Zgromadzenie Ogólne Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Lekarzy Katolickich (FEAMC) 26-28.09.2025 w Bari (Włochy) z udziałem KSLP

Prof. Bogdan Chazan

Prof. Dariusz Gąsecki

Dr med. Ewa Ślizień Kuczapska

Sprawozdanie

z wyjazdu na Zgromadzenie Ogólne Europejskiej Federacji Stowarzyszeń Lekarzy Katolickich (FEAMC) do Conversano k. Bari (Włochy)

w dniach 26 – 28 września 2025 roku

Zgromadzenie Ogólne zostało zwołane w terminie zgodnym ze statutem Federacji. Liczba delegatów z każdego krajowego stowarzyszenia lekarzy katolickich była proporcjonalna do liczby członków. Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich otrzymało prawo wysłania trzech delegatów. Warunkiem było wpłacenie w terminie składek członkowskich. Wyjazd zaproponował nam Zarząd Główny KSLP opłacając nasze koszty pobytu (350 Euro). Koszty podróży pokrywaliśmy z własnych środków.

Miejscem obrad był średniowieczny klasztor Oasis dell Sacro Cuore in Santa Maria dell ’ Isola w Conversano, około 50 kilometrów od Bari, stolicy regionu Apulia. Celem Zgromadzenia był wybór nowego Komitetu Wykonawczego FEAMC oraz omówienie problemu duchowości lekarza katolickiego. Każdy dzień zaczynał się Jutrznią w odrestaurowanej pięknie kaplicy a w ciągu dnia odprawiana była msza święta, zwykle przez Księdza Kardynała. Obrady i program towarzyszący były perfekcyjnie przygotowane przez odchodzącego prezydenta FEAMC, doktora Vincenzo Defilippis mieszkającego w okolicach Bari. 

W dniu 26 września, podczas przedpołudniowej sesji,  podjęliśmy temat  duchowości lekarzy katolickich. Po wykładzie J. Em. dr Wilema Jacobusa Ejika, prymasa Holandii, który towarzyszył nam przez cały czas spotkania w Conversano, delegaci z poszczególnych krajów  w swoich wystąpieniach kolejno informowali, jak w praktyce realizują duchowość w codzienności jako lekarze katoliccy. Przedstawiano też propozycje zasad funkcjonowania FEAMC w przyszłości.  Większość delegacji przekazała wcześniej na piśmie Sekretarzowi Generalnemu doświadczenia swoich stowarzyszeń, aktywność ich członków, problemy i sposoby ich  rozwiązywania oraz  zagadnienie duchowości lekarzy katolickich. Opracowanie pochodzące z KLSP zostało przygotowane przez prof. Bogdana Chazana i po zaakceptowaniu przez Panią Prezes Dr med. Elżbietę Kortyczko i pozostałych dwoje polskich delegatów zostało przesłane do FEAMC i upowszechnione wśród delegatów z innych katolickich stowarzyszeń lekarskich. Jest ono dołączone do Sprawozdania.

W wystąpieniu Księdza Kardynała oraz delegatów zwracano uwagę na fakt, że duchowość lekarzy katolickich jest przede wszystkim definiowana poprzez pryzmat duchowości Kościoła do którego należą. Duchowość lekarzy jest  kształtowana stopniowo w oparciu o pracę nad sobą , formację sumienia, współpracę z Duchem świętym i całą Trójcą  Świętą.  Szczególnie w kontakcie z pacjentami chodzi  o  wypracowanie relacji w zgodzie z zasadami  etyki świeckiej ale pogłębianej o cnoty wiary, nadziei i miłości wynikających z wiary i wewnętrznego, duchowego  rozwoju  lekarza. Sprawia to, że lekarz katolicki funkcjonuje jako profesjonalista w swojej dziedzinie  a jednocześnie staje się świadkiem Ewangelii w miejscu pracy. Lekarska duchowość chrześcijańska ma charakter personalistyczny, oparta jest o wiarę w życie wieczne, nadzieję zmartwychwstania oraz sens cierpienia. Lekarz podejmuje codzienną służbę w oparciu o zasady  bioetyczne z wykorzystaniem orędzia  miłosierdzia oraz współodczuwania wraz z cierpiącym pacjentem. Sięga do nauczania Kościoła w dziedzinie moralności odnosząc je do codziennej praktyki lekarskiej. Ewangeliczna miłość jest jej najważniejszą zasadą. Bardzo ważnym owocem chrześijańskiej duchowości jest akceptacja ludzkiego życia, które otrzymaliśmy od Boga, uznanie jego świętości od poczęcia do naturalnej śmierci i ochrona. Duchowość znajduje swój wyraz w formowaniu lekarskiego sumienia. 

Stowarzyszenia lekarzy katolickich różnią się od innych organizacji obywatelskich i społecznych, mają mandat Kościoła, by upowszechniać jego misję w lekarskiej społeczności i w całym społeczeństwie. Delegaci przedstawiali różne formy aktywności swoich Stowarzyszeń: duchowe rekolekcje, uroczyste świętowanie dni Patronów lekarzy: Świętego Łukasza, Świętych Kosmy i Damiana, udział w pielgrzymkach, marszach dla życia, konferencjach naukowych i szkoleniowych, aktywność w działalności parafii, w których mieszkają. Podkreślali istotne znaczenie współpracy profesjonalistów medycznych z kapłanami. Postulowano, by opieka duchowa w szpitalach była kierowana nie tylko do umierających pacjentów ale również do personelu medycznego.

