.XI.2019 Doroczne Zaduszki medyczne

pon., 11/04/2019 - 16:56

Jak co roku w Auli Katedry Świętego Floriana Krajowy Duszpasterz Służby Zdrowia, ks dr Arkadiusz Zawistowski, odprawił Mszę św. w intencji wszystkich  zmarłych lekarzy, pielęgniarek, ,farmaceutów diagnostów laboratoryjnych.

Zgromadzeni licznie  na Eucharystii medycy różnych  specjalności wysłuchali homilii ks Arkadiusza Zawistowskiego kapelana szpitala Bródnowskiego: 

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/11/Homilia-3-XI-2019Zaduszki-ks.Arek-1.mp3

Po Mszy św. uczestnicy uczestniczyli w nabożeństwie z wypominkami. W kolejnych czterech stacjach odczytywane były przez przedstawicieli Katolickich stowarzyszeń medycznych nazwiska zmarłych w 2019 roku osób ze środowiska medycznego:

I stacja– listę zmarłych lekarzy z OIL – odczytała Delegat Oddziału Mazowieckiego bł dr Ewy Noiszewskiej Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich , a listę lekarzy Środowiska Medycznego Świętej Rodziny – odczytał lekarz członek ŚMŚR.

II stacja -listę zmarłych pielęgniarek-odczytała  prezes Katolickiego Stowarzyszenia  Pielęgniarek i Położnych Polskich.

III stacja – listę zmarłych diagnostów laboratoryjnych – odczytała przedstawicielka Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych

IV stacja  -listę zmarłych farmaceutów odczytała Prezes koła warszawskiego Stowarzyszenia Farmaceutów Katolickich Polski. poszczególne stacje przeplatała wspólna modlitwa śpiewem a capella .

V stacja była  dłuższą chwilą milczenia przeznaczoną na indywidualne wspomnienie bliskich zmarłych  każdemu z obecnych.  Dobry czas  modlitwy w ciszy serca za  zmarłych  wiele lat temu lekarzy, którzy są dla nas wzorem pracy lekarskiej i służby drugiemu człowiekowi i podążania na drogach świętości. Wielu świętych medyków  zostało wymienionych przy poszczególnych stacjach:  prof. Józef Moscatii, dr Joanna Beretta Molla , bł Hanna Chrzanowska, sł. boża Stanisława Leszczyńska, św. Kosma i Damian, św. Hildegarda z Bingen, bł. Marta Wiecka, 

Warto także wspomnieć ważną dla OM KSLP  postać patronki stowarzyszenia bł. dr Bogumiłę Noiszewską –  s. Ewy od Opatrzności:   Błogosławiona doktor Bogumiła Noiszewska

 oraz jej ojca prof, Kazimierza Noiszewskiego niezwykle zasłużonego dla okulistyki polskiej:

Ś.P. Profesor Kazimierz Noiszewski

 

 

19.X.2019 Sesja duchowości w Laskach: Apokalipsa księga na nasze czasy

czw., 10/31/2019 - 22:16

Tegoroczna sesja duchowości w  Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych im. Róży Czackiej w Laskach,  odbyła się 19 X 2019 – w dniu wspomnienia 35 rocznicy bł. ks Jerzego Popiełuszko, byłego Duszpasterza Warszawskiej Służby Zdrowia. (nominowany 19-lutego 1979r. )  w Domu Rekolekcyjnym niedaleko  Kaplicy Matki Bożej Anielskiej.

 Gościem spotkanie była  Pani  doktor teologii biblijnej Danuta Piekarz , wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Uniwersytetu Jana Pawła II, Kolegium OO. Dominikanów, WSD Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych.  Temat serii wykładów  : Księga Apokalipsy- orędzie na nasze czasy  ..Wybraliśmy wiarę a jest nam tak źle. Ludzie  myślą. tak : wybierz chrześcijaństwo a zobaczysz jak Twoje życie stanie się słodkie.  A to nie tak. Św. Jan Ewangelista  napisał s w swojej Księdze Apokalipsy  listy  do 7 kościołów Turcji.  Adresatami jesteśmy  także my , posłuchajmy co mówi duch o kościołów…

1.Symbolika morza , kolorów bieli oraz liczb w Apokalipsie

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/1-.Prof_.Piekarz-symbolika-morza.mp3

2. Zachwycenia św.Jana w Dzień Pański-Niedzielę, Apokalipsa przekazana jest Niedziele i na liturgii.

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/2-objawienia-w-Niedzielę-na-Patmos.mp3

3. Temu kto jest Mi wierny dam w nagrodę mannę ukrytą- Eucharystię i biały kamień -bilet wstępu

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/3.nagroda-manna-i-ksmien.mp3

MSZA ŚWIĘTA koncelebrowana w maleńkiej kaplicy s.franciszkanek była głównym wydarzeniem spotkania.

 Homilia Duszpasterza Służby Zdrowia ks. Arkadiusz Zawistowski o  św. Joannie Beretcie Molli

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/Homilia-KS-Ark-o-św-Joannie-Molli.mp3

    W przerwie wykładowej Pani profesor Danuta Piekarz podpisywała autorską książkę:  

4. Anioł wyrzuca  mieszkańcom Laodycei pychę i letniość: ani zimny ani gorący nie jesteś , miasto produkujące maści do oczu słyszy, że jest ślepe, produkujące wełnę słyszy, że jest nagie, chlubiące się bogactwem, że jest biedne –„Radze Ci nabyć u Mnie złota w ogniu oczyszczonego byś się wzbogacił, białą szatę byś się przyodział … oraz balsamu do oczu byś widział” …to u Jezusa można otrzymać prawdziwą odzież, prawdziwy balsam, który uzdrawia wzrok.

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/4.pycha-laoodycei-Anioł-mówi-im.mp3

5. Wołanie stworzenia przez pokolenia -PRZYJDŹ. Zwycięstwo Baranka 

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/5.rozważanie-wołania-stworzenia-przyjdz.mp3

6. Ofiara modlitwy została przyjęta, dym kadzidła zanosi ją przed ołtarz. Plagi i nieszczęścia są znakiem  do opamiętania.   Zasada – Boże Ty widzisz i nie grzmisz , nie sprawdza się , bo przy gromach ludzie się nie nawracają. Świadkowie Boga zostają zabici, męczennik , tak jak dziś wspominany ks. Jerzy Popiełuszko ginie, bo przez swoje świadectwo stał się groźny dla przeciwników wiary, oni go bardzo dobrze zrozumieli. Dzięki temu przeciwnicy się nawracają. Gromy i pioruny nie zrobią nic, to co jest wstanie poruszyć mieszkańców ziemi to MOC ŚWIADECTWA. Dziwicie się, że tak cierpicie ale może to jest jedyny sposób , dzięki któremu wasi przeciwnicy się nawracają.

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/6.Dym-kadzidła-z-ofiarami-swietych.mp3

7. Niewiasta obleczona w słońce – słynny rozdział 12 Apokalipsy – Misterium zwycięstwa Chrystusa. Od tej pory smok jest pokonany. Arka, tron Boga na ziemi ma nowe miejsce przebywania Boga z ludźmi Kościół

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/7.Niewiasta-i-smok.mp3

8. Znaczenie bestii- władza polityczna wroga wiernym Bogu, której metody działania to miecz i więzienie.

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/8.Znaczenie-bestia-władza-polityczna.mp3

9.1000 letnie królestwo to czas Kościoła, pierwsze zmartwychwstanie to chrzest. Męczennicy nie bali się umierać bo oni już zmartwychwstali,przez chrzest. My za może tego nie odczuwamy jak udział w sakramentach chroni nas przed działaniami zła.

http://kslpmazowsze.pl/wp-content/uploads/2019/10/9.D.Piekarz.1000letnie-krolmierc-i-zmartw.mp3

 

 

 

 

 

 

 

 

23.X.2019 Sens ludzkiego cierpienia w przekazie Matki Bożej z Kibeho

czw., 10/24/2019 - 09:04

Gościem październikowego spotkania lekarzy w Tygodniu Misyjnym –23.X.2019 r. na około miesiąc przed 38 rocznicą objawień Matki Bożej w Kibeho w Rwandzie (28. listopada 1981), był polski misjonarz pallotyn ks. dr Andrzej Jakacki SAC. Nasz gość od wielu lat posługuje jako kapłan w Kibeho, pozostając w codziennym kontakcie z jedną z wizjonerek Maryjnych w Afryce z Natalii Mukamazimpaka.                                                                     Konferencja ks . dr A. Jakackiego:  …Jedną z fundamentalnych prawd, jaką możemy wypowiedzieć o Bogu, jest ta, że nie jest On obojętny na ludzkie cierpienie. Wielu, odrzucając ateizm, zadawala się koncepcją deistów z XVIII w. Ci uważali, że świat jest jak maszyna, np. zegarek, który został przez Boga skonstruowany, nakręcony i zostawiony, aby działał dalej sam, bez Jego pomocy. Dowodem przeciw deistom, potwierdzającym, że Bóg nie pozostawia nas samych w gąszczu problemów, a wśród nich także cierpienia, że reaguje, są między innymi objawienia prywatne. Jak do nich dochodzi? …tekst  całego wykładu poniżej:

Cierpienie wg Objawień Matki Bożej z Kibeho Kosciół św Zygmunta. 23.10.19 

 

Zaproponowana nam wszystkim  w trakcie objawień modlitwa różańcowa – rozważania siedmiu boleści Matki Bożej , o który szczególnie prosiła Maryja w Kibeho:

RÓŻANIEC SIEDMIU BOLEŚCI MATKI BOŻEJ W KIBEHO

Beatyfikacja Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego

pon., 10/21/2019 - 17:40

Kard. Kazimierz Nycz ogłosił datę i miejsce beatyfikacji sługi bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.
Odbędzie się ona 7 czerwca 2020 roku w Warszawie na Placu Piłsudskiego 

Zaduszki medyczne

ndz., 10/20/2019 - 17:46

Krajowy Duszpasterz Służby Zdrowia ks dr Arkadiusz Zawistowski zaprasza  w Niedziele 3 listopada 2019 na Msze św. i nabożeństwo zaduszkowe w intencji wszystkich zmarłych związanych ze służbą zdrowia.

Msza św . o godz. 17: 00  Aula przy Katedrze Praskiej  św Floriana

35. rocznica śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki – duszpasterza medyków

sob., 10/19/2019 - 20:09

Bł.ks. Jerzy Popiełuszko (14 IX 1947-19 X 1984) dobrze znał problemy Służby Zdrowia. W 1970 r. Jeszcze w okresie studiów w seminarium przeszedł ciężką operację ,której komplikacje której komplikacje wprowadziły go w stan zagrożenia życia. 19-lutego 1979r.  Ks.Jerzy Popiełuszko został nominowany na Duszpasterza Warszawskiej Służby Zdrowia. Ze względu na stan zdrowia od 25-05-1979 posługuje w  kościele akademickim Św. Anny, a od 20 -05- 1980r. w parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu -jako rezydent  przeznaczony do duszpasterstwa Specjalistycznego  Służby Zdrowia.  Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich  nosi imię Ks. Jerzego Popiełuszki- wybierając tego duszpasterza Służby Zdrowia na szczególnego patrona lekarzy.

18 X1984 r.  w św. Łukasza Ewangelisty – patrona lekarzy –ks Jerzy  koncelebrował z biskupem  Mszę św. dla personelu medycznego stolicy w kościele sióstr Wizytek na Krakowskim Przedmieściu, po której wyspowiadał się i wyjechał do Bydgoszczy .19-X-1984 r. po Mszy św. i różańcu. ok. godz. 22 został uprowadzony i zamordowany  przez funkcjonariuszy SB  w Górsku pod Toruniem. Późnym wieczorem tego dnia ks. Jerzy wracał samochodem z posługi duszpasterskiej w Bydgoszczy. Pogrzeb księdza odbył się 3 XI 1984 r. w Warszawie – zgromadził ogromną liczbę ludzi i stał się manifestacją patriotyzmu.Warto pamiętać jak wiele bł. ks. Jerzy uczynił dla środowisk medycznych. Został beatyfikowany 6-06-2010 r.
20-09-2014r. rozpoczoł się „Proces w sprawie cudu za wstawiennictwem bł. ks. Jerzego Popiełuszki” w tymczasowej katedrze w Créteil. W tej podparyskiej diecezji w jednym ze szpitali francuskich doszło we wrześniu 2012 r. do niewytłumaczalnego medycznie uzdrowienia za wstawiennictwem bł. ks. Jerzego Popiełuszki. 56 letni mężczyzna chory  na rzadko występującą postać raka krwi był umierający. Wezwany kapłan udzielił choremu sakramentu chorych i powiedział: „Jerzy, jeżeli masz coś zrobić, to w tej chwili jest dobry moment”. Odmówił modlitwę do bł. ks. Jerzego Popiełuszki i poszedł. Na drugi dzień stan pacjenta diametralnie się poprawił. Jeśli proces zakończy się uznaniem cudu, otworzy to drogę do kanonizacji. ( wg. Nasz Dziennik .pl 12- 09-2014)

KS. JERZY POPIEŁUSZKO  JAKO DUSZPASTERZ SŁUŻBY ZDROWIA

  • spotykał się ze studentami, pielęgniarkami, lekarzami i dla nich zapraszał różnych specjalistów , np. od pracy z narkomanami. podejmował trudny temat samobójstwa od strony medycznej i teologicznej. To od studentów otrzymał ręcznie zrobiony wełniany sweter, jako wyraz ich sympatii. Ksiądz Jerzy nosił ten sweter z przypiętym orzełkiem z koroną i krzyżem , zarówno  na wyjazdach w góry jak i w pokoju na poddaszu, parafii św. Stanisława Kostki na Żoliborzu.
  • uwrażliwiał medyków życie każdego człowieka a szczególnie dzieci nienarodzonych. Mówił o powołanie każdego człowieka do obrony powstałego życia. W wywiadzie przeprowadzonym przez Jana Korcza czytamy:  „Wprawdzie obrona życia nie jest tylko sprawą ludzi wierzących, to jednak staramy się uczulić personel medyczny na odpowiedzialność za każde poczęte życie. W szpitalach istnieją oddziały ginekologiczne, gdzie pracują ludzie, często gotowi bronić nienarodzonego dziecka, ale nie zawsze znają oni naukę Kościoła w tej dziedzinie. Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa. Istnieje pilna potrzeba podejmowania konkretnych inicjatyw mających na celu udzielenie pomocy samotnym matkom, dziewczętom w ciąży, które wahają się, czy dziecko urodzić”. Nie mógł się pogodzić z dramatem bezbronnych razem z innymi duszpasterzami Kościoła wyrażającymi sprzeciw wobec faktu, zezwalania przez władze komunistyczne na aborcję (od 27-04-1956 r  aż do 7 -01-1993 r.).  Arcybiskup Krakowa, kardynał Karol Wojtyła, dnia 10– 02-1974 r. ubolewał: „Myślę, że największą tragedią naszego społeczeństwa, naszego narodu, jest śmierć ludzi, którzy się jeszcze nie narodzili: poczętych i nienarodzonych. I nie wiem, czym zapłacimy wobec historii za tę straszliwą zbrodnię. Ale jest rzeczą oczywistą, że to nie może minąć bez konsekwencji”. Prymas Wyszyński mówił na Jasnej Górze, w kazaniu w dniu 2 V 1977 r. mówił: „Istną klęską w naszej Ojczyźnie są setki tysięcy istot pozbawionych życia przed urodzeniem. Zew krwi pomordowanych niemowląt, jak za czasów Heroda, woła do Pana Zastępów! Bóg upomni się za tymi, których powołał do życia, a których życie zostało skrócone tak, iż nie ujrzeli światła dziennego. To jest straszna klęska narodowa”.
  • zabiegał o zintegrowanie środowiska medycznego. Oprócz organizowania konwersatoriów, gromadził przedstawicieli tego środowiska na Mszy św. Dzięki temu spotykali się czasem po wielu latach koledzy z tego samego rocznika studiów. Ks. Jerzy pragnął zjednoczyć wszystkich aby praca dla chorego mogła przebiegać być w zgodnym zespole różnych specjalności medycznych: „Uważamy, że na wspólnym nabożeństwie winni się spotkać wszyscy razem z różnych grup i szczebli personelu medycznego. Tak jak trudno sobie wyobrazić szpital, gdzie są sami lekarze, albo same pielęgniarki, czy Akademię Medyczną złożoną z samych profesorów czy samych studentów, tak też w kościele na Mszy św. (…) chcemy gromadzić przedstawicieli całej służby zdrowia. Nie ma tu zasadniczych różnic, wszyscy służą choremu – każdy w swoim zakresie”. (wg:- Gabriel Bartoszewski OFM Cap, Zapiski. Listy i wywiady ks. Jerzego Popiełuszki (1967-1984), Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa 2009).

Spotkanie  środowisk medycznych u grobu ks. Jerzego w 35 rocznicę śmierci, ma miejsce jak co roku –19 X o  godz. 18.00 w kościele św. Stanisława Kostki (na Żoliborzu , ul Hozjusza 2.) Ksiądz kard. Kazimierz Nycz  w tym roku sprawował uroczystą liturgię w intencji kanonizacji bł. księdza Jerzego Popiełuszki. W jej trakcie nastąpi poświęcenie kaplicy z relikwiami sutanny będącej świadectwem męczeńskiej śmierci ks. Jerzego.w Kościele św. Stanisława Kostki

Strona z nagraniami homilii bł.ks Jerzego Popiełuszko 

home

 

Strony