Uchwalona została nowa wielkość składki członkowskiej zależnej od liczby członków krajowego stowarzyszenia. Dla KSLP będzie ona wynosiła 500 Euro rocznie.    

W coraz bardziej zsekularyzowanych społecznościach działalność katolickich stowarzyszeń spotyka różne przeszkody, niektóre wierzące osoby wolą przeżywać swoją wiarę prywatnie, poza instytucjami, inne obawiają się publicznie identyfikować siebie jako katolików. Brakuje energii, czasu, także środków finansowych. Problemem jest małą liczba członków oraz ich zaawansowany średni wiek utrudniający komunikowanie się przy pomocy mediów społecznościowych. Wielu wierzących  studentów czy lekarzy angażuje się w działalność innych katolickich organizacji, struktur parafialnych. Inni czują się zmęczeni, wypaleni i osamotnieni  w środowisku coraz bardziej obojętnym wobec wiary w Boga. Studenci angażują się  w działalność grup charyzmatycznych, proponujących mocne przeżycia emocjonalne  i natychmiastowe odpowiedzi na nurtujące ich pytania.

Najważniejszym zadaniem na przyszłość wydaje się zachęcanie młodych lekarzy do wstępowania do naszych stowarzyszeń.  Powinniśmy aktywnie działać przeciwko tworzeniu prawa umożliwiającego dokonywanie aborcji i  eutanazji, upominać się za naszych wyczerpanych ciężką pracą kolegów, których czas życia jest krótszy niż ich pacjentów. Obowiązkiem lekarza katolickiego jest praktykowanie medycyny opartej na dowodach, bowiem każdy z nas powinien być  przede wszystkim dobrym fachowcem. Trzeba ułatwić wzajemny kontakt pomiędzy lekarzami, także poza zebraniami, poprzez fora internetowe, prywatne grupy w społecznych mediach. Powinniśmy być obecni w bieżących dyskusjach, zabierać głos w mediach publicznych. Bardzo ważne są profesjonalne, katolickie czasopisma medyczne, pomocne w zdobywaniu wiedzy, kształtowaniu postaw,  duchowości lekarzy. Trzeba organizować konferencje, w tym ogólnokrajowe, to szansa dotarcia do młodych lekarzy. Dobrym przykładem jest bractwo młodych Świętego Łukasza, aktywne w Belgii. Trzeba powrócić do tradycji mentora, doświadczonego lekarza prowadzącego indywidualnie młodszego kolegę.  Powinniśmy nawzajem korzystać z różnych doświadczeń kolegów w innych krajach  i wzajemnie się wspierać.

Wieczorem 26 września wysłuchaliśmy w klasztorze  koncertu muzyki renesansowej.

W dniu 27 września odbyły się wybory nowego prezydenta FEAMC. Jedynym kandydatem, wybranym jednogłośnie, został profesor Rok Čivljak z Chorwacji, specjalista chorób zakaźnych i intensywnej terapii. Przedstawił zebranym plany swojej działalności. Zrobił bardzo dobre wrażenie, zamierza odwiedzić wszystkie krajowe stowarzyszenia. Zostały przedłużone kadencje pierwszego wiceprezydenta, profesora Józefa Glasa ze Słowacji, skarbnika, doktora Diogo Cunha a Sa z Portugalii oraz sekretarza generalnego, profesora Fransa van Ittersum z Holandii. Członek naszej delegacji, profesor Dariusz Gąsecki, doktor Egle Markuniene z Litwy oraz doktor Stefan de Smedt z Belgii otrzymali od nowego prezydenta propozycję objęcia stanowisk wiceprezydentów. Dr Vincenzo Defilippis zebrał ogromne podziękowania za dotychczasowe kierowanie FEAMC i za przygotowanie Zgromadzenia Ogólnego w Conversano.

Po południu wyjechaliśmy do Polignano a Mare, przeszliśmy piękną nadmorską promenadą, zwiedziliśmy miejscową katedrę, zjedliśmy lunch w towarzystwie miejscowego arcybiskupa Don Gaetano Luca. Po powrocie do Oasis i krótkim wypoczynku zawieziono nas do Bari, stolicy regiony Apulia. Zwiedziliśmy starożytną katedrę Św. Mikołaja, pomodliliśmy się przy jego relikwiach. Z dużym wzruszeniem obejrzeliśmy grób królowej Polski, Litwy i Rusi Bony Sforza, żony króla Zygmunta Starego, matki króla Zygmunta Augusta i królowej Anny Jagiellonki, która ten grób ufundowała.  Razem z delegatkami z Litwy ustawiliśmy się do fotografii przed grobem naszej wspólnej królowej. Po uroczystej Mszy Św. wpisaliśmy się do księgi pamiątkowej katedry. W drodze powrotnej zjedliśmy wspólnie uroczysty tradycyjny obiad w nadmorskiej restauracji w Mola di Bari.

W niedzielę rano kardynał Wilem Jacobus Ejik odprawił ostatnią Mszę Świętą, po której odwieziono nas na lotnisko im. Karola Wojtyły w Bari.

Dnia 30 września 2025 r.

Poniżej link do prezentacji i tekstów wykładów wygłoszonych podczas Zgromadzenia Ogólnego FEAMC, 26-28 września 2025 r., Bari – Conversano.

Skip to